Ks. Inf. Ireneusz Skubiś: - Budowanie diecezji to przede wszystkim powołanie jej struktur, takich jak: kuria biskupia, seminarium duchowne, Caritas czy inne instytucje. Jak udało się Księdzu Biskupowi te struktury zorganizować?

Bp Tadeusz Rybak: - Dzięki Bogu, miałem odpowiednich współpracowników, którzy podjęli pracę dla tworzenia nowej diecezji. Pomieszczenia znalazły się w budynkach, które opuścili Rosjanie. Dzięki życzliwości ludzi, rozumiejących sytuację i potrzebę wsparcia Kościoła, otrzymaliśmy budynek na kurię, na seminarium duchowne i na inne instytucje. Po początkowym okresie, który nas wiązał z niewielką plebanią katedralną, mogliśmy szerzej działać. Choć mieliśmy wiele kłopotów, bo te opuszczone budynki były często w stanie opłakanym. Główny budynek, gdzie jest teraz kuria biskupia i seminarium duchowne, był spalony i trzeba było wielkich nakładów sił i finansowych, żeby go przygotować do działalności. Ale cieszę się, że w tej chwili, po tych wszystkich trudnościach, remontach i zabiegach, mamy już odpowiednie miejsce i na seminarium duchowne, i na dom księży emerytów, mamy także dosyć dobrze zorganizowany ośrodek diecezjalny Caritas. Bardzo jasno widzieliśmy potrzebę tej działalności caritasowej, dlatego że ludność na naszym terenie, zwłaszcza w regionie wałbrzyskim, który wówczas należał do diecezji, była w stanie biedy. Wtedy pozamykano kopalnie w Wałbrzychu, w innych miejscach już coraz szerzej widać było bezrobocie. Ludzie potrzebowali pomocy. I my przychodziliśmy z pomocą przez Caritas, przez ośrodki charytatywne. W parafiach tworzyły się stołówki charytatywne, m. in. tutaj, w Legnicy. Kiedy powstawała stołówka, liczyliśmy, że będzie codziennie przychodzić jakieś 40-50 osób, a okazało się w krótkim czasie, że na posiłki przychodzi codziennie kilkaset osób. Stołówki charytatywne powstały też w Wałbrzychu, w Bolesławcu i w innych miejscach. To miało bardzo duże znaczenie.

- Jak Ksiądz Biskup wspomina kard. Gulbinowicza, jego pomoc w budowaniu Kościoła legnickiego?

- Kard. Gulbinowicz okazał mi wiele życzliwości w czasie, kiedy byłem jego biskupem pomocniczym we Wrocławiu, a potem odegrał dużą rolę w przygotowaniu do zaistnienia diecezji. Przez swoje kontakty i przez swoją charyzmę potrafił nawiązywać kontakty z ludźmi różnych stanów, także z oficerami rosyjskimi. Dzięki niemu otrzymaliśmy te budynki, i dzięki niemu też otrzymaliśmy pomoc w organizowaniu życia religijnego. Szczególnie jestem mu wdzięczny za to, że przyszedł nam z pomocą, kiedy organizowaliśmy Wyższe Seminarium Duchowne. Mieliśmy wykładowców pochodzących z diecezji legnickiej, ale trzeba było nam pomocy Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. Ksiądz Kardynał wyraził zgodę i przez to mogliśmy w rok po utworzeniu diecezji rozpocząć działalność naszego WSD, które jest afiliowane do Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu i absolwenci seminarium mogą otrzymywać stopnie naukowe właśnie tego fakultetu. Zorganizowaliśmy też studia dla ludzi świeckich. Był to czas, kiedy otrzymaliśmy pozwolenie na powiększenie godzin katechetycznych w szkołach. Początkowo brakowało nam katechetów i dlatego też przygotowaliśmy studium katechetyczne, którego absolwenci byli angażowani od razu do szkół. W Legnicy mogli też podjąć studia wyższe teologiczne, a po ich ukończeniu otrzymywali dyplom Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

- Ksiądz Biskup miał tę radość przyjmować Ojca Świętego Jana Pawła II w swojej diecezji. Jak Ekscelencja wspomina tę wizytę?

- Niewątpliwie to było wydarzenie historyczne i jedyne w dziejach naszej diecezji. To była wielka radość, kiedy dowiedziałem się, że Ojciec Święty przyjedzie do Legnicy, zaraz po zakończeniu Kongresu Eucharystycznego we Wrocławiu. Kiedy zapraszałem Ojca Świętego, prosiłem o to, żeby właśnie Następca Piotra, nasz wielki Rodak stanął w tym miejscu, które ma znaczenie historyczne. Przecież tutaj odbywała się w obronie chrześcijaństwa bitwa pod Legnicą i zginął syn św. Jadwigi Śląskiej, wielki bohater, Henryk Pobożny. Ta bitwa miała bardzo wielkie znaczenie dla całej historii Europy. Drugiem ważnym motywem, który przedstawiłem Ojcu Świętemu, był fakt, że na naszych oczach nastąpiła zmiana, którą można określać także jako specjalny dar Boży: „Mała Moskwa” przemieniła się w stolicę nowej diecezji. Ojciec Święty przyjechał tutaj, aby nas umocnić. Jeszcze trzeci motyw był bardzo ważny: prosiłem, aby Ojciec Święty w czasie swojego pobytu dokonał koronacji ikony Matki Boskiej Łaskawej z Krzeszowa. Krzeszów jest bardzo ważnym ośrodkiem religijnym dla naszej diecezji. To jest taka duchowa stolica diecezji. Ten ośrodek krzeszowski ma nie bardzo bogate i piękne zabytki sztuki, ale także ma właśnie tę ikonę, która pochodzi z XIII wieku i należy do najstarszych obrazów w Europie. Do tej ikony Matki Bożej Łaskawej pielgrzymują ludzie od wieków. Ojciec Święty tę ikonę ukoronował tutaj na legnickim polu 2 czerwca 1997 r. Było to wydarzenie wspaniałe. Po dniach słotnych, zimnych właśnie 2 czerwca zajaśniało słońce nad tym terenem i mogłem, witając Jana Pawła II, powiedzieć: „Ojcze Święty, przywiozłeś nam słońce, słońce nadziei”. Ojciec Święty też, jak wiem, przeżył głęboko ten swój pobyt w Legnicy i wspominaliśmy niejednokrotnie w czasie rozmów prywatnych te przeżycia. Mogłem też Ojcu Świętemu zawieźć piękny album o Krzeszowie, który został przyjęty bardzo życzliwie.

- Ksiądz Biskup bardzo popierał „Niedzielę” w diecezji legnickiej, zaprosił nas na swój ingres. Czy mógłby Ekscelencja przypomnieć rolę i zadania, jakie wyznaczył „Niedzieli” w swojej diecezji.

- Zaraz na początku działalności diecezji zrozumiałem, że powinna mieć jakieś czasopismo. Takie, które można ludziom polecić, które będzie przynosiło nie tylko informacje z życia Kościoła i z życia diecezji, ale które będzie miało charakter formacyjny dla naszego społeczeństwa, dla diecezji. Od razu pomyślałem o „Niedzieli”, bo „Niedzielę” już znałem, wiedziałem, że to jest czasopismo, które podaje naukę Kościoła, jest przeniknięte duchem patriotyzmu. Liczyłem, że w diecezji pismo będzie odgrywało rolę bardzo ważną. No i oczywiście nie zawiodłem się, bo „Niedziela” już weszła w życie religijne naszej diecezji i ma stałych czytelników. Zresztą Ksiądz Infułat jako redaktor naczelny najlepiej orientuje się, że jest przyjmowana z aprobatą i wdzięcznością dla całej redakcji i dla tych redaktorów, którzy pochodzą z diecezji legnickiej i wiadomości z terenu zamieszczają w naszej legnickiej edycji. I chciałem przy tej okazji serdecznie podziękować za to wsparcie, za tę życzliwość, jakiej od Księdza i całej redakcji „Niedzieli” doznajemy.

- Dziękujemy bardzo za tę życzliwość, której doświadczamy przez tyle lat. Dziękujemy także za ks. Piotra Nowosielskiego, którego Ksiądz Biskup mianował redaktorem edycji legnickiej „Niedzieli”, z którym współpraca układa nam się bardzo dobrze. Proszę o błogosławieństwo dla „Niedzieli”, dla naszych prac, bo chcemy służyć Kościołowi, także Kościołowi legnickiemu.

- Bóg zapłać. Niech Pan Bóg wspiera wszystkie wysiłki redakcji, niech ta „Niedziela”, która ma tylu czytelników w kraju i za granicą, jest ceniona przez bardzo wielu ludzi, w dalszym ciągu przynosi prawdę Bożą i budzi patriotyzm, integruje społeczeństwo, co jest w dzisiejszych czasach bardzo ważne. Niech Pan Bóg błogosławi: w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

- Bóg zapłać.