Ciągle jeszcze istnieją wśród nas anioły.

Nie mają wprawdzie żadnych skrzydeł,

lecz ich serce jest bezpiecznym portem

dla wszystkich, którzy są w potrzebie

Wyciągają ręce i proponują swoją przyjaźń

(Phil Bosmans)



Takim właśnie ludziom o gorących sercach i otwartych dłoniach, wszystkim przyjaciołom, darczyńcom a w szczególności Panu Bogu dziękowaliśmy 15 grudnia 2001 r. za 10 lat "Wzrastania". Czyniliśmy to najpierw przez uroczystą Eucharystię, której przewodniczył abp Józef Michalik. Obecność Ekscelencji wśród nas była dla nas wielkim zaszczytem, a jednocześnie zobowiązaniem do jeszcze aktywniejszej postawy. Słowo wdzięczność jest dla nas bardzo ważne. Bywa często przez nas wypowiadane. W dniu tym nabrało jeszcze większej mocy i znaczenia. Wymiarami jej były Msza św., w której wraz z całą wspólnotą; dzieci, opiekunów, wolontariuszy i zaproszonych gości dziękowaliśmy Panu Bogu za naszych darczyńców oraz wszystkich zaangażowanych w dzieło "Wzrastania" oraz program artystyczny przygotowany przez dzieci wyrażający istotę wzrastania w codziennych formach pracy świetlic; upominki wykonane przez dzieci i opiekunów tj. promienne słoneczniki, symbole świetlic; wspólna AGAPA, smaczny i słodki poczęstunek przygotowany przez "Bar u Jurka" i piekarnię "Sokół" w Skołoszowie.

"Wzrastanie" to inicjatywa ks. dr. Franciszka Rząsy, to pragnienie służby, pomocy dzieciom i młodzieży. To także dar wdzięczności Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II za pielgrzymkę w 1991 r. do Polski i dla upamiętnienia jego wizyty w Przemyślu i Rzeszowie.

To dzieło czynienia dobra podjęło wielu ludzi dobrej woli. Dzięki nim powstała najpierw Fundacja Pomocy Młodzieży im. Jana Pawła II "Wzrastanie", w ramach której funkcjonują świetlice, domy dziecka, internaty, warsztaty terapii zajęciowej. W 2000 r. Stowarzyszenie Profilaktyki i Wspierania Rozwoju Osobowości Dzieci i Młodzieży "Wzrastanie" które przejęło prowadzenie świetlic w Radymnie i Przemyślu. W placówkach tych wielu ludzi bezinteresownie podjęło trud wspólnego wzrastania z dziećmi i młodzieżą.

Na co dzień w praktycznym wymiarze wzrastanie to:

- wdzięczność płynąca tym, którzy okazują hojność serca, dłoni, dzięki którym to dzieło w etapie 10 lat mogło się rozwijać;

- zaangażowanie wielu osób tych widocznych - jak i tych, którzy w niewidzialnym geście lub cichej modlitwie troszczyli się o innych;

- to łańcuch serc, to także modlitwa ludzi starszych i chorych;

- to radość tych, którzy dają i tych, którzy otrzymują;

- to atmosfera przyjaźni, to łagodne dłonie i życzliwość, która mówi: "dobrze, że jesteś" - wyrośniesz będziesz wielki;

- to symbol słonecznika, rośliny, w którym jest siła łodygi, dostojność - piękno samego kwiatu, który mimo niepogody, burzy pnie się ku słońcu, z którego czerpie moc:

- to twórcze zaangażowanie dzieci i młodzieży, to pragnienie stawania się lepszym: w szkole przez dobre stopnie, na ulicy, w domu przez czystość słów, języka i czynów.

Przeżywany dzień wdzięczności to święto dzieci i młodzieży ze świetlic "Wzrastanie" w Przemyślu i Radymnie. To oni byli gospodarzami tej uroczystości, poświęcając wraz z opiekunami najwięcej czasu, pracy i wysiłku na przygotowanie. Istotny w tym był dar ich serca. W prosty, lecz typowo dziecięcy sposób okazały swoją wdzięczność i radość za pomoc i przyjaźń wielu ludzi.

Był to dla nas bardzo ważny dzień, inny od pozostałych. Dostarczył nam wiele radości i zadowolenia. To dzień, który wskazał nam sens naszego działania i dostarczył wiele energii, sił i motywacji na dalsze lata.