Zbliża się radosna uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, która jest sercem naszej wiary. O roli zmartwychwstania dla życia każdego chrześcijanina jakże dobitnie mówi św. Paweł: „A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara” (1Kor 15, 14).
Przygotowując się do radosnych, pełnych życia i nadziei Świąt Wielkanocnych, przeżywamy pierwszą rocznicę powrotu do Domu Ojca sługi Bożego Jana Pawła II, który przez ponad 26 lat nie szczędził wysiłków, aby utwierdzać braci w wierze. Nie ulega wątpliwości, że szczególnym sentymentem obdarzał On nas, Polaków w kraju i na emigracji. W liście na Boże Narodzenie 2005 r. pisałem, że „nikt inny w ostatnich czasach, nie przyczynił się bardziej do utrwalenia świadomości polskiego pochodzenia, lub do odzyskania jej przez tych, którzy ją utracili. Bogu niech będą dzięki za Jego osobę, która Polakom pomogła odnaleźć korzenie i odzyskać dumę z polskiego pochodzenia”. Dlatego zbliżająca się rocznica Jego przejścia niech stanie się raz jeszcze okazją do pochylenia się nad bogatą spuścizną słowa, pozostawioną nam przez naszego wielkiego Rodaka. Raz jeszcze proszę o modlitwę w intencji wyniesienia na ołtarze sługi Bożego Jana Pawła II. Jestem przekonany, że w wielu wspólnotach, przy różnych okazjach odmawiana jest zatwierdzona przez Kościół modlitwa w tej właśnie intencji.
W zbliżające się Święta przeżywać będziemy także pierwszą rocznicę wyboru na Stolicę Piotrową Benedykta XVI. Dzień ten przypadnie w Środę Wielkanocną, 19 kwietnia br. Cieszymy się, że Opatrzność Boża powierzyła najwyższy urząd w Kościele jednemu z najbliższych współpracowników Jana Pawła II, który tak często w swoich przemówieniach mówi o swoim Poprzedniku. Z wdzięcznością przyjęliśmy także pierwszą encyklikę Benedykta XVI Deus caritas est, która przypomina podstawową dla życia chrześcijańskiego prawdę, iż Bóg jest miłością. Miłość jest darem, ponieważ to Bóg pierwszy nas umiłował, ale i zobowiązaniem, gdyż dar z jakim Bóg do nas przychodzi, domaga się naszej odpowiedzi. Ojciec Święty tak pisze o motywach, jakie skłoniły go do napisania tego dokumentu: „Pragnę mówić o miłości, którą Bóg nas napełnia i którą mamy przekazywać innym”. Stwierdza zarazem, iż przesłanie miłości jest aktualne i posiada znaczenie dla współczesnego świata, w którym „z imieniem Bożym łączy się czasami zemsta czy nawet obowiązek nienawiści i przemocy” (nr 1). Aktualność papieskiego przesłania wynika z tego, iż ukazuje ono miłość w kontekście ogólnoludzkim i współczesnym. Świat, w którym żyjemy pragnie miłości. Kościół zaś, ukazując miłość, może odpowiedzieć współczesnemu człowiekowi na jego pragnienia. Ponieważ często pojęcie miłości bywa niewłaściwie rozumiane, Benedykt XVI przestrzega przed wypaczeniami miłości, ukazując jej istotę i drogi realizacji. Nie boi się mówić o miłości małżeńskiej. Encyklika ta jest dla nas przypomnieniem konieczności miłowania, gdyż bez miłości życie staje się puste i jałowe.
Jestem przekonany, że z radością i wdzięcznością przyjęliście wiadomość o przygotowywanej już pierwszej zagranicznej podróży Benedykta XVI do Ojczyzny. Ojciec Święty pragnie nawiedzić miejsca związane z Janem Pawłem II, a równocześnie zachęcać nas i umacniać, abyśmy byli mocni wiarą. Zachęcam Rodaków, którzy mogą wybrać się do Ojczyzny w dniach od 25 do 28 maja br., aby to uczynili. Warto przeżyć z całym narodem to historyczne spotkanie z Następcą Chrystusa na ziemi. Wszystkich zachęcam do modlitwy w intencji tej pielgrzymki, aby mogła ona wydać błogosławione owoce wzrostu wiary, nadziei i miłości.
Życząc Wam wszystkim, Drodzy Rodacy, owocnego przeżywania wielkopostnego czasu pokuty i nawrócenia, jak również doświadczenia radości poranka wielkanocnego - z serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa