Trudne początki

Początkowo Stara Huta należała do parafii św. Wojciecha w Jaworznie. Jednak ze względu na poważne trudności uczestniczenia dzieci w katechezie i osób starszych w Mszach św. ks. prał. Julian Bajer, po objęciu parafii św. Wojciecha w roku 1979, rozpoczął starania mające na celu przygotowanie punktu katechetycznego. Przy dużym zaangażowaniu księży - ks. Kazimierza Wodniaka i ks. Kazimierza Tyniorczyka oraz wielu mieszkańców w dzielnicy Jaworzna o nazwie Stara Huta utworzono punkt katechetyczny, a następnie kaplice przy tzw. rondzie. Kolejnym krokiem był zakup starego domu, kompletnie zrujnowanego, ale za to z placem przy ul. Olszewskiego 62. I to właśnie na tym miejscu powstał kościół. Dom pod przyszłą świątynię i plac poświęcił w 1986 r. bp Kazimierz Górny, zaś kard. Franciszek Macharski, mając na uwadze dobro duchowe mieszkańców dzielnicy Stara Huta w Jaworznie, erygował parafię i nadał jej osobowość prawną w listopadzie 1988 r. Decyzję Kardynała odczytał 6 listopada 1988 r. bp Jan Szkodoń podczas Mszy św. z okazji wspomnienia patrona parafii św. Karla Boromeusza. Pierwszym proboszczem został ks. Eugeniusz Cebulski, drugim ks. Andrzej Ciesielski. Obecnie, już 10 rok, funkcje proboszcza sprawuje ks. Stanisław Dybeł.

Dekada pracy

W ciągu swojej 10 letniej posługi ks. Dybeł zdołał wspólnie z parafianami przeprowadzić generalny remont plebanii - wymienił stolarkę budowlaną i podłogi. Wyremontowany został dom parafialny, dobudowano kruchtę przed kościołem i wybudowano boczne wejście razem z wieżą. Wymieniony został dach nad zakrystią, a dach nad kościołem pokryto blachą. Środek kościoła został również odnowiony. Wykonana została elewacja zewnętrzna. Zakupiono sedilia do prezbiterium i ławki. Przygotowano także ołtarz patrona parafii św. Karola Boromeusza. Na zewnątrz ocieplono plebanię i kościół oraz go pomalowano.

Na chwałę Bogu

„Poświęcenie kościoła jest zawsze bardzo uroczystym i podniosłym momentem. Wówczas to gotowe dzieło, owoc kilkunastoletniej pracy wspólnoty wiernych, oddajemy oficjalnie na służbę Bogu. Z radością poświęcam ten kościół i dwa dzwony odlane specjalnie na tą okazję. Ufam, że jest to wyraz głębokiej wiary w Boga i stałej chęci jej pogłębiania w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym - powiedział bp Adam Śmigielski SDB. - Jeżeli na tym miejscu i w sąsiednich okolicach zostały wybudowane świątynie, to właśnie dlatego, że znaleźli się ludzie, których pociągnął do siebie Syn człowieczy wywyższony na krzyżu. To miejsce, które oddajemy, w podniosłym obrzędzie poświęcenia, w celach kultu i liturgii, czyli sprawowania Mszy św., jest uobecnieniem ofiary krzyżowej, jest jednocześnie miejscem spotkania człowieka z Bogiem” - nauczał Ksiądz Biskup.
Po modlitwie konsekracyjnej i namaszczeniu ścian olejami świętymi przez bp. Adama Śmigielskiego i księży współkoncelebrujących świątynia stała się pełnoprawnym znakiem Kościoła, który „Chrystus poświęcił krwią swoją, aby był winnicą pełnej chwały”.
„Poprzez poświęcenie naszej świątyni i dzwonów złożyliśmy Bogu dziękczynienie za to, że raczył wybrać to miejsce, aby odbierać chwałę i spotykać się ze swoim ludem” - powiedział proboszcz ks. Stanisław Dybeł. „Serdecznie dziękuję bp. Adamowi Śmigielskiemu za poświęcenie kościoła. Podziękowania kieruje również do obecnego na uroczystości ks. prał. Juliana Bajera, za to że dostrzegł potrzebę budowy punktu katechetycznego, który dziś jest już parafią. Dziękuję moim poprzednikom ks. Eugeniuszowi Cebulskiemu, ks. Andrzejowi Ciesielskiemu, również ks. Janowi Stronie, który nas do tego wydarzenia przygotowywał poprzez modlitewne triduum.
Szczególne wyrazy wdzięczności Ksiądz Proboszcz skierował do parafian. „Kościół jest wybudowany przez was i wam będzie służył. Kapłani przychodzą i odchodzą, a świątynie trwają. Życzyłbym sobie, aby ta świątynia była stale tak szczelnie wypełniona jak dzisiaj. Oby była za ciasna, by trzeba było ją powiększyć” - podkreślił ks. Dybeł.
Tak więc młoda parafia ma już poświęcony kościół. Doszły też dwa nowe dzwony. A w przyszłym roku czeka ją kolejna wielka uroczystość - 20-lecie istnienia.