Michał Ceglarek: - Księże Kanoniku, gdzie leży Krzepczów?

Ks. kan. Antoni Kamiński: - Krzepczów, siedziba dekanatu, w skład którego wchodzą także parafie w Suchcicach, Woli Kamockiej, Karlinie, Szydłowie i Gomulinie, położony jest w odległości ok. 20 km na północny zachód od Piotrkowa Trybunalskiego. Wieś ma kilkusetletnią historię, niegdyś należała do parafii Drużbice.

- Parafia św. Wojciecha Biskupa i Męczennika należy do najstarszych w dekanacie krzepczowskim. Czy mógłby Ksiądz Kanonik przedstawić jej dzieje?

- Według źródeł kościelnych Krzepczów był wsią szlachecką, gniazdem rodzinnym Krzepczowskich. Parafia w tej miejscowości została erygowana 8 sierpnia 1526 r. przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jana Łaskiego, przy istniejącym już kościele św. Wojciecha. Był to kościół drewniany, konstrukcji zrębowej i funkcjonował jako filia parafii w Drużbicach. Przetrwał do 1602 r. W latach 1601-02 rodzina Krzepczowskich wystawiła następny, drewniany kościół św. Wojciecha, który posiadał cztery ołtarze. W 1725 r. świątynia ta uległa częściowemu spaleniu. Po odbudowie, dokonanej przez ówczesnego proboszcza ks. Marcina Inczewskiego, przetrwała do 1760 r. Obecny, trzeci w historii tutejszej parafii kościół św. Wojciecha Biskupa i Męczennika, wybudowano w latach 1720-50. Jest to świątynia murowana w stylu barokowym, gruntownie odnawiana w latach 1822, 1844, 1902 oraz 1960. Konsekrował ją 26 lipca 1903 r. biskup włocławski Stanisław Zdzitowiecki.

- Zabytkowy kościół jest sam w sobie skarbnicą sztuki. Co zasługuje na szczególną uwagę?

- Do zabytków sztuki stanowiących własność parafii należą: pochodzący z kościoła Pijarów w Piotrkowie barokowy ołtarz główny z obrazem św. Weroniki, Ukrzyżowanym Jezusem i figurą Matki Bożej Bolesnej; ołtarz boczny lewy, pochodzący z nieistniejącego już kościoła Franciszkanów w Piotrkowie, z obrazem św. Antoniego i Matki Bożej Nieustającej Pomocy; ołtarz boczny prawy z 1901 r. z obrazem św. Jadwigi i św. Wojciecha. Zabytkiem jest także obraz św. Anny, ambona z rzeźbą Mojżesza oraz figurka Chrystusa Zmartwychwstałego.

- Na terenie parafii istnieje jeszcze kaplica we wsi Grabica.

- Tak, jest to kaplica Świętych Piotra i Pawła, drewniana, wystawiona w latach 1945-46 na miejscu poprzedniej z XVIII w., zniszczonej przez okupanta niemieckiego w 1941r.

- W dziejach parafii występuje szereg księży proboszczów, którzy opiekowali się kościołem i parafią. Którzy duszpasterze zapisali się szczególnie w pamięci pokoleń?

- W świadomości parafian zachowali się przede wszystkim budowniczowie obecnego kościoła: proboszcz ks. Marcin Inczewski, kontynuator prac budowlanych ks. Józef Strzelecki, a także ks. Aleksander Ratyński (założył nowy dach na kościele i wykonał sklepienie z wizerunkami świętych). Wśród księży z minionego stulecia chyba najbardziej jest znany śp. ks. Mikołaj Sawicki (więziony przez hitlerowców, proboszczem był do listopada 1945 r.; mieszkańcy pamiętają jego postawę wobec okupanta; odprawił potajemnie przez cały okres wojny 1095 Mszy św., ochrzcił również potajemnie wiele dzieci).

- Jakie grupy parafialne istniały i nadal działają w parafii?

- Przy kościele parafialnym odnotowano istnienie Bractwa św. Anny (zał. w 1639 r.), Miłosierdzia (1529 r.), Żywego Różańca i III Zakonu św. Franciszka (obecnie już nie funkcjonuje). Ponadto działa prężnie duża grupa ministrantów i lektorów.

- Jak przedstawiała się w ostatnim czasie współpraca Księdza Kanonika z wiernymi pod względem gospodarczym?

- Współpraca jest bardzo owocna. Wierni odpowiadają na każdy apel z mojej strony. Niedawno zostało ukończone malowanie wnętrza kościoła. Wspólnie z parafianami przeprowadziliśmy również renowację organów. Przed nami jeszcze renowacja bocznych ołtarzy.

- Dziękuję za rozmowę.