Reklama

Z wizytą w parafii

Na płockim Wzgórzu Miłosierdzia

Obok diecezjalnego sanktuarium Bożego Miłosierdzia na Starym Rynku istnieje w Płocku jeszcze jedno miejsce, gdzie cześć oddawana Jezusowi Miłosiernemu ma szczególny wymiar. To kościół parafii pw. św. Józefa Rzemieślnika, noszący wezwanie Bożego Miłosierdzia. Znajduje się tam wizerunek Zbawiciela, który w 1991 r. umieszczony był w papieskim ołtarzu podczas wizyty Jana Pawła II w Płocku. Wspólnotę, która posiada tak wspaniałą relikwię, wizytował 26 marca br. biskup płocki Stanisław Wielgus.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia pw. św. Józefa Rzemieślnika w Płocku

Patron parafii: św. Józef Rzemieślnik
Tytuł kościoła: kościół parafialny pw. Miłosierdzia Bożego
Dekanat: Płock-Zachód
Miejscowości: Płock (część)
Proboszcz: ks. prał. Władysław Stradza
Wikariusz: ks. Piotr Fabrykiewicz
Katecheci: Aldona Krajewska, Elżbieta Wielkopolska
Organista: Andrzej Durzyński
Zakrystian: Kazimierz Wysocki
W parafii działają: Akcja Katolicka, rada parafialna duszpasterska i gospodarcza, koła Żywego Różańca dorosłych (4) i dzieci (1), Rodzina Radia Maryja, grupy modlitewne: Miłosierdzia Bożego, Krwi Pańskiej, młodzieżowa grupa modlitewna, koło biblijno-liturgiczne, Parafialny Zespół Caritas, Ruch Domowy Kościół (oaza rodzin), chór parafialny, młodzieżowy zespół muzyczny „Misericordia”, dziecięca grupa muzyczna (flażoletowa), ministranci, Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci, Młodzieżowy Klub Sportowy „Victoria”
Msze św. w niedzielę: 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 16.00, 18.00

Parafialne wczoraj i dziś

Reklama

Obecnie okolica ta ze względu na tytuł kościoła i obraz Jezusa bywa nazywana płockim Wzgórzem Miłosierdzia. I choć płocczanie na ogół nazywają tę dzielnicę Cholerką (od cmentarza powstałego tu niegdyś po epidemii cholery), to jednak strzelista, górująca nad okolicą wieża świątyni dedykowanej Miłosierdziu Bożemu zdaje się potwierdzać, że rację mają ci, którzy widzą tu przede wszystkim źródło Bożej miłości.
Wspólnota została powołana do życia dekretem bp. Bogdana Sikorskiego w 1982 r. Jej proboszczem został mianowany ówczesny proboszcz parafii Wyszogród ks. Władysław Stradza, który od razu energicznie przystąpił do organizowania życia duszpasterskiego. Dzięki jego staraniom jeszcze w tym samym roku pobudowana została tymczasowa kaplica wraz z mieszkaniami dla duszpasterzy. W 1987 r. kaplica uległa częściowemu spaleniu, lecz w bardzo krótkim czasie została odbudowana. Po uregulowaniu kwestii własnościowych parafia w 1987 r. zakupiła plac pod budowę kościoła. W tym samym roku został zbudowany mur oporowy zgodnie ze wskazaniami Wydziału Architektury, po czym architekt - inż. Andrzej Pawlikowski i konstruktor - prof. Zdzisław Czerski przystąpili do projektowania kościoła i domu parafialnego. Projekt uzyskał akceptację w 1989 r. 4 maja 1989 r. biskup pomocnicy Andrzej Suski poświęcił plac pod budowę świątyni, zaś 11 czerwca 1995 r. biskup płocki Zygmunt Kamiński wmurował kamień węgielny z grobowca św. Piotra, poświęcony przez Papieża Jana Pawła II drugiego dnia wizyty w Płocku, tj. 8 czerwca 1991 r. 30 września 2000 r. świątynia została konsekrowana przez bp. Stanisława Wielgusa, w obecności abp. Zygmunta Kamińskiego.
Gdy parafia zyskała nowy kościół, Ksiądz Proboszcz przystąpił do finalizowania budowy domu parafialnego. Obecnie dom ten jest już użytkowany.
Jak przyznał podczas wizytacji proboszcz wspólnoty ks. prał. Władysław Stradza, znaczna część parafian angażuje się w życie religijne. Ksiądz Prałat podziękował także za ofiarność, dzięki której mogło powstać tak wiele dzieł materialnych. Wśród trapiących parafię problemów Duszpasterz wymienił rozbicie małżeństw, a także niesakramentalne i wolne związki. W ocenie Kapłana jedną z przyczyn jest wysokie bezrobocie, które nie tylko sprzyja rodzinnym konfliktom, lecz często wymusza długotrwałą rozłąkę poprzez wyjazdy małżonków do pracy.

Duszpasterstwo

Reklama

W wizytacyjnym sprawozdaniu Ksiądz Prałat nakreślił także obraz duszpasterskiego życia parafii. Pracuje w niej dwóch księży, pomagają także zaprzyjaźnieni kapłani. W ostatnim czasie w pomoc duszpasterską zaangażował się emerytowany proboszcz parafii Wrona ks. kan. Wawrzyniec Ulanowski. Katechezę obok wikariusza ks. Piotra Fabrykiewicza prowadzą dwie katechetki. W parafii posługę pełni również nadzwyczajny szafarz Eucharystii. „Spora grupa wiernych angażuje się także w organizacje, ruchy i stowarzyszenia katolickie. Serdecznie dziękuję wszystkim, którzy w ten sposób uczestniczą w życiu parafialnym” - mówił ks. Stradza. Poinformował również Biskupa Wizytatora, że w niedzielę celebrowanych jest w kościele 6 Mszy św., w których uczestniczy ok. 35% wiernych; ok. 500 osób regularnie przystępuje do Komunii św. W rekolekcjach adwentowych bierze udział 30% parafian, zaś w wielkopostnych liczba ta sięga 70%. Do Komunii św. wielkanocnej przystępuje 3/4 parafian.
W kościele parafialnym celebrowane są również liczne nabożeństwa dodatkowe. Szczególnie żywy jest kult Bożego miłosierdzia. W każdą środę wierni modlą się słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego, natomiast w piątkowe wieczory przed obrazem Chrystusa Miłosiernego gromadzi się na zamyśleniu grupa młodzieżowa. Również w piątki podczas adoracji Najświętszego Sakramentu odprawiane jest nabożeństwo do Krwi Pańskiej, zaś w I niedzielę miesiąca odbywa się adoracja różańcowa organizowana przez koła Żywego Różańca. Osoby chore zaopatrywane są w sakramenty św. w I piątki miesiąca, podczas rekolekcji oraz na wezwanie.
O duszpasterskiej żywotności parafii świadczy z pewnością duża liczba działających w niej grup. Ich reprezentanci przedstawili swoją działalność podczas osobnego spotkania, zorganizowanego tuż po Mszy św. ingresowej. We wspólnocie funkcjonują 4 koła Żywego Różańca skupiające dorosłych oraz 1 róża dziecięca. Obok kół różańcowych na wspólnej modlitwie gromadzą się także członkowie grup modlitewnych: Miłosierdzia Bożego, Krwi Pańskiej oraz młodzieżowej grupy modlitewnej, spotykającej się na zamyśleniach przed parafialną relikwią - obrazem Miłosiernego Chrystusa. Aktywnie działa skupiająca także wiernych z innych parafii Rodzina Radia Maryja. W kole biblijno-liturgicznym gromadzą się osoby pragnące bliżej poznać Pismo Święte oraz liturgię Kościoła. Troskę o najuboższych dzieli Parafialny Zespół Caritas (koło charytatywne), który wraz z diecezjalną Caritas, radą osiedla „Wyszogrodzka” i Szkołą Podstawową nr 12 organizuje zbiórki odzieży, książek i żywności. Zebrane dary przekazywane są w okresie przedświątecznym osobom potrzebującym. W parafii działa jeden krąg Domowego Kościoła, a także organizacje wspierające kapłanów od strony duszpasterskiej (Akcja Katolicka, rada duszpasterska) i materialnej (rada gospodarcza).
O muzyczną oprawę uroczystości kościelnych dba chór parafialny, młodzieżowy zespół „Misericordia” oraz grupa dzieci grających na flażoletach. Piękno liturgicznych procesji zaś to domena asysty procesyjnej. Liturgiczną służbę ołtarza stanowi 30-osobowa grupa ministrancka. Od 15 lat działa w parafii Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci. Jego członkowie obok codziennej modlitwy za misjonarzy w okresie Bożego Narodzenia prowadzą tzw. kolędę misyjną.
W parafii coś dla siebie mogą znaleźć także entuzjaści sportu. Z myślą o nich powstał przed kilkoma laty Młodzieżowy Klub Sportowy „Victoria”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Dokonania materialne

Budowa kościoła i domu parafialnego to w każdej parafii fundamentalne i najtrudniejsze zadanie. Jednak na wybudowaniu tych obiektów prace materialne w parafii bynajmniej się nie skończyły.
Od ostatniej wizytacji, którą przeprowadził w 2001 r. bp Roman Marcinkowski, wspólnota wykonała kolejne dzieła. W tym czasie dokończono meblowanie kościoła, wewnątrz świątyni zostało także zainstalowane nowe nagłośnienie. Przed kościołem stanęła nowa figura patrona parafii św. Józefa. Podjęte i wykonane zostały prace wykończeniowe przy gmachu domu parafialnego. Zarówno kościół, jak i dom parafialny zostały pomalowane.
Kościół może poszczycić się miłą pamiątką podarowaną przez Ojca Świętego Jana Pawła II, a przekazaną przez pracującego w Watykanie niegdysiejszego wikariusza parafii św. Józefa ks. prał. Sławomira Nasiorowskiego. Jest nią kielich i puszka liturgiczna. Naczynia te zostały użyte do sprawowania Liturgii podczas wizytacji pasterskiej.

Przebieg wizyty pasterskiej

Uroczystość wizytacyjna rozpoczęła się Mszą św. połączoną z ingresem Księdza Biskupa do świątyni oraz udzieleniem sakramentu bierzmowania. Zwracając się w homilii do młodzieży, Pasterz powiedział m.in.: „Rok temu żegnaliśmy Jana Pawła II, który zostawił nam wszystkim, a w sposób szczególny młodzieży, wskazówki, jak żyć, żeby być szczęśliwym w tym i przyszłym życiu. Mówił do was wielokrotnie, byście wymagali od siebie, nawet gdyby inni od was nie wymagali. Wymagania są niezmiernie potrzebne, jeśli w życiu chce się osiągnąć coś wielkiego, bowiem wszystko, co dobre, piękne i wspaniałe, kosztuje. Być może wasze codzienne przyznawanie się do Chrystusa będzie kosztowało, gdy znajdziecie się w grupie osób wrogich Bogu, chrześcijaństwu, Kościołowi. Niejeden młody człowiek jest za słaby, żeby bronić swoich przekonań, wiary i moralności, którą wpoili mu rodzice. To niezmiernie ważne, by rodzice tę wiarę przekazywali, bo właśnie dzięki nim przetrwała ona przez wieki. Aby tej wiary bronić, otrzymujecie od Pana Boga pomoc w postaci umocnienia Duchem Świętym. Nie lękajcie się, bo Bóg wam cały czas towarzyszy” - mówił bp Stanisław Wielgus.
W homilii Pasterz nawiązał także do zrealizowanych przez wspólnotę dzieł, mówiąc: „Z całego serca dziękuję za słowa powitania ze strony Księdza Prałata. Jest on oszczędny i precyzyjny w słowach, dlatego też wiele nie chwalił się, co tu zostało wykonane w ostatnich latach. Ja jednak dobrze wiem, ile olbrzymiego trudu, entuzjazmu i upartej pracy zostało tu włożone, żeby powstał ten kościół i dom parafialny. To dzięki waszej gorliwości i ofiarności mogły powstać te wspaniałe dzieła. Prawdopodobnie nie udałyby się one, gdyby nie wasz Proboszcz, któremu dzisiaj chcę za to serdecznie podziękować. Znam jego dokonania - czy to w Gąsocinie, gdzie budował kościół, czy potem w Wyszogrodzie. Wszędzie poświęcał się dla Kościoła, czyli dla wiernych. Wszędzie, gdzie był, nie szczędził zdrowia i sił, by budować Kościół duchowy, bo tylko wtedy, gdy Kościół duchowy jest mocny, można wznosić kościół materialny. Dziękuję serdecznie Księdzu Prałatowi” - powiedział Biskup Stanisław. Warto dodać, że słowa te zostały przez parafian przyjęte gromkimi brawami.
Po Eucharystii odbyło się spotkanie z grupami parafialnymi, które zakończyło wizytacyjną uroczystość. Zwracając się do zgromadzonych, Ksiądz Biskup wezwał, by jako świadomi katolicy umieli przeciwstawiać się złu, a zwłaszcza groźnemu sekularyzmowi.

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jasna Góra: Polska na motocyklach – z wiarą i patriotycznie

2026-04-19 16:28

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Polska na motocyklach

z wiarą i patriotycznie

facebook.com/JasnaGoraNews

Motocyklowy XXIII Zlot Gwiaździsty im. Ks. Ułana Zdzisława Peszkowskiego

Motocyklowy XXIII Zlot Gwiaździsty im. Ks. Ułana Zdzisława Peszkowskiego

- Brońcie krzyża, powinien on płonąć miłością w ludzkich sercach, a nie gdzie indziej - apelował na Jasnej Górze krakowski arcybiskup senior Marek Jędraszewski. XXIII Zlot Gwiaździsty im. Ks. Ułana Zdzisława Peszkowskiego zgromadził kilkadziesiąt tysięcy motocyklistów. To czas modlitwy za Polskę, o bezpieczny sezon na drogach. Uczestnicy zlotu pamiętali o Polakach na Kresach; była m.in. możliwość zakupu specjalnych znaczków, z których całkowity dochód przeznaczony jest na pomoc rodakom. Ideą Zlotów są słowa ks. Peszkowskiego wypowiedziane jako przesłanie do uczestników Rajdów Katyńskich: „Kocham Polskę i ty ją kochaj”. Organizatorem jest Stowarzyszenie Międzynarodowy Motocyklowy Rajd Katyński.

W uroczystościach uczestniczyła pochodząca z Kolonii Wileńskiej płk Stanisława Kociełowicz „Iskierka”. W czasie okupacji była harcerką Szarych Szeregów, należała do zastępu „Iskry” i stąd jeden z jej pseudonimów - „Iskierka”. Była łączniczką i sanitariuszką w operacji „Ostra Brama”. Operacja ta stanowiła część akcji „Burza”, która zakładała samodzielne wyzwalanie przez Armię Krajową okupowanych ziem polskich przed wkroczeniem Armii Czerwonej.
CZYTAJ DALEJ

Św. Agnieszko z Montepulciano! Czy Ty rzeczywiście jesteś taka doskonała?

Niedziela Ogólnopolska 16/2006, str. 20

wikipedia.org

Proszę o inny zestaw pytań! OK, żartowałam! Odpowiem na to pytanie, choć przyznaję, że się go nie spodziewałam. Wiesz... Gdyby tak patrzeć na mnie tylko przez pryzmat znaczenia mojego imienia, to z pewnością odpowiedziałabym twierdząco. Wszak imię to wywodzi się z greckiego przymiotnika hagné, który znaczy „czysta”, „nieskalana”, „doskonała”, „święta”.

Obiektywnie patrząc na siebie, muszę powiedzieć, że naprawdę jestem kobietą wrażliwą i odpowiedzialną. Jestem gotowa poświęcić życie ideałom. Mam w sobie spore pokłady odwagi, która daje mi poczucie pewnej niezależności w działaniu. Nie narzucam jednak swojej woli innym. Sądzę, że pomimo tego, iż całe stulecia dzielą mnie od dzisiejszych czasów, to jednak mogę być przykładem do naśladowania. Żyłam na przełomie XIII i XIV wieku we Włoszech. Pochodzę z rodziny arystokratycznej, gdzie właśnie owa doskonałość we wszystkim była stawiana na pierwszym miejscu. Zostałam oddana na wychowanie do klasztoru Sióstr Dominikanek. Miałam wtedy 9 lat. Nie było mi łatwo pogodzić się z taką decyzją moich rodziców, choć było to rzeczą normalną w tamtych czasach. Później jednak doszłam do wniosku, że było to opatrznościowe posunięcie z ich strony. Postanowiłam bowiem zostać zakonnicą. Przykro mi tylko z tego powodu, że niestety, moi rodzice tego nie pochwalali. Następnie moje życie potoczyło się bardzo szybko. Założyłam nowy dom zakonny. Inne zakonnice wybrały mnie w wieku 15 lat na swoją przełożoną. Starałam się więc być dla nich mądrą, pobożną i zarazem wyrozumiałą „szefową”. Pan Bóg błogosławił mi różnymi łaskami, poczynając od daru proroctwa, aż do tego, że byłam w stanie żywić się jedynie chlebem i wodą, sypiać na ziemi i zamiast poduszki używać kamienia. Wiele dziewcząt dzięki mnie wstąpiło do zakonu. Po mojej śmierci ikonografia zaczęła przedstawiać mnie najczęściej z lilią w prawej ręce. W lewej z reguły trzymam założony przez siebie klasztor. Wracając do postawionego mi pytania, myślę, że perfekcjonizm wyniesiony z domu i niejako pogłębiony przez zakonny tryb życia można przemienić w wielki dar dla innych. Oczywiście, jest to możliwe tylko wtedy, gdy współpracujemy w pełni z Bożą łaską i nieustannie pielęgnujemy w sobie zdrowy dystans do samego siebie. Pięknie pozdrawiam i do zobaczenia w Domu Ojca! Z wyrazami szacunku -
CZYTAJ DALEJ

Papież w Angoli: Osoby starsze strzegą mądrości narodu

2026-04-20 11:22

[ TEMATY ]

Angola

Leon XIV w Afryce

Vatican Media

Papież pielgrzymujący w Angoli odwiedził Dom Opieki dla osób starszych pod miastem Saurimo na północnym wschodzie kraju. Ośrodek działa od 14 lat. Gości 62 osoby w wieku od 60 do 93 lat. Należy do państwa, ale wspierany jest duchowo i materialnie przez miejscową diecezję.

Dyrektorka domu Georgina Mwandumba w rozmowie z Vatican News podkreśliła, że pensjonariusze, z których wielu zajmuje się uprawą na terenach koło domu, żyją w zgodzie i wspólnie uczestniczą w Mszach św., choć nie wszyscy są katolikami. Na miejscu jest też ośrodek medyczny, z którego korzystają również okoliczni mieszkańcy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję