Reklama

Dni bliskie Polakom

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

O wolną i niepodległą Polskę walczyły pokolenia, składając niejednokrotnie na ołtarzu Ojczyzny wartość najcenniejszą - własne życie. Moralnym obowiązkiem Polaków oraz wyrazem wdzięczności i szacunku dla tych często bezimiennych bohaterów jest obchodzenie rocznicy odzyskania niepodległości po 123 latach niewoli. O tej narodowej powinności przypominał Jan Paweł II, którego wielkim pragnieniem było dobro Ojczyzny: „Nigdy nie możemy zapomnieć tej straszliwej lekcji dziejowej, jaką była utrata niepodległości Polski od końca XVIII do początku bieżącego stulecia. To bolesne, w istocie swojej negatywne doświadczenie, stało się jakby nową kuźnią polskiego patriotyzmu” (Warszawa, 2 czerwca 1979 r.).
6 listopada dla uczczenia Święta Niepodległości odbył się w kościele pw. św. Marcina w Kobielach Wielkich koncert Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”, dedykowany Janowi Pawłowi II. Koncepcję i układ programu przygotował Jerzy Wójcik, a koncertem dyrygował Krzysztof Dziewięcki. Witając licznie zebranych parafian i gości, m.in. starostę Michała Deszcza i posła na Sejm Krzysztofa Maciejewskiego, proboszcz parafii ks. kan. Sławomir Wojtysek powiedział m.in.: „Zapraszam wszystkich do rozmodlenia, wspólnego śpiewania. Niech dzisiejszego wieczoru, podczas tego koncertu piękna muzyka i śpiew poruszą niewidzialne struny duszy. Idziemy przez Maryję do Jezusa. Niech to będzie droga dla naszej parafii, gminy, powiatu i województwa i Ojczyzny”.
Listopadowego wieczoru uczestnicy koncertu zjednoczeni wspólną historią, zasłuchani w pieśni, które Polskę stanowią odnajdywali na nowo poczucie tożsamości społecznej. Tę swoistą wędrówkę przez dzieje rozpoczęła najstarsza pieśń religijna Bogurodzica, nazwana przez Jana Długosz „pieśnią ojczystą”, która towarzyszyła narodowi w ważnych momentach dziejowych”. Miłość do Królowej Polski wyrażały także: Hymn Jasnogórski, Gwiazdo śliczna, Matko Najświętsza, Cześć Maryi, Z dawna Polski, Matko Piekarska, Ave Maria. W programie nie zabrakło Barki - ulubionej piosenki religijnej Jana Pawła II, a słuchacze wraz ze „Śląskiem” zaśpiewali Czarną Madonnę. Koncert zakończyło uroczyste przyrzeczenie: „Wolności, wiary i Kościoła za wszelką cenę strzec będziemy” (O Wielka Matko) i potężne Alleluja z oratorium Mesjasz Haendla.
Dla upamiętnienia dni drogich sercu każdego Polaka (16 października i 11 listopada) w Kobielach Wielkich wystąpił Zespół „Śląsk” z repertuarem religijno-maryjnym. Koncert będący wyrazem troski o Dobro Wspólne zachwycił parafian, którzy z dumą mówili: „Żyjemy w miejscu, gdzie urodził się Władysław St. Reymont, mamy piękny kościół i dzięki staraniom Księdza Proboszcza po raz pierwszy w historii gościliśmy Zespół, będący najlepszym ambasadorem kultury polskiej na świecie”. Parafianie wspominają także festyn zorganizowany przez Akcję Katolicką, który odbył się 24 lipca br. Tego dnia bowiem wystąpił Zespół „Karlik” - należący do „Śląska”.

Daj nam uprzątnąć dom ojczysty
Tak z naszych zgliszcz i ruin świętych
Jak z grzechów naszych, win przeklętych.
Niech będzie biedny, ale czysty
Lecz nade wszystko - słowom naszym,
Zmienionym chytrze przez krętaczy,
Jedyność przywróć i prawdziwość:
Niech prawo zawsze prawo znaczy,
A sprawiedliwość - sprawiedliwość.

Julian Tuwim, Modlitwa,
fragment recytowany podczas koncertu

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Karol Nawrocki: czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli niezależnie od wyznania i pochodzenia

2026-01-14 16:18

[ TEMATY ]

abp Tadeusz Wojda SAC

Karol Nawrocki

PAP/Leszek Szymański

Jestem dumnym chrześcijaninem i katolikiem, ale Polska wciąż jest otwarta i na mniejszości narodowe, i na te wszystkie wyznania, które państwo dzisiaj reprezentujecie. Czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od tego, w jakim kościele modlą się do Pana Boga czy z jakiej mniejszości narodowej pochodzą - powiedział prezydent Karol Nawrocki na spotkaniu noworocznym z przedstawicielami Kościołów, związków wyznaniowych oraz mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce. Odbyło się ono w Pałacu Prezydenckim w Warszawie.

Na coroczne spotkanie z Parą Prezydencką przybyli: biskupi Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, przedstawiciele wspólnoty żydowskiej i wspólnoty muzułmańskiej, przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej oraz delegacje duszpasterstw polowych: Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego oraz Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.
CZYTAJ DALEJ

Słowo i dotyk Jezusa tworzą drogę powrotu do Boga i do ludzi

2026-01-02 10:25

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie niosą pokój, a pokój w Biblii oznacza pełnię życia

2026-01-14 21:08

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Didgeman/pixabay.com

Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję