Zgodnie z listem Metropolity Krakowskiego, skierowanym do księży Archidiecezji Krakowskiej, z dnia 29 sierpnia 2006 r., wzywającym do rachunku sumienia z przeszłości, wezwania do pokuty i oczyszczenia pamięci, informuje się, że Komisja „Pamięć i Troska” przyjęła odpowiedzi 22 księży, pytanych listownie o współpracę ze służbami bezpieczeństwa okresu PRL przez ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego. Pośród nich znajdują się czynni kapłani (7 proboszczów i 1 profesor), 10 kapłanów emerytowanych, 2 księży z zagranicy i 2 księży jezuitów. Komisja teologiczno-duszpasterska „Pamięć i Troska” po dogłębnym studium i weryfikacji oświadczeń w archiwum IPN wyda wkrótce swoją wiążącą opinię dla ordynariusza i poda ją do wiadomości publicznej.
Na prośbę księży Archidiecezji, w ramach sześciu spotkań rejonowych z kapłanami, jednym z punktów programu duszpasterskiego było rozważanie bolesnych spraw związanych z tzw. lustracją duchowieństwa. Metropolita Krakowski, działając w duchu prawdy, do której wszyscy mają prawo - a w szczególności pokrzywdzeni - jeszcze raz wezwał duchownych do samooczyszczenia i podkreślił, że jeśli ktoś jest winny, powinien „ustąpić z zajmowanego stanowiska, aby obraz prezbiterium był zawsze jasny, budzący zaufanie naszych wiernych”. Każdy z duchownych, który współpracował aktywnie z ww. służbami na szkodę osób trzecich, poniesie konsekwencje przepisane prawem kościelnym.
Jednocześnie informuje się, że strona kościelna nie uczestniczyła i nie uczestniczy w procesie powstawania publikacji przygotowywanej w Wydawnictwie Znak, dlatego też nie bierze odpowiedzialności za jej treść.
Ze względu na wagę sprawy Komisja „Pamięć i Troska” oraz zespół historyków PAT pracują z całą sumiennością, rozważając dokładnie każdy badany przypadek. Do tego jednak potrzeba ciszy i czasu, a sam proces badawczy w trakcie jego trwania aż do zakończenia - zgodnie z zasadami prawa i dla dobra sprawy - musi być otoczony dyskrecją, o co byli proszeni tak pokrzywdzeni, jak i kapłani pytani o współpracę.
Nie musimy obawiać się, że święte czasy jubileuszy „spowszednieją”. One nie są po to, by nas nieustannie zachwycać, ale by nadawać poprawną orientację sercu - wskazał bp Krzysztof Nykiel w rozmowie z mediami watykańskimi w kontekście rozpoczętego Roku Świętego Franciszka. O tym, że miłosierdzie przekracza granice ludzkiej sprawiedliwości, odpust nie jest „automatem do łask”, radości Kościoła i zagrożeniu „inflacją świętości” mówił regens Penitencjarii Apostolskiej.
Penitencjaria Apostolska, zgodnie z wolą Papieża Leona XIV, wydała dekret o udzieleniu odpustu zupełnego w Roku Świętego Franciszka, który przypada na 800. rocznicę jego śmierci.O jakie dokładnie warunki chodzi? Czym w istocie jest odpust zupełny i dla kogo jest on przeznaczony?
Oświadczenie rzecznika prasowego Warszawskiej Prowincji Zakonu Braci Kapucynów dotyczące bezprawnego wykorzystywania wizerunków br. Andrzeja Derdziuka.
Warszawska Prowincja Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów informuje, że wszelkie materiały audiowizualne, w szczególności nagrania reklamowe pojawiające się w przestrzeni internetowej, w których rzekomo występuje br. Andrzej Derdziuk i które promują suplementy diety, lekarstwa lub inne produkty o charakterze komercyjnym, są materiałami fałszywymi.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.