Uroczystość Świętych Piotra i Pawła przypada na jeden z ostatnich dni czerwca. To jedne z najpopularniejszych imienin w Polsce. Bardzo często też święci ci występują razem jako patronowie kościołów.
Wezwanie właśnie tych świętych nosi jedna z najbardziej znanych świątyń krakowskich. To przepiękny, barokowy kościół przy ul. Grodzkiej, wzorowany na kościele Il Gesu w Rzymie. I nie jest to jedyny kościół w Krakowie pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła. Są oni patronami powszechnie znanego opactwa Benedyktynów w Tyńcu, miejsca uświęconego benedyktyńską modlitwą i pracą od prawie dziesięciu wieków.

Czy wiesz, że? …

Jedna z hipotez głosi, że opactwo zostało ufundowane w 1044 r. przez Kazimierza Odnowiciela, syna króla Mieszka II i księżniczki Rychezy. Była to jedna z inicjatyw zmierzających do odbudowy państwa polskiego i Kościoła po reakcji pogańskiej i najeździe czeskim Brzetysława. Pierwszym opatem tynieckim został Aaron, który później pełnił funkcję biskupa, a z czasem arcybiskupa krakowskiego. Druga hipoteza mówi, że opactwo tynieckie założył dopiero król Bolesław Śmiały ok. roku 1076. Prawdopodobna jest też wersja, że proces zakładania klasztoru został rozpoczęty za Kazimierza Odnowiciela, zaś Bolesław Śmiały był kontynuatorem tego dzieła.

Zniszczenia

W 1259 r. opactwo zostało zniszczone przez Tatarów. Po wielu przebudowach kompleksu klasztornego trójnawowa bazylika oraz zabudowania klasztorne przybierały cechy wiodących w ciągu stuleci stylów, przez piętnastowieczny gotyk, potem barok i rokoko. Opactwo ulegało zniszczeniom wielokrotnie - zostało spalone m.in. przez Szwedów w czasie wojen w XVII wieku, w latach 1768-72 stało się twierdzą konfederatów barskich.

A jednak przetrwało

Opactwo tynieckie poddane zostało kasacie w 1816 r. przez Austriaków, pod których panowanie przeszło po pierwszym rozbiorze. Niedługo potem, w 1831 r., zabudowania klasztorne spłonęły, a ich resztki popadły w ruinę. Benedyktyni wrócili do Tyńca dopiero po ponad stu latach, w 1939 r., na miesiąc przed zawieruchą II wojny światowej. Po wojnie rozpoczął się trwający do dnia dzisiejszego proces odbudowy tego miejsca, któremu w 1968 r. przywrócono godność opactwa.

Niedzielny spacer

Dziś Tyniec jest jedną z dzielnic Krakowa, położoną ok. 10 kilometrów od jego centrum. Można wybrać się tam na popołudniowy niedzielny spacer lub opłynąć Wisłą w ramach specjalnie organizowanych weekendowych rejsów spod Wawelu.

Przyjemne z pożytecznym

Nie straciła na ważności także główna idea zakonu św. Benedykta: „Ora et labora” - Módl się i pracuj. Tynieccy benedyktyni, kontynuując i tę działalność swoich zakonnych poprzedników, rozpoczęli wyrób i sprzedaż przetworów własnej produkcji. Jest to jeden z ich sposobów na utrzymanie się i, jakże potrzebne, remonty opactwa. Będąc na tynieckim wzgórzu, można więc nabyć wiele oryginalnych konfitur, suszonych ziół i owoców, smaczne soki, miody pitne oraz wędliny, a także książki kucharskie, w których kryją się stare receptury używane od wieków przez pracowitych zakonników…

Msze św. w opactwie tynieckim:
Niedziele i święta kościelne jako dni wolne od pracy:
6.30, 8.30, 10.30 (z udziałem wspólnoty mnichów), 12.00, 18.00 (w okresie letnim* - 19.00)
Święta kościelne jako dni pracujące:
6.30, 8.30, 18.00 (w okresie letnim* - 19.00)
Dni powszednie:
6.30, 18.00 (w okresie letnim* - 18.30)
* Okres letni trwa od 24 czerwca do 2 września

Więcej informacji - na str.: www.tyniec.mm.com.pl/pl

Oprac. na podst. danych zebranych przez kleryka Grzegorza Kaczorowskiego