Koniec 1965 i początek 1966 roku, wbrew intencjom kard. Stefana Wyszyńskiego, zdominowała sprawa Orędzia. Prymas Tysiąclecia prowadził jednak normalną posługę wobec Kościoła w Polsce. Dla niego osobiście najważniejsze było głębokie przeżycie przez wiernych jubileuszu Tysiąclecia Chrztu Polski. Dał temu wyraz w słowie pasterskim O przygotowaniu do odnowienia przyrzeczeń Chrztu w Wielką Sobotę. Pisał w nim m.in.: W Wielką Sobotę, w wigilię najważniejszego w roku kościelnym święta - Zmartwychwstania Pańskiego, cały Lud Boży zjednoczony w Kościele Chrystusowym odnawia przyrzeczenia, które każdy z nas już złożył w chwili przyjęcia sakramentu chrztu świętego. W tym roku będzie to dla nas moment szczególnie uroczysty. Przed tysiącem lat bowiem pogański książę Polan Mieszko, a wraz z nim jego dwór, odrzekł się uroczyście ducha złego i przyrzekł służyć prawdziwemu Bogu w świętym Kościele katolickim. (...)

Do tej uroczystości przygotowywaliśmy się od dawna. Poprzedziła ją Wielka Nowenna Narodu, podczas której przez kolejne dziewięć lat oddawaliśmy Chrystusowi przez ręce Maryi wszystkie przejawy i dziedziny naszego życia osobistego i społecznego. Przygotowaniem bliższym będą rekolekcje i misje wielkopostne, które dopomogą nam lepiej i głębiej przeżyć tajemnicę krzyża i tajemnicę chrztu świętego, aby owocowały w nas coraz bardziej. Przystąpimy wreszcie do sakramentów spowiedzi i Komunii wielkanocnej, aby odzyskać i oczyścić białą szatę łaski otrzymanej na chrzcie i z czystm sercem - jak nowo narodzone dzieci Boże - zmartwychwstać wraz z Chrystusem.

W marcu Wydział Administracji Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej opublikował raport z rozmów z księżmi na temat Orędzia. "Najciekawszą" jego częścią były wnioski: W celu pogłębienia procesu rozwarstwienia kleru i podporządkowania go obowiązującym przepisom proponuje się następujące działania w odniesieniu do reakcyjnego kleru, broniącego podczas rozmów "Orędzia" i popierającego politykę Episkopatu:

- stosować represje karno-administracyjne za wszelkie naruszenia obowiązujących przepisów, zwłaszcza o punktach katechetycznych i księgach inwentarzowych;

- bardziej stanowczo niż dotychczas egzekwować nałożone grzywny, stosując w ograniczonym zakresie wobec najbardziej wrogich księży areszt zastępczy (o ile nie płacą grzywny);

- wzmóc egzekucję zaległości podatkowych;

- prowadzić rozmowy ostrzegawcze w przypadku wrogich wystąpień lub rozwijania działalności sprzecznej z prawem;

- w oparciu o postanowienia dekretu o organizowaniu i obsadzaniu stanowisk kościelnych, zwracać się do kurii o wydanie stosownych zarządzeń księżom prowadzącym wrogą działalność oraz występować z żądaniem odwołania najbardziej wrogich proboszczów i administratorów parafii z zajmowanych stanowisk;

- nie załatwiać w zasadzie żadnych spraw wnoszonych do władz państwowych przez wrogich księży.

W odniesieniu do księży lojalnych, którzy podczas rozmów ustosunkowali się krytycznie do "Orędzia":

- załatwiać pozytywnie wnioski osobiste księży składane do władz państwowych (np. o ulgi podatkowe, zgromadzenia itp.);

- w zasadzie unikać represjonowania księży lojalnych;

- rozwijać różne formy pracy (spotkania z przewodniczącymi PPRN, rozmowy indywidualne itp.), mając na celu pogłębienie lojalnej postawy wobec władz państwowych;

- stosować w uzasadnionych przypadkach ulgi podatkowe.