Człowiek wyraża siebie między innymi poprzez kulturę. Muzyka, malarstwo, książki, to formy ekspresji ludzkiego ducha i umysłu, które w sposób szczególny były i są inspirowane pragnieniem wypowiadania wewnętrznych doznań religijnych. Również Dobra Nowina, choć została zapisana w słowach, na przestrzeni dziejów docierała do ludzkich serc różnymi drogami. Oprócz obszernych komentarzy już od samego początku powstawały piękne obrazy, które treść Bożego Objawienia ukrywały w wysublimowanych kształtach, symbolach i przemyślnie dobranych barwach. Niejednokrotnie jeden ruch pędzla artysty obejmował najgłębsze przesłanie, któremu natchniony pisarz musiał poświęcić całe opowiadanie. Wystarczy przywołać w pamięci dobrze znany obraz Jezusa Miłosiernego. W dwóch promieniach wypływających z serca Chrystusa, została oddane Janowe przesłanie o tym, że „Bóg jest Miłością”, i że ta Miłość, będąca dla ludzkości zdrojem życia, ma źródło w tajemnicy Krzyża, przebitego boku, Paschy.
Oprócz ilustracji treści biblijnych często w sztuce chrześcijańskiej spotykamy symbole samych Ewangelistów. I tak św. Mateusza łączy się z wyobrażeniem człowieka, św. Marka z lwem, św. Łukasza z bykiem, a św. Jana z orłem. Być może nie zawsze wiemy skąd się one biorą i co oznaczają, zwłaszcza że w historii chrześcijaństwa sprawa od początku była niejednoznaczna.
Zanim przedstawimy interpretację tych symboli, warto wskazać ich źródło, a jest nim Księga Ezechiela. W pierwszej wizji (Ez 1, 5nn) prorok nawiązuje do czterech tajemniczych postaci, z których każda ma oblicze o wyglądzie człowieka, lwa, byka i orła. Obraz ten przedostał się do Apokalipsy św. Jana (Ap 4, 6-11) jako wyobrażenie aniołów rządzących światem, a stamtąd do tradycji chrześcijańskiej, gdzie poszczególne wyobrażenia przypisano czterem Ewangelistom.
Najpopularniejsza identyfikacja, funkcjonująca do czasów współczesnych, jest dziełem św. Ambrożego (zm. 397 r.), a została rozwinięta przez patrona biblistyki - św. Hieronima (zm. 419 r.). Wiąże ona konkretne symbole z treściami zawartymi na początku każdej Ewangelii. Św. Mateusz otrzymuje symbol człowieka, ponieważ swoje dzieło rozpoczyna od ludzkiej genealogii Pana Jezusa (Mt 1, 1nn). Św. Marek jest złączony z symbolem lwa, gdyż jego Ewangelia rozpoczyna się na pustyni, gdzie Jan Chrzciciel wzywa do nawrócenia (lwy często w Biblii są łączone z niebezpieczeństwem i surowością pustyni). Św. Łukasz jest ukazywany w symbolu byka, ponieważ swoją księgę rozpoczyna od opisu ofiary składanej w świątyni, a w hymnie Zachariasza „Benedictus” mówi o „rogu zbawienia”. Natomiast św. Jan jest symbolizowany przez orła, przedstawiającego duchowe wzloty Ewangelisty, dzięki którym w Prologu potrafił opisać Bóstwo Chrystusa (J 1, 1nn).
Powyższe interpretacje nie są jedynymi, jakie możemy spotkać w literaturze. Ostatecznie symbolika nie mieści się w dogmatach, zatem różnorodność jej objaśniania jest możliwa i uprawniona. My jedynie wsłuchaliśmy się w intuicję Ojców Kościoła.