7 i 8 kwietnia br. maturzyści z naszej diecezji, podzieleni po raz pierwszy na dwie grupy, pielgrzymowali na Jasną Górę. W trakcie pielgrzymki młodzież, bp. Roman Marcinkowski oraz pracownicy Wydziału Katechetycznego Kurii Płockiej na czele z ks. prał. dr. Ryszardem Czekalskim oraz rodzice i opiekunowie mogli modlić się w czasie wspólnych Dróg Krzyżowych na wałach jasngórskich oraz na Mszach św. sprawowanych w ich intencji.
Na Jasną Górę przybyło ponad 8,5 tys. młodych pielgrzymów. Piątkowe spotkanie poświęcone zostało tematyce wiary młodych. O własnych doświadczeniach dorastania do wiary, a także o metodach pomocy dziewczętom wykorzystywanym do prostytucji - pomocy w odnalezieniu się, odnalezieniu Boga, oraz o różnych ludzkich problemach opowiedziała s. Anna Bałchan ze Zgromadzenia Matki Bożej Niepokalanej. Pielgrzymi wysłuchali świadectwa s. Anny z wielkim zainteresowaniem.
W sobotę zaś młodzi pielgrzymi mogli wysłuchać świadectwa Jana Pospieszalskiego. Gościa przedstawił ks. dr Andrzej Krasiński, który przypomniał, że Jan Pospieszalski to m.in. menadżer, kompozytor, publicysta, autor programów radiowych i telewizyjnych, a także muzyk, który grał w „Czerwonych Gitarach” oraz współpracował z duetem fortepianowym „Marek i Wacek”. W Telewizji Polskiej prowadził niegdyś cykl Swojskie klimaty, obecnie zaś program Warto rozmawiać. Osobnym polem działalności Jana Pospieszalskiego jest filmowa twórczość kompozytorska, w szczególności do filmów i seriali dla dzieci. W 1999 r. podczas wizyty Ojca Świętego w Polsce Jan Pospieszalski skomponował i wraz z grupą najwybitniejszych polskich wokalistów nagrał Osiem błogosławieństw.
Powitany gorącymi oklaskami Gość podziękował młodym za obecność, podkreślając, że podziwia młodzież, która pokonuje wiele niewygód, by przyjechać na Jasną Górę. Swoje świadectwo rozpoczął od wspomnienia z lat dziecinnych. Mówił o tym, że priorytetowe zasady życiowe wpoili mu rodzice. Za najważniejszą z nich uznał umiejętność rozróżniania, co jest dobre, a co jest złe. „Myślę, że wasi najbliżsi także was na takie sprawy uczulali. Już niedługo również będziecie mieli okazję doznać tego w swoim życiu. Dokonując wyboru swojej drogi życiowej, będziecie musieli opowiedzieć się za tym, co jest dla was dobre, a co nie” - mówił.
Inne zagadnienie, jakiemu Prelegent poświęcił część swojego wystąpienia to szacunek do rodziców, małżeństwa, szacunek do bliźniego, ale także szacunek do własnej osoby. Odnosząc się przy tym do własnego małżeństwa, Gość mówił: „Dzisiaj z perspektywy widzę, że wytrwanie i wierność, miłość i zawierzenie Panu Bogu, że tylko przez Niego mogę wytrwać w tym związku, małżeństwie, i być, mało tego, tworzyć to małżeństwo jako szczęśliwą relację spowodowało, że dziś mogę z całą odpowiedzialnością powiedzieć: tak, jestem szczęśliwy w małżeństwie (…). Kolejna rzecz, którą zawdzięczam swoim rodzicom to fakt, że w naszym domu rozmawianie o takich sprawach było rzeczą naturalną”.
Kończąc swoje wystąpienie, Jan Pospieszalski podkreślił, że dzięki Bogu i całkowitemu zaufaniu Jego woli jest dzisiaj tym, kim jest. „Muszę wam powiedzieć, że ten fundament, który wyniosłem z domu, był postawiony na bardzo prostym i lapidarnym zestawie 10 przykazań i tych dwóch, które mówią o miłości Boga i bliźniego. Był on drogowskazem, dzięki któremu przetrwałem. I wam również tego życzę” - powiedział na zakończenie Gość spotkania.
Po prelekcji młodzież wzięła udział w Eucharystii pod przewodnictwem Biskupa Romana. W homilii Pasterz powiedział do młodych m.in.: „Jakże często drodzy idziemy za tym, co tandetne i nic niewarte. Dajemy się zwieźć kuszącym reklamom. Wpadamy w sidła przekonywujących słów: decyzja należy do ciebie, nie zmarnuj tej szansy, wyślij, wygraj, zainwestuj. Poddajemy się zbiorowej sugestii. Ważniejsze dla nas stają się opinie zasłyszane w telewizji, przeczytane w tandetnych i brukowych gazetach niż rzeczywista prawda czasem trudna i niewygodna, dlatego tak łatwo przychodzi nam wydawanie sądów, podpisywanie wyroków - przecież taka jest opinia wszystkich. Usprawiedliwiamy się, chcemy też usprawiedliwiać to, co jest kompletnie nienormalne. Bo jak podaje prasa, rekordy głupoty biją rządzący Hiszpanią socjaliści. W oficjalnych dokumentach rodzinnych pojęcie »ojciec« zastąpili »rodzic A«, a matka odpowiednio »rodzic B«. Wszystko dlatego, że dotychczasowe nazwy do homoseksualistów nie pasują. (...) Drodzy, nie ulegajmy podszeptom złych ludzi, którzy na różne sposoby chcą wam mówić: że np. jesteś za młody, by myśleć o Bogu; a to że jesteś za bardzo zajęty, by myśleć o Bogu; a to że jesteś zbyt zmęczony, by Bogiem się zajmować; a to że jesteś zbyt szczęśliwy, by wprowadzać Boga w świat swoich przeżyć; albo że jesteś samodzielny, by myśleć o Bogu. (…)
W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o swoim Królestwie, czyli po prostu mówi o swoim panowaniu w świecie i w swojej obecności w człowieku. I porównuje to Królestwo do ukrytego skarbu, do poszukiwań kupca cennych pereł. Ale to Królestwo Jezusa nie jest czymś gotowym, to nie jest spektakl do obejrzenia. Ono jest rzeczywistością dynamiczną, należy go szukać, działać, wybierać, poświęcać coś, a może wiele dla jego zdobycia. Trzeba się w to królestwo angażować. A tego najmniej, albo wcale nie chcemy. Jezus, nasz skarb i ukryta perła, nie został nam dany raz na zawsze. Wciąż ktoś lub coś w naszym życiu chce Go przysłonić, chce Go zmarginalizować, odstawić na potem, by się Nim nie przejmować, a żyć chwilą obecną. A Jezusa trzeba po prostu kochać! - zaznaczał Ksiądz Biskup. - A kochać, to trwać przy osobie kochanej, to być razem z nią w doli i niedoli. Kochać, to wsłuchiwać się w bicie jej serca. To stawać się dla niej darem. To przynosić radość i szczęście. To ubogacać się Jego wnętrzem, głębią i dojrzałością. Zapytaj się więc dziś siebie, w tym ważnym momencie, kto lub co jest twoim skarbem, co naprawdę cenisz, bo to, co się ceni, to się kocha.
Jeżeli cenisz tylko pieniądze, to przecież one będą twoją miłością; jeżeli myślisz tylko o przyjemnościach, to one są twoją miłością, jeśli dążysz do władzy, to przecież ona jest twoją miłością. Jeżeli wszystkich i wszystko lekceważysz - to jest twoją miłością. Powiedz mi, co kochasz, a ja ci powiem, kto jest twoim Panem. Bo człowiek ma tylko jednego Pana, to co lubi” - mówił bp Marcinkowski.
Na zakończenie pielgrzymowania młodych Ksiądz Biskup jeszcze raz podziękował wszystkim, dzięki którym to spotkanie udało się zrealizować. Począwszy od organizatorów, czyli Wydziału Katechetycznego Kurii, przez nauczycieli i kapłanów aż po opiekunów, którzy czuwali nad młodzieżą. Słowa szczególnego podziękowania Ksiądz Biskup skierował do samych maturzystów, którzy zechcieli tu być, modlić się, zanosić swoje prośby do Boga na tym spotkaniu.
Na zakończenie wspólnej modlitwy młodzi odmówili jeszcze modlitwę w intencji tych, którzy z różnych przyczyn nie mogli być tu razem z nimi obecni, a którzy również w tym roku będą przystępować do egzaminu dojrzałości.