Reklama

Parafia św. Mikołaja w Gomulinie

W parafii św. Mikołaja działają Ruch Światło-Życie, Żywa Róża Dzieci, Żywa Róża Mężczyzn, Schola Liturgiczna, Rycerstwo Niepokalanej, Koło Wiejskie Żywej Róży, Koło Przyjaciół Radia Maryja, Bractwo Miłosierdzia. Nie brakuje również ministrantów i lektorów. Parafianie mają do dyspozycji doskonale zorganizowaną bibliotekę parafialną i salkę rekreacyjną, dzięki temu mogą w wartościowy sposób spędzać czas i rozwijać swoje umiejętności.

Niedziela łódzka 49/2007

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Trochę historii

Pierwotny drewniany kościół wzniesiony został jak podaje tradycja w 1619 r. przez Michała Tarnowskiego, podstolego gostyńskiego, miejscowego dziedzica i w tymże roku kanonicznie erygowany przez Wawrzyńca Gembickiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego, jako kościół filialny piotrkowskiej fary. Kościół ten, według dokumentu znalezionego w ołtarzu, miał być tu przeniesiony z Koniecpola nad Pilicą. Jego konsekracji pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Świętych Michała Archanioła, Mikołaja i Katarzyny dokonał 29 czerwca 1631 r. sufragan płocki bp Stanisław Starczewski. Gdy z biegiem czasu kościół popadł w ruinę, nabożeństwa przez rok były odprawiane w zakrystii. W 1871 r. odbyło się poświęcenie kamienia węgielnego pod murowany kościół, którego budowa z ofiar parafian została zakończona w roku 1874. Poświęcenia świątyni dokonał wówczas ks. Jan Jakubowski, dziekan piotrkowski, a uroczystej konsekracji w rok później bp Tomasz Kuliński, administrator i wikariusz apostolski diecezji kieleckiej. W latach 1823-866 kościół stał opuszczony i zamknięty. Podczas I wojny światowej został uszkodzony przez pociski. Odbudowany w 1917 r. przez proboszcza ks. Romana Borowskiego, został poddany gruntownej renowacji w roku 1960, gdy proboszczem był ks. Wacław Breitenwald.

Cmentarz

Na północ od kościoła znajduje się cmentarz, utworzony w 1846 r. na mocy uchwały Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego jako własność parafii św. Mikołaja. (Nie zachował się jednak żaden zapis dotyczący darowizny lub kupna tego terenu). Na uwagę zasługuje pochodząca z XVIII wieku kaplica cmentarna św. Rocha oraz nagrobki byłych dziedziców, księży pracujących w gomulińskiej parafii, a także groby żołnierzy kampanii wrześniowej 1939 r. Miejsce swojego wiecznego spoczynku znaleźli tutaj zakonnicy Bracia Sługi Niepokalanej, którzy przez lata pracowali w parafii w Gomulinie. Obecny proboszcz parafii utworzył na cmentarzu aleje zasłużonych.

Tradycja i współczesność

Obecny kościół, noszący wezwanie św. Mikołaja, jest jednonawowy, z prezbiterium zamkniętym półkoliście i wieżą na południe. W ołtarzu głównym (zbudowany w stylu eklektycznym po 1871 r.) znajduje się piękny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Boczny ołtarz Ukrzyżowania zawiera rokokowy krucyfiks. Wewnątrz kościoła spoczywają członkowie rodu Tarnowskich oraz dobroczyńcy. Ich portrety olejne na sześciobocznej blasze cynowej pochodzą z XVII i XVIII wieku. Wśród duszpasterzy z ostatniego półwiecza najbardziej zapisali się w pamięci parafian księża Wacław Breitenwald (1950-67) i ks. Antoni Hampel (1968-74). Najstarsi parafianie wspominają z wdzięcznością ks. Romana Borowskiego (1916-26).
Obecny proboszcz ks. prał. Marian Wiewiórowski pracuje w Gomulinie od 10 lat. Działa w parafii bardzo prężnie. W tym roku obchodził 45. rocznicę święceń kapłańskich i jubileusz 70 lat życia.

Niestrudzonemu ks. prał. Marianowi Wiewiórowskiemu, duszpasterzowi parafii św. Mikołaja w Gomulinie, życzymy jak największych sukcesów w zmaganiu się dla Chrystusa oraz kolejnych pięknych jubileuszy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: "Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach?"

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Bóg patrzy głębiej niż czyny. Intencje kształtują nasze relacje i wybory.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Tekst pochodzi z greckich partii Księgi Estery. W tekście hebrajskim księga nie wymienia ani razu imienia Boga, a modlitwy Estery i Mardocheusza pojawiają się w tradycji greckiej. Dlatego w Biblii Tysiąclecia wersy oznaczono literami przy numerach, jak 17k. Sceneria to Suza i dwór perski. W tle stoi prawo dworskie, które czyni wejście do króla bez wezwania wydarzeniem granicznym. Estera stoi na progu takiego wejścia, a modlitwa odsłania jej bezbronność. Zdanie o niebezpieczeństwie „w mojej ręce” podkreśla ciężar decyzji i odpowiedzialności. Pada wyznanie: „Ty jesteś jedyny”. Brzmi ono w pałacu świata, który zna wielu bogów i wielu panów. Królowa nazywa Boga „Królem” i „Władcą nad władcami”. Tytuły ustawiają właściwą hierarchię. Estera mówi o sobie: „samotna” i „opuszczona”. Władza i bliskość pałacu nie dają oparcia. Pamięć o Bożym wyborze Izraela i o wierności obietnicom staje się dla niej językiem nadziei. W samym środku pada prośba: „daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia”. To modlitwa o obecność, która daje odwagę do wejścia w ciemność. Prośba dotyczy odwagi oraz mowy. Brzmi jak modlitwa kogoś posłanego. Z Biblii znane są podobne obrazy. Mojżesz słyszy obietnicę obecności w ustach, a Jeremiasz doświadcza dotknięcia ust. Estera prosi o słowa, które rozbroją gniew monarchy. Obraz „lwa” nazywa zagrożenie po imieniu. Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu. Św. Ambroży w „De officiis” stawia Esterę obok biblijnych wzorów odwagi. Pokazuje królową, która naraża życie, aby ocalić swój lud. W jego ujęciu ryzyko ma kształt cnoty i troski o innych.
CZYTAJ DALEJ

Jest strażnikiem progu i tabernakulum.

2026-02-26 22:17

archiwum organizatorów

– Zakrystia to przedsionek nieba, a nie magazyn – przypominał ks. Zdzisław Płuska, sercanin.

W dniach 23- 25 lutego w Kalwarii Zebrzydowskiej zakrystianie i kościelni Archidiecezji Krakowskiej odprawiali swe doroczne rekolekcje wielkopostne. W tym roku prowadził je ks. Zdzisław Płuska SCJ, dyrektor grupy misjonarzy krajowych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję