Zapewne wszyscy znamy harcerskie zawołanie: „Harcerz nie pije, nie pali, harcerz mówi prawdę”. Dzisiaj chcemy te słowa odnieść do dziewcząt i chłopców gromadzących się w oazach zapoczątkowanych przez sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Te hasła znajdują również swoje miejsce, a często także obowiązują, w ruchach i stowarzyszeniach młodzieży katolickiej. I obserwujemy tak licznie zebranych młodych modlących się w świątyniach, wędrujących w pielgrzymkach, podejmujących przeróżne akcje społeczne. Okazuje się, że mamy bardzo wiele znakomitej i pięknej młodzieży, która żyje wyznawanymi ideałami, mającymi swe korzenie w Ewangelii, wiernie realizując je w życiu. Są m.in. coraz liczniejsze grupy ludzi młodych na świecie, w Polsce również, którzy przyjmują zasadę, że nie podejmą życia seksualnego, zanim nie zawrą sakramentalnego związku małżeńskiego. Są to ludzie zdecydowani i konsekwentni, wymagający przede wszystkim od siebie, i tym sposobem wiarygodni dla swego otoczenia. Ludzie czystego serca. A pamiętamy doskonale słowa Jezusa Chrystusa: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą” (Mt 5, 8). To stwierdzenie ewangeliczne nie wymaga komentarza.
Taką młodzież pragnę przywołać jako przykład dla tych, którzy mówią, że są chrześcijanami i zapewne wierzą w Boga, a jednocześnie potrafią w sposób co najmniej dziwny wypowiadać się w sprawach, które są niezgodne z Ewangelią. A przecież chrześcijanin to człowiek, który nie tylko wierzy w Jezusa Chrystusa i zna Jego naukę, ale też przyjmuje ją do swojego życia.
Pan Jezus uczy życia pięknego - czystego, trzeźwego, zgodnego z Dekalogiem. Całe piękno i wartość Ewangelii polega na tym, że jest ona wymagająca. Jeżeli więc ludzie żyją Ewangelią, to nie można oceniać ich jako nie rozumiejących współczesności, nienowoczesnych czy starej daty. Oni są nowocześni bardziej niż wszyscy inni. Oni myślą i mają wyobraźnię. Ich nowoczesność polega jednak nie na wybieraniu życiowych łatwizn, ale na kroczeniu do przodu przez wysiłek. Bo jeżeli walczy się ze swoimi skłonnościami, kształtuje mocny charakter, walczy o dobro swej duszy, to jest to najpiękniejszy obraz walki, jaką człowiek może podjąć. Dotyczy to także trzeźwości. Jakże wielu powinno sobie powiedzieć: stop dla alkoholu! Nie może być miejsca na obrazki z alkoholem w tle w moim życiu! Ileż jest przecież rozbitych rodzin tylko dlatego, że ich członkowie nie potrafią postawić granicy spożywaniu alkoholu.
W Częstochowie ten problem spędza sen z powiek wielu odpowiedzialnym jednostkom i członkom różnych organizacji. Są bowiem tacy, którzy chcieliby lokalizować punkty sprzedaży alkoholu m.in. w pobliżu domów akademickich. Mieliśmy już tego typu doświadczenia: częste interwencje policji, bo studenci - ludzie, którzy mają kształtować swoją osobowość, zdobywając wyższe wykształcenie - nadużywali alkoholu, wywoływali burdy i rozmaite przykre incydenty. Czy tak ma wyglądać formowanie przyszłej inteligencji? Przecież ona schodzi do poziomu motłochu!
Dziwi więc, że i radni, którzy wydają się ludźmi porządnymi, którzy chodzą do kościoła i którym społeczeństwo zaufało, zajmują czasem stanowisko mówiące, że należy umożliwić kupowanie alkoholu w pobliżu akademików. Jeżeli wiemy, że dzięki nieobecności alkoholu w tych punktach życie ludzi jest spokojniejsze, że mieszkańcy nie boją się o swoje bezpieczeństwo - to czyż radni mają prawo do niszczenia spokoju całej dzielnicy? W tym przypadku nie dbają oni o dobro mieszkańców, a więc nie nadają się do pełnienia swych funkcji w administracji lokalnej i nie należy ich popierać w kolejnych wyborach samorządowych.
„Niedziela” będzie się starać pisać o tym problemie, przedstawiać różnorodne środowiska i konsekwentnie walczyć o prawdziwe dobro człowieka.