Reklama

Sakramenty w życiu chrześcijanina (62)

Sakrament święceń - diakonat

Najniższym stopniem sakramentu święceń jest diakonat. Został on ustanowiony nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi. Pomimo tego, że diakoni są nierozerwalnie związani z ołtarzem, to w ich przypadku, w przeciwieństwie do biskupów i prezbiterów, nie mówimy o kapłaństwie.

Niedziela toruńska 11/2007

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Diakonat w Kościele

Pierwsi diakoni zostali wybrani przez apostołów. Ich zadaniem była posługa wspólnocie, szczególnie ludziom chorym i ubogim. Z czasem włączyli się również w głoszenie Ewangelii, by w ten sposób przez słowo i praktykowanie miłości bliźniego świadczyć o Chrystusie.
Dziś miejsce diakonów jest przy biskupie i kapłanach. Mają oni asystować i pomagać w sprawowaniu sakramentów, głoszeniu Słowa i wszelkiej posłudze miłości.
Do szczególnych zadań diakonów należy udzielanie chrztu, przygotowywanie Eucharystii i rozdzielanie jej wiernym, błogosławienie małżeństw, udzielanie wiatyku umierającym, czytanie wiernym Pisma Świętego, a w sposób szczególny Ewangelii. Mają również głosić słowo Boże i nauczać prawd wiary. Mogą przewodniczyć obrzędom pogrzebowym (oczywiście oprócz sprawowania Eucharystii!) i sprawować wszelkiego rodzaju sakramentalia (błogosławieństwa, poświęcenia itp.). Wreszcie zadaniem diakonów jest pomaganie ubogim i chorym, podejmowanie wszelkich dzieł charytatywnych i dzieł miłosierdzia.
Diakoni przez obrzęd świeceń zostają włączeni do stanu duchownego i podobnie jak kapłani składają swojemu biskupowi przyrzeczenie szacunku i posłuszeństwa, a tym samym ich życie i posługiwanie zostaje związane z określoną diecezją.

Kto może przyjąć diakonat?

Diakonat jest jednym ze stopni sakramentu święceń, przyjmują go ci, którzy pragną zostać kapłanami. Ale nie tylko. Sobór Watykański II przywrócił w Kościele diakonat jako właściwy i trwały stopień hierarchiczny. Oznacza to, że ten sakrament mogą przyjąć także żonaci mężczyźni, którzy pragną poświęcić swoje życie służbie dla Kościoła. Także w naszej diecezji trwa przygotowanie pierwszych kandydatów do tzw. diakonatu stałego. Diakonami mogą zostać mężczyźni, którzy ukończyli 35 lat (wyjątek stanowią klerycy przygotowujący się do prezbiteratu) i ukończyli studia z teologii.
Jeżeli diakonat przyjmują mężczyźni nieżonaci, składają oni przyrzeczenie celibatu. W wypadku diakonów stałych święcenia mogą przyjąć również mężczyźni żonaci, posiadający rodziny.

Liturgia sakramentu

Szafarzem święceń diakonatu jest biskup. Na święceniach powinni być obecni duchowni diecezji, szczególnie diakoni. Kandydaci do święceń muszą być odpowiednio przygotowani. Jednym z elementów przygotowania, oprócz studium teologii i właściwej formacji, są przynajmniej 5-dniowe rekolekcje.
Same święcenia odbywają się w czasie Mszy św., po liturgii słowa. Rozpoczynają się od przedstawienia kandydatów i prośby skierowanej do biskupa o udzielenie im święceń diakonatu. Następnie, po homilii, kandydaci składają przyrzeczenia: że będą w pokorze i z miłością pomagać prezbiterom i wiernym, że będą głosić Ewangelię i dbać o czystość swojego sumienia, że zachowają celibat ze względu na królestwo Boże (to przyrzeczenie pomijają mężczyźni żonaci), że będą oddawać się modlitwie, szczególnie Liturgii Godzin, sprawując ją w intencji Kościoła i całego świata, i wreszcie, że będą kształtować swoje życie i postępowanie na wzór Chrystusa.
Po Litanii do Wszystkich Świętych następuje właściwy obrzęd święceń. Biskup kładzie każdemu kandydatowi ręce na głowę, a następnie odmawia modlitwę święceń: Prosimy Cię, Panie, ześlij na nich Ducha Świętego, aby ich umocnił siedmiorakim darem Twojej łaski do wiernego pełnienia dzieła posługi. Niech odznaczają się wszelkimi cnotami: miłością bez obłudy, troskliwością o chorych i biednych, powagą pełną pokory, czystością bez skazy i przestrzeganiem duchowej karności.
Po święceniach diakoni nakładają stuły i dalmatyki. Następnie biskup przekazuje im księgę Ewangelii, odtąd bowiem w czasie liturgii to oni będą ją głosić: Przyjmij Chrystusową Ewangelię, której głosicielem się stałeś; wierz w to, co będziesz czytać, nauczaj tego, w co uwierzysz, i pełnij to, czego będziesz nauczać. Oto depozyt wiary Kościoła, który ma być przekazywany słowem i czynem.
Na koniec obrzędu święceń biskup przekazuje diakonom pocałunek pokoju. To znak, że przyjmuje ich do służby. Także obecni diakoni pozdrawiają nowo wyświęconych pocałunkiem pokoju. Odtąd wspólnie będą pełnić posługę w stanie diakonatu.

Informacje o Ośrodku Formacji Diakonów Stałych można znaleźć na stronie: www.diakonat.diecezja.torun.pl
Ośrodek Formacji Diakonów Stałych
Przysiek 75, 87-134 Zławieś Wielka
tel. 501-386-519

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wezwanie Boga ma pierwszeństwo przed wszystkim, co „najpierw”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
CZYTAJ DALEJ

Arcybiskup Paryża: papież zachęcił nas, byśmy nieustraszenie ujawniali naszą tożsamość chrześcijańską

2026-09-29 10:36

[ TEMATY ]

Leon XIV we Francji

PAP

Papież stosuje to, czego wymaga od innych: łagodzi ostrość słów. Nie zamienia ich w agresywne hasła. Wyraża swoje poglądy jasno i odwołuje się do sumienia. Tak o nauczanie Leona XIV dla Francji mówi metropolita jej stolicy. Dodaje, że papież powiedział tamtejszemu Kościołowi, iż jest na drodze prawdziwej przemiany i wezwał go, by nie lękał się iść dalej, odważnie ukazując swą chrześcijańską tożsamość.

W rozmowie z katolickim dziennikiem „La Croix”, abp Laurent Ulrich wskazuje, że dla niego najbardziej poruszającym momentem pielgrzymki był przejazd przez Pola Elizejskie, gdy towarzyszył papieżowi w papamobile. Na trasie zgromadziło się 800 tys. wiernych. Arcybiskup Paryża wyznaje, że każdy zwracał się do papieża z prośbą o modlitwę czy słowo otuchy. Padały też słowa: „kocham Cię”, „proszę nas wspierać”. „Każdy przychodzi, by coś mu powierzyć. Poruszyła mnie jego uwaga. Oczywiście nie może usłyszeć wszystkiego, co się do niego mówi, ale jest tym wszystkim przepełniony. Myślę, że to wzbogaca jego modlitwę” - wyznaje abp Ulrich.
CZYTAJ DALEJ

Trzy lata temu abp Prevost został kardynałem. Dziś jest Papieżem

2026-09-30 12:55

[ TEMATY ]

Papież Leon XIV

Vatican Media

30 września 2023 roku papież Franciszek nałożył Robertowi Francisowi Prevostowi czerwony biret i włączył go do Kolegium Kardynalskiego. Dziś tamten moment ma szczególne znaczenie: trzy lata później dawny prefekt Dykasterii ds. Biskupów jest Leonem XIV - pierwszym papieżem pochodzącym ze Stanów Zjednoczonych.

Franciszek ogłosił nominację Prevosta 9 lipca 2023 roku. Dzień później przyszły kardynał mówił Vatican News o „niewiarygodnym zaskoczeniu”. Podkreślał, że nową odpowiedzialność przyjmuje w duchu służby. „Modlę się tylko do Pana, abym był wierny, starając się wypełnić to, o co proszą mnie teraz papież Franciszek i Kościół”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję