Pięć lat temu, 24 listopada 2002 r. sandomierska diecezja jednoczyła się w radości z Radzyniem Podlaskim, diecezją siedlecką, Katolickim Uniwersytetem Lubelskim i wszystkimi, dla których ks. prof. dr hab. Andrzej Dzięga był znany, bliski. Już 7 października Papież Jan Paweł II ogłosił go nowym biskupem sandomierskim, następcą bp. Wacława Świerzawskiego, drugim ordynariuszem nowej, a jednocześnie starej diecezji, ale na ingres i sakrę biskupią Sandomierz czekał aż do listopada. Mija w tych dniach równe 5 lat od tamtego listopada, w którym z sandomierskiej katedry rozległo się wołanie „Dominus Jesus” - „Panem jest Jezus”, przypominane potem w kolejnych dniach, miesiącach i latach pasterskiej posługi tak ważnymi dla sandomierskiego Kościoła decyzjami, wydarzeniami, realizowanymi propozycjami. Rok Różańca i Rok Rodziny, peregrynacja Figury Matki Bożej Fatimskiej, jubileusze na Świętym Krzyżu, w Opatowie, Koprzywnicy, nowo powstałe sanktuaria w Ostrowcu Świętokrzyskim, Ożarowie, współpraca z Węgrami, Słowacją, Ukrainą - to tylko niektóre ważne podkreślenia momenty tego pięciolecia.
Pobieżne curriculum vitae Biskupa Ordynariusza obejmuje czas od 14 grudnia 1952 r., gdy w Radzyniu Podlaskim w rodzinie rolniczej przyszedł na świat i poprzez ważniejsze daty, opisujące jego drogę do Sandomierza, zakreśla rok 1971 - rozpoczęcie studiów w Wyższym Seminarium Duchownym w Siedlcach; 1977 rok - święcenia kapłańskie z rąk bp. Jana Mazura. Po święceniach pracował w diecezji siedleckiej jako wikariusz parafialny w Malowej Górze i Radoryżu. W tym czasie ukończył Zaoczne Studium Pastoralne na KUL-u. W roku 1982 został skierowany do odbycia studiów stacjonarnych na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL. W roku 1988 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego, a od 1 września 1989 r. został skierowany do pracy naukowo-dydaktycznej w KUL-u. W 1995 r. na podstawie rozprawy habilitacyjnej otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego, w 1998 r. stanowisko profesora nadzwyczajnego KUL. Jest członkiem Stowarzyszenia Kanonistów Polskich. Pod jego kierunkiem powstało kilkadziesiąt prac magisterskich oraz 6 doktoratów. Jest autorem dwóch książek i szeregu artykułów z dziedziny kościelnego prawa procesowego.
Od 1989 r. jest sędzią Sądu Biskupiego Siedleckiego, w latach 1992-95 był kanclerzem Kurii Biskupiej Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego w Warszawie, od roku 1993 jest wikariuszem sądowym Biskupa Drohiczyńskiego, w latach 1989-91 był wicepostulatorem w procesie beatyfikacjnym Męczenników Podlaskich, w latach 1994-97 promotorem I Synodu Diecezji Drohiczyńskiej. Pełnił funkcję prodziekana, a później dziekana Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, w czerwcu został wybrany na kolejną kadencję dziekańską. Posiada Srebrny Krzyż Zasługi, Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju.