Dla parafii rzymskokatolickiej w Nehrybce datą historyczną jest 19 maja 1946 r. Wówczas Kuria Biskupia w Przemyślu, pragnąc ułatwić korzystanie z posług duchownych parafianom z wiosek Nehrybka, Łuczyce i Sielec, ustanowiła w Nehrybce wikariat eksponowany probostwa w Pikulicach. W przeszłości istniała tu parafia greckokatolicka pw. Pierwszego Męczennika św. Szczepana. Po przesiedleniach dokonanych po drugiej wojnie światowej w 1946 r. Nehrybkę zamieszkiwała w części ludność rdzenna, najliczniejszą zaś grupę stanowili Polacy przesiedleni z ziem wschodnich (głównie z dekanatu mościckiego i dobromilskiego), trzecią grupę stanowili sybiracy; Polacy wywiezieni na Syberię przez Rosjan w 1940 r., którzy na podstawie umowy polsko-rosyjskiej z 1945 r. mogli wrócić do Polski. Obowiązki pierwszego proboszcza Nehrybki bp Franciszek Barda powierzył ks. Józefowi Gryglowi - dziekanowi mościckiemu, proboszczowi parafii Radochońce, który przyjechał do Nehrybki z liczną grupą swoich wiernych, przywożąc część wyposażenia kościoła i sprzęty liturgiczne. Nowi mieszkańcy Nehrybki wyremontowali świątynię opustoszałą po przesiedleniu stąd wiernych obrządku greckokatolickiego. Pierwsze nabożeństwa odbywały się już jesienią 1946 r., szczególnie uroczysty charakter miała pierwsza Rezurekcja w Nehrybce, odprawiona w Wielkanoc 1947 r. Na przestrzeni sześćdziesięciu lat istnienia parafii obowiązki proboszcza pełnili: ks. Józef Grygiel (1946-1950), ks. Stanisław Pyrkosz (1950-1968), ks. dr Zdzisław Majcher (1968-1971), ks. Stanisław Stęchły (1971-1972), ks. Stanisław Tomaszek (1972-2004). Od 26 czerwca 2004 r. duszpasterzem parafii Nehrybka jest ks. dr Wojciech Pac.
Do obchodów jubileuszu przygotowywaliśmy się długo poprzez modlitwę, której szczególnym momentem były misje święte, przeprowadzone w marcu tego roku, poprzez dzieła miłosierdzia i formację w stowarzyszeniach. Głównym uroczystościom jubileuszowym 3 czerwca br. przewodniczył abp Józef Michalik, metropolita przemyski. Koncelebrowali wszyscy żyjący proboszczowie Nehrybki. Świąteczną atmosferę podkreślała obecność: ks. prof. dr. hab. Jarosława Korala z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i ks. prał. Mieczysława Rusina, archiprezbitera przemyskiego z kapłanami i ojcami zakonnymi z naszego dekanatu.
Słowa powitania Ksiądz Proboszcz skierował także do księży rodaków oraz do sióstr zakonnych, szczególnie do obecnych na uroczystości - ks. Stanisława Chrapka oraz s. Symeony Sycz. Na uroczystość przybyli także przedstawiciele władz miejskich i gminnych. Na Mszę św. przybyło również wielu wiernych, wywodzących się z naszej parafii. Zwracając się do nich Ksiądz Proboszcz powiedział: „W tej świątyni zawsze, moi kochani, jesteście u siebie, jak u matki, bo też tu macie Matkę - Maryję Niepokalaną, która od początku patronuje tej parafii, tej ziemi i tym wszystkim, którzy z niej wyrośli”.
W wygłoszonej homilii Ksiądz Arcybiskup rozwinął motyw historii parafii w odniesieniu do Uroczystości Zesłania Ducha Świętego, nazywanej w polskiej tradycji Zielonymi Świętami. Podkreślił udział Ducha Świętego w budowaniu historii wspólnoty parafialnej, w pracy duszpasterskiej i w życiu każdego chrześcijanina. Zwrócił się szczególnie do młodzieży, która w tym uroczystym dniu przyjęła sakrament bierzmowania.
Na zakończenie uroczystej Eucharystii Ksiądz Arcybiskup poświęcił witraż ilustrujący scenę w Kanie Galilejskiej, ufundowany jako wotum przez rodzinę Koszyckich - byłych parafian Nehrybki. Celebrację Mszy św. uświetnił chór parafialny, prowadzony przez organistę Zygmunta Wilczaka od listopada 2005 r., który wykonał pieśni specjalnie przygotowane na tę uroczystość.
W ramach obchodów jubileuszu odbyła się sesja naukowa poświęcona historycznemu rozwojowi oraz aktualnym wyzwaniom społecznym, którym parafia powinna sprostać. Główny problem nakreślił ks. prof. dr hab. Jarosław Koral, prodziekan Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie w referacie zatytułowanym: Parafia wobec aktualnych problemów społecznych. Prelegent szczególną uwagę słuchaczy zwrócił na pięć najważniejszych problemów, w rozwiązywaniu których może pomagać wspólnota parafialna poprzez: zapobieganie patologiom, uaktywnianie osób bezrobotnych, tworzenie warunków sprzyjających organizowaniu miejsc pracy, pomoc rodzinom niewydolnym wychowawczo, pomoc osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Historyczny i duchowy rozwój naszej parafii przybliżyła nasza rodaczka Anna Pragłowska z Tarnowa. Wielu uczestników sesji w wystąpieniu pani Pragłowskiej odnalazło wzruszające a czasem dramatyczne losy swoich najbliższych.
Uczestnicy mogli również wysłuchać i obejrzeć program poetycki przygotowany przez członków Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży: Mateusza Dudziaka, Agnieszkę Kanię, Dominikę i Katarzynę Majcher, Mateusza Pawłuckiego, Magdalenę Rychlik, Kingę Toporowską.
Duże zainteresowanie parafian i gości towarzyszyło okolicznościowej wystawie. Całością prac nad jej przygotowaniem kierowała Joanna Toporowska we współpracy z Moniką i Maciejem Marczakiewiczami oraz Bernadetą Kurdziel. Bogaty materiał fotograficzny został podzielony tematycznie na kolejne etapy pracy duszpasterskiej, uwzględniał także typowe dla naszej parafii przejawy religijności związane z tradycją kresową. Przemyślany układ materiałów, wzbogacony formami plastycznymi i uzupełniony obrazami przedstawiającymi Nehrybkę, starszych skłaniał do wspomnień a młodszym ukazał nieznaną dotąd przeszłość.
Z okazji jubileuszu staraniem parafii wydana została monografia zawierająca rys historyczny wsi oraz świątyni, ukazująca wybrane formy pracy duszpasterskiej, udział mieszkańców Nehrybki w życiu religijnym parafii. Sporo uwagi poświęcono także miejscowemu cmentarzowi - świadkowi minionej historii. Tytułem publikacji jest inwokacja - Maryjo, prowadź, skierowana do Patronki parafii, Maryi Niepokalanej. Udział w powstaniu monografii, autorstwa Anny Pragłowskiej i Heleny Rychlik, mają liczni mieszkańcy Nehrybki, którzy odpowiedzieli na apel Księdza Proboszcza i udostępnili posiadane dokumenty, fotografie a przede wszystkim podzielili się wspomnieniami, mając świadomość, że „wspomnienia są bogactwem człowieka i społeczności, w której żyje” - jak powiedział ks. Wojciech Pac podczas powitania w naszym kościele abp. Józefa Michalika.
Obchody jubileuszu to jednak nie tylko nostalgiczna podróż do przeszłości, to okazja do dziękczynienia za dar czasu, który daje Bóg i za dobre owoce tego czasu, które w Bogu biorą początek. To także moment twórczego rachunku sumienia z realizacji ideałów, jakimi żyli nasi dziadowie i rodzice. To chwila, w której nabieramy przekonania, że wartości, po które sięgamy do lamusa dziejów, nic nie straciły na swej cenie: wciąż cieszą oczy, podnoszą ducha, ale też uświadamiają nam obowiązek pozostawienia po sobie dobrych wspomnień dla potomności.