Reklama

Święto Patronki diecezji

Niedziela łowicka 48/2001

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Podobnie jak w ubiegłych latach, 11 listopada diecezja łowicka i miasto Łowicz obchodziły święto ku czci swej Patronki. Św. Wiktoria, Rzymianka poniosła męczeńską śmierć za czasów cesarza Decjusza w połowie III w. Kult oddawany Świętej sięga VI w. W 1625 r. ówczesny prymas Polski Henryk Firlej wprowadził uroczyście ofiarowane przez papieża Urbana VIII relikwie św. Wiktorii do kolegiaty łowickiej. 7 października 1993 r. Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wydała dekret o zatwierdzeniu przez Papieża Jana Pawła II wyboru Świętej na Patronkę nowo powstałej diecezji łowickiej.

Na tydzień przed uroczystościami, 4 listopada, relikwie św. Wiktorii rozpoczęły nawiedzanie kościołów łowickich: parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Korabce, Seminarium Duchownego, parafii Ojców Pijarów, kaplicy Sióstr Bernardynek, parafii: Chrystusa Dobrego Pasterza i Świętego Ducha. W kościołach odprawiana była uroczysta Msza św., a następnego dnia prowadzone były modlitwy przed relikwiami według programu parafialnego.

11 listopada o godz. 10.00 w kościele Świętego Ducha zebrały się delegacje z poszczególnych parafii i instytucji uczestniczące w uroczystościach. Obok biskupa ordynariusza Alojzego Orszulika i biskupa pomocniczego Józefa Zawitkowskiego obecni byli również zaproszeni goście: biskup pomocniczy archidiecezji wrocławskiej Edward Janiak, biskup pomocniczy archidiecezji olsztyńskiej Jacek Jezierski, biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej Gerard Bernacki, biskup pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej Stanisław Kędziora i biskup pomocniczy diecezji opolskiej Jan Kopiec, a także kanonicy Kapituły Łęczyckiej i Łowickiej. Po odczytaniu przez alumna Seminarium łowickiego Martyrologium, modlitwę odmówił Biskup Ordynariusz.

Po uroczystościach w kościele Świętego Ducha wyruszyła procesja z relikwiami św. Wiktorii do bazyliki katedralnej - matki wszystkich kościołów diecezji. W procesji brali udział: ministranci i lektorzy, siostry zakonne, klerycy, księża, kanonicy Archikolegiackiej Kapituły Łęczyckiej, kanonicy Katedralnej Kapituły Łowickiej, kapelani Jego Świątobliwości, Księża Biskupi i asysta. Delegacje parafialne niosły chorągwie i feretrony, a zakłady pracy i szkoły szły ze swoimi pocztami sztandarowymi. Na trasie procesji, prowadzącej przez ul. Kurkową i al. Sienkiewicza do Starego Rynku, relikwiarz nieśli: klerycy, ministranci i lektorzy, rolnicy, członkowie kół różańcowych i Rycerstwo Niepokalanej, uczniowie i nauczyciele, siostry zakonne, członkowie Neokatechumenatu, Akcja Katolicka, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, rodzina (ojciec, matka, syn i córka), władze miasta oraz młodsi kanonicy obu kapituł.

W procesji licznie wzięli udział wierni z Łowicza i diecezji. Przy akompaniamencie orkiestry śpiewano pieśni. Pogoda tego dnia była piękna i słoneczna, choć było trochę chłodno.

Na Starym Rynku po wciągnięciu na maszt flagi państwowej orkiestra z Gomulina odegrała hymn narodowy. Następnie burmistrz Łowicza - Ryszard Budzałek odmówił przed relikwiami Świętej modlitwę za miasto. Prosił Jezusa Chrystusa o łaskę, mądrość i moc dla rady miasta, tych, którzy dla miasta pracują, dla uczelni, szkół, dla naszych domów i nas samych, oraz "byśmy wszyscy spotkali się w domu Ojca w Niebie". Przedstawiciel starostwa łowickiego w swojej modlitwie złożył Bogu dziękczynienie za wolność naszej Ojczyzny. Prosił za Najjaśniejszą Rzeczpospolitą, senatorów i posłów parlamentu polskiego, za rząd i jego urzędy, za samorządy i wszystkich obywateli Polski, a także o ducha ofiarności w służbie Ojczyźnie, Narodowi i o poszanowanie tradycji.

Na koniec swoją modlitwę do Dobrego Boga skierował Biskup Łowicki. Modlił się za Kościół powszechny, za naszą diecezję. Prosił, by Lud Boży całej diecezji Bóg osłaniał od zła i grzechu, ożywiał jego wiarę, umacniał nadzieję zbawienia, rozpłomieniał jego miłość, aby dla dzisiejszego świata stał się prawdziwie solą ziemi i światłością świata. Słowami: "Boże w Trójcy Jedyny, przez wstawiennictwo naszej patronki św. Wiktorii, prosimy: błogosław naszej Ojczyźnie, temu miastu i naszej diecezji".

Relikwiarzem św. Wiktorii (relikwiarz Firleja) Biskup Ordynariusz błogosławił na cztery strony świata. Następnie procesja przeszła do katedry, gdzie umieszczono relikwie w ołtarzu i rozpoczęła się Msza św.

Uczestników uroczystości przywitał w katedrze śpiew Victoria, Victoria, Victoria, niech przyjdzie Twe, Panie, zwycięstwo. Victoria... prosi Cię Łowicz i księstwo. Kościół katedralny wypełnił się wiernymi, którzy przybyli z całej diecezji, można było dostrzec tabliczki z nazwami parafii.

Homilię wygłosił bp Jan Kopiec - biskup pomocniczy diecezji opolskiej, profesor Uniwersytetu Opolskiego. Mówił, że nie jest najważniejsze rozstrzyganie historycznych dat i ustalanie szczegółów z życia Świętej, ale zastanowienie się nad przesłaniem, jakie dla nas, ludzi początku trzeciego tysiąclecia, niesie jej życie i męczeńska śmierć. Istotne jest, abyśmy umieli z czcią uklęknąć przed tą, która wskazała jak można uczciwie podejść do orędzia Chrystusowego. Św. Wiktoria była zapewne nakłaniana do tego, aby dla zapewnienia sobie wygodnego życia wyrzec się wartości, które wyniosła z domu rodzinnego i w które głęboko wierzyła. Jej przykład, podobnie jak przykład wielu innych świętych męczenników, przekonuje, że są granice, poza które nie wolno wyjść przeciwko własnemu człowieczeństwu i własnej naturze. W dalszej części homilii Ksiądz Biskup powiedział: "Nie można życia ratować a duszę zatracić przez niewłaściwe, niedobre życie. Nie można zachować swojego miejsca na tym świecie równocześnie łamiąc, niszcząc, depcząc wszystko to, co ma służyć naturalnemu wzrostowi w świętości, dobroci, łasce i prawdzie". Kazanie swoje zakończył wezwaniem, by wszyscy umieli żyć w zgodzie z nauką Chrystusa i pamiętali o słowach, które mówił: " Jeżeli ktoś zaprze się Mnie przed ludźmi, tego Ja zaprę się przed Ojcem".

W czasie procesji z darami delegacje rożnych stanów i parafii podchodziły do ołtarza. Na szczególną uwagę zasługuje dar od wiernych z dekanatu sochaczewskiego - św. Wawrzyńca - srebrny ewangeliarz, który odtąd używany będzie w czasie sprawowania uroczystych liturgii w bazylice katedralnej.

Na zakończenie Eucharystii bp Alojzy Orszulik podziękował wszystkim, którzy przybyli na uroczystości. Wyraził swoje zadowolenie, że kult św. Wiktorii w ostatnich latach rozwija się, czego widomym znakiem są coraz bogatsze i piękniejsze obchody w dniu 11 listopada. Wraz z obecnymi Księżmi Biskupami udzielił wiernym pasterskiego błogosławieństwa.

Po Mszy św. zaproszeni goście, przedstawiciele władz samorządowych, szkół i instytucji łowickich udali się pod Pomnik Synów Ziemi Łowickiej i Bojowników o Niepodległość, by tam w rocznicę odzyskania niepodległości złożyć wieńce i oddać hołd tym, którzy walczyli o wolność naszej Ojczyzny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa do Maryi, Królowej Pokoju

[ TEMATY ]

modlitwa

Królowa Pokoju

Adobe Stock

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore
Maryjo, Królowo Pokoju,
CZYTAJ DALEJ

Sens ludzkiej pracy

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.
CZYTAJ DALEJ

Norwegia: katolicka kaplica w miejscu męczeństwa św. Olafa

2026-05-21 15:15

[ TEMATY ]

Norwegia

Vatican Media

W Norwegii ponownie oddano do użytku wiernych katolicką kaplicę na wzgórzu Stiklestad. Znajduje się ona na miejscu męczeńskiej śmierci św. Olafa. Świątynię ufundowała w 1930 r. norweska pisarka, konwertytka i noblistka Sigrid Undset. Ta kaplica to duchowe serce Norwegii – podkreślił bp Erik Varden.

Ponowne otwarcie kaplicy i konsekracja nowego ołtarza odbyły się 20 maja, w 144. rocznicę urodzin Sigrin Undset. Uroczystościom przewodniczył bp Erik Varden, ordynariusz diecezji Trondheim. W homilii podkreślił, że Stiklestad to duchowe serce Norwegii - relacjonuje Vatican News.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję