Dzień 20 maja 2006 r. przeszedł już do historii Kościoła nad Odrą i Bałtykiem. Właśnie tego dnia nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, w asyście metropolity szczecińsko-kamieńskiego abp. Zygmunta Kamińskiego nałożył na łaskami słynący obraz Najświętszej Maryi Panny Łaskawej w Trzebiatowie drogocenne korony, uświetniając w ten sposób dotychczasowy kult tego wizerunku. Był to moment niezwykły, gdyż niewiele jest na naszej zachodniopomorskiej ziemi miejsc, w których tak gorliwie oddawana jest chwała Bogurodzicy. Obok ukoronowanej figury Pani Fatimskiej z os. Słonecznego to właśnie obraz królujący w sanktuarium w Trzebiatowie jest najcenniejszą relikwią przemawiającą swą historią, szczególnie w trudnych czasach dominującego przez ponad cztery wieki protestantyzmu. Trzebiatowski obraz, jak już wspominaliśmy w poprzednich numerach, przygotowując diecezję do rocznicy koronacji, przetrwał doświadczenie odrzucenia i upokorzenia, stając się symbolem hartu ducha i wytrwałości. To najpiękniejsze cechy charyzmatu świętości Matki Najświętszej, które stają się także wyznacznikiem kultu Ją otaczającego.
W rok po koronacji, w sobotę 19 maja 2007 r. ponownie przed obrazem w sanktuarium trzebiatowskim zgromadzili się pielgrzymi, by wspominać wydarzenia sprzed roku. Uroczystej koncelebrze przewodniczył administrator diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej bp Tadeusz Werno w asyście abp. Zygmunta Kamińskiego, abp. seniora Mariana Przykuckiego, bp. seniora Ignacego Jeża z Koszalina, bp. Jana Gałeckiego, bp. Mariana Błażeja Kruszyłowicza oraz ponad 50 kapłanów. Trzebiatowską świątynię oraz plac wokół niej licznie wypełnili pielgrzymi z całej archidiecezji, a także siostry zakonne wraz z alumnami AWSD ze Szczecina. Od godzin porannych do Trzebiatowa zmierzały również pielgrzymki (piesze i rowerowe) z okolicznych miejscowości m.in.: Gryfic, Konarzewa, Cerkwicy, Trzebusza, Mrzeżyna. Obecni byli także przedstawiciele władz samorządowych gminy Trzebiatów z burmistrzem Sławomirem Ruszkowskim, powiatu gryfickiego, służb mundurowych Wojska Polskiego, Straży Pożarnej i Policji. Zgodnie z ceremoniałem wojskowym we Mszy św. uczestniczyła Kompania Honorowa Wojska Polskiego im. Legii Akademickiej z Trzebiatowa wraz z pocztem sztandarowym. Jednostka ta wystawiła także wartę przy obrazie. O warstwę muzyczną zadbała Młodzieżowa Orkiestra Dęta OSP z Płot. Splendoru całej ceremonii nadał fakt bezpośredniej transmisji Mszy św. przez Radio Maryja i Telewizję Trwam. O perfekcyjne przygotowanie duchowe i organizacyjne zadbał kustosz sanktuarium, proboszcz parafii ks. Andrzej Dowal z gronem kapłanów współpracowników.
Rocznicowe ceremonie rozpoczęło odsłonięcie obrazu, a następnie słowo pozdrowienia i powitania skierował na początku Mszy św. Metropolita Szczecińsko-Kamieński. Słowo Boże wygłosił długoletni pasterz diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej bp Ignacy Jeż. -„Jednym z najważniejszych akcentów Chrystusowego nauczania jest wskazanie nam drogi do nieba. Jam jest Drogą - mówił do nas. Średniowiecze określało chrześcijanina bardzo prostym słowem «viator» człowiek w drodze, wędrowiec. Mamy iść dobrą, wartościową drogą, aby się nie zgubić, aby nie zginąć. Ale obok drogi są też i bezdroża, obok jasnych, wyraźnych świateł wskazujących dobrą drogę istnieje też zjawisko błędnych ogników, które gdy kogoś zwiodą doprowadzą go do zguby. Każda droga ma swój początek, swoją trasę i swój cel, do którego prowadzi. Jak warto mieć w takiej chwili na drodze dobrego przewodnika! Kościół jako wspaniały doradca na naszej życiowej drodze ukazuje nam na pierwszym miejscu postać Najświętszej Maryi Panny. Stała się ona naszym najlepszym przewodnikiem poprzez stale powtarzane «fiat» - niech mi się stanie według Słowa Twego! Jakże potrzebne ono jest jako hasło naszego życia, szczególnie w chwilach trudnych. Każdy dzień Jej życia to świadectwo, że jest nam przewodnikiem na drodze zbawienia. Jakże dobrze się stało, że następca, św. Ottona z Bambergu Arcybiskup Zygmunt nałożył tu, w Trzebiatowie złote korony na obraz Matki Bożej i Jej Syna, by były znakiem naszej wdzięczności narodowej za to, że jest przewodnikiem na tej naszej skomplikowanej historycznie drodze życiowej”.
Po zakończeniu Mszy św. wyjęto z ram obraz Najświętszej Maryi Panny Trzebiatowskiej, umieszczono go w zdobnym feretronie i po uformowaniu na plac przed ratuszem wyruszyła podniosła, modlitewna procesja. Było to wzruszające świadectwo wiary i hołdu oddawanego Maryi w tym miejscu. Na pięknym, historycznym rynku obraz ustawiono na specjalnie przygotowanym podium. Głównym modlitewnym akcentem tej chwili było ponowienie Aktu Zawierzenia Maryi archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, co uczynił, abp Z. Kamiński, oraz odśpiewanie Suplikacji z okolicznościowymi wezwaniami szczególnie poświęconymi losom Ojczyzny. Następnie Gospodarz Metropolii wyraził dziękczynienie za ubiegłoroczną i tegoroczną uroczystość koronacji, uświadamiając raz jeszcze wymowę samego aktu uhonorowania Maryi wraz z płynącymi implikacjami troski o nasze małżeństwa, rodziny, a nade wszystko o świętość ludzkiego życia, czego wzruszającym dowodem było częste udzielanie na trasie procesji błogosławieństwa obecnym matkom z dziećmi. Po zakończeniu modlitewnej stacji przy ratuszu maryjna procesja powróciła do sanktuarium.
Rocznica koronacji ukazała jak głęboki, dojrzały jest kult Matki Bożej w sanktuarium Jej macierzyństwa. To ten aspekt, tak mocno uwypuklany także przez kustosza ks. Andrzeja Dowala dominuje w tym świętym miejscu. Retrospektywne spojrzenie na rzeczywistość minionych 12 miesięcy przekonuje o tym, że trzebiatowski charyzmat działa na kształtowanie zdrowych i silnych Bogiem i opieką Maryi wizerunków naszych Kościołów domowych, jakimi są nasze małżeństwa i rodziny. Obecność Maryi w tym ważnym wizerunku w Trzebiatowie stanowi dla całej archidiecezji silne wsparcie duchowe, które z pewnością będzie owocować na przyszłe pokolenia. Pamiętajmy, więc w modlitwach o mocy przemawiającej z trzebiatowskiego wizerunku, a także zaplanujmy w naszym pielgrzymowaniu czas na odwiedzenie świątyni w Trzebiatowie i zadumanie się przed królującym tutaj obrazem Pani Trzebiatowskiej.