Ks. Krzysztof Sudoł: - Księże Rektorze, zainaugurowany został nowy rok akademicki w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Jaki jest skład obecnego zespołu wychowawczego?

Ks. Jan Biedroń: - W roku pielgrzymki Ojca Świętego Benedykta XVI do naszej Ojczyzny, a dla Kościoła sandomierskiego w roku obchodów jubileuszu 1000-lecia życia monastycznego na Świętym Krzyżu i 800-lecia Kapituły Kolegiackiej w Opatowie, 28 września 2006 r. 106 alumnów sandomierskiej Alma Mater rozpoczęło 187. rok akademicki.
Tym gronem będzie „zajmował się” zespół wychowawczy w składzie: obowiązki rektora będzie pełnił ks. dr Jan Biedroń, wicerektora - ks. dr Adam Kończak. Funkcję prefekta będzie sprawował ks. lic. Mariusz Piotrowski, a posługę ojcowską: ks. lic. Dariusz Bęc, ks. Prałat Józef Lizak, ks. mgr Wojciech Marzec. Codzienną egzystencję profesorów i alumnów będzie zabezpieczał dyrektor administracyjny ks. mgr Ryszard Zbyrad.
W tym miejscu serdecznie dziękuję ks. dr Jackowi Beksińskiemu - ojcu duchownemu, ks. dr. Leonowi Siwickiemu - prefektowi, oraz o. dr. Andrzejowi Konopce OP - spowiednikowi. Za wszelkie dobro, które Księża pozostawili we wspólnocie seminaryjnej - składam Bóg zapłać.
Ponadto formację intelektualną alumnów będzie prowadziło 38 profesorów i wykładowców. Wszystkim Wychowawcom, Profesorom i Wykładowcom dziękuję za pracę w minionym roku akademickim. Ze szczególnym uznaniem wyrażam słowa wdzięczności tym profesorom, którzy systematycznie pokonywali niemałe odległości.

- Jak powinno się mówić prawidłowo: „wychowawca” czy „formator”?

- Dawniej częściej mówiono: wychowawca, wychowanie. Dziś przedkłada się akcent na słowo: formator, formować. Formacja bowiem uwzględnia wszystkie najważniejsze elementy: istotę, cel, czas, integralność i rolę formatora. Cała istota tkwi w dynamice rozwoju człowieka, a celem jest jego świętość i zdrowa duchowość działania oraz czas formacji, który rozkłada się na kolejne etapy życia. Ta integralność polega na objęciu procesem formacyjnym całego człowieka we wszystkich jego wymiarach. Rola zaś formatora widoczna jest w „towarzyszeniu” i zakłada pewną wspólnotę wychowawcy i wychowanka, uwzględniając rolę Ducha Świętego oraz suwerenność i współpracę osoby formowanej, ponoszącej największą odpowiedzialność za kształt własnego życia.

- Jaka jest rola formatora w dojściu kandydata do kapłaństwa?

Specyfika powołania formatora i jego posługiwania związana jest zarówno z określonymi modelami funkcjonowania, jak i zadaniami, jakie ma realizować. Aby móc mówić o formacji kandydatów do kapłaństwa, trzeba najpierw, choćby w wielkim skrócie, przedstawić cel tego procesu. Kim jest ten, którego pragniemy uformować? Jakie są podstawy jego tożsamości? Podejmując debatę Synodu Biskupów z roku 1990, Papież Jan Paweł II przypomniał o relacyjnym charakterze kapłańskiej tożsamości. Tożsamość prezbitera opiera się przede wszystkim na jego odniesieniu do Trzech Osób Trójcy Świętej, w Kościele zaś do osoby biskupa diecezjalnego, do grona prezbiterium oraz do wspólnoty wiernych świeckich, a także w odniesieniu do świata, do którego posłany jest Kościół, a w nim każdy prezbiter.

- Co zatem uwidacznia się na pierwszym planie w kryteriach tożsamości?

- Wybija się tu relacja kapłana do Chrystusa. Kapłaństwo prezbitera, jak mówi adhartacja „Pastores dabo vobis”, „pochodzi od Chrystusa, jest szczególnym uczestnictwem i kontynuacją samego Chrystusa, Najwyższego i jedynego Kapłana Nowego i Wiecznego Przymierza”. Kapłan wyświęcony do posługi jest jakby „ikoną” Chrystusa Kapłana (KKK 1142).

- Młodym kapłanom często przypomina się o „formatio permanens”, dlaczego?

- Kapłan nie może zaprzestać dzieła swej osobistej formacji, to znaczy dążenia do tego, aby się upodobnić do Chrystusa, w którego zbawczym posłannictwie uczestniczy na mocy namaszczenia Duchem Świętym w sakramencie święceń prezbiteratu. Wezwanie do nieustannej formacji brzmi w napomnieniu, jakie św. Paweł dał swemu umiłowanemu Tymoteuszowi: „Przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie” (2 Tm 1, 6).

- Dziękuję serdecznie za rozmowę. Czego Ksiądz Rektor chciałby życzyć Profesorom i Alumnom?

- Wszystkim Księżom Wychowawcom, Profesorom, Siostrom zakonnym, pracownikom świeckim naszej Alma Mater pragnę dedykować słowa papieskie z ostatniej pielgrzymki do Polski: „Czuwajcie, trwajcie mocno w wierze, bądźcie mężni i umacniajcie się! Wszystkie wasze sprawy niech się dokonują w miłości” (Benedykt XVI, 28 maja 2006 r.).