W dwóch jednodniowych turnusach 28-29 sierpnia w gmachu diecezjalnego seminarium duchownego odbyły się tegoroczne Paradyskie Dni Duszpasterskie, czyli spotkanie dla wszystkich kapłanów pracujących w naszej diecezji przygotowujące do pracy duszpasterskiej w bieżącym roku.
Hasło rozpoczynającego się już od Adwentu przyszłorocznego programu duszpasterskiego brzmi: „Bądźmy uczniami Chrystusa”, dlatego wokół tego tematu skupiona była refleksja kapłanów. Jemu też poświęcona była konferencja „Bądźmy uczniami Chrystusa w dzisiejszej rzeczywistości Kościoła”, którą wygłosił o. dr Kazimierz Fryzeł CSsR. Po konferencji nowo mianowani księża proboszczowie złożyli wobec biskupa diecezjalnego wyznanie wiary.
Większość księży najbardziej zaciekawiła część Dni Duszpasterskich poświęcona współczesnym problemom związanym ze spowiedzią. Rozpoczął ją wykład „Celebrans sakramentu pojednania i zarazem penitent w obecnych uwarunkowaniach duszpasterskich” - tu głos zabrał ponownie o. Fryzeł. Prelegent wyjaśniał, że posługa kapłana jako spowiednika nie może być dobra, jeśli sam jako penitent nie przeżywa głęboko swojej własnej spowiedzi. Sprawując sakrament pojednania, kapłan jest jednocześnie celebransem, ojcem, bratem, prorokiem i dobrym pasterzem, jest przedłużeniem Bożego miłosierdzia i sługą Bożego przebaczenia. O. Fryzeł wskazał także na niektóre czynniki mające służyć lepszemu przeżywaniu sakramentu pojednania, takie jak: katecheza poświęcona temu sakramentowi, celebracje pokutne czy odpowiednia organizacja czasu przeznaczonego na spowiedź. Główny wątek wykładu był później kontynuowany na konwersatorium prowadzonym przez Ojca Kazimierza i ks. dr. Grzegorza Chojnackiego, podczas którego kapłani wspólnie próbowali analizować skomplikowane przypadki spowiednicze.
Ostatnia część spotkania poświęcona była planowaniu działań na najbliższy rok duszpasterski. Prezentacji programu duszpasterskiego na rok 2007/2008 dokonał bp Paweł Socha. Diecezjalny duszpasterz młodzieży ks. Robert Patro mówił o Diecezjalnych Dniach Młodzieży i o kontynuacji pracy z różnymi grupami dziecięcymi i młodzieżowymi, a ks. Grzegorz Cyran i ks. Dariusz Orłowski omówili problemy związane z katechezą, w szczególności z wprowadzeniem nowych elementów programu katechezy dla osób przygotowujących się do sakramentu bierzmowania. O pracy z niepełnosprawnymi i chorymi mówił ks. Janusz Malski.
Paradyskie Dni Duszpasterskie zakończyły się dokonanym przez Księdza Biskupa podsumowaniem duszpasterskiej aktywności wakacyjnej i podziękowaniami za pracę duszpasterzy.
Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała
Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.
Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.
Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
Krzyż przy drodze. Figura na rozdrożu. Znak wiary wpisany w krajobraz. We Francji, gdzie przez dekady symbole chrześcijańskie znikały z przestrzeni publicznej, rodzi się cichy, ale wyraźny ruch odnowy. „The Catholic Herald” opisuje działalność organizacji SOS Calvaires, która przywraca krzyże i kapliczki, przez stulecia kształtujące duchową tożsamość Francji.
Już w XVIII wieku św. Ludwik Maria Grignion de Montfort zachęcał wiernych, by francuską wieś ozdabiały przydrożne kalwarie – wizerunki Chrystusa ukrzyżowanego. Przedrewolucyjna Francja odpowiedziała na to wezwanie z entuzjazmem. Krzyże pojawiły się na skrzyżowaniach dróg, przy wejściach do wiosek i wzdłuż ścieżek, stając się nieodłącznym elementem krajobrazu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
