Oczekujemy na przyjście Jezusa Chrystusa. Szczególnie w Adwencie jest obecna modlitwa: Marana tha, Przyjdź, Jezu Panie. To ostatnie przyjście jest poprzedzone przez liturgię Adwentu. Jest to szczególny czas przygotowania do przeżycia świąt Bożego Narodzenia. Przygotowujemy się przez rekolekcje, dni skupienia, aby bardziej usłyszeć słowa proroków oraz bezpośredniego poprzednika Jezusa, Jana Chrzciciela, który mówi dzisiaj do nas: Przygotujcie drogę Panu, wtedy poznacie, że zakwitnie pokój i Pan przybędzie (por. Łk 3, 4-6).
Nasza droga do Jezusa, który narodził się w Betlejem, prowadzi przez nawrócenie, szczery żal i pokutę. Nasza duchowa sytuacja została określona przez Jana Chrzciciela: Już siekiera została przyłożona do korzenia naszego życia. Każdy, kto nie wyda dobrego owocu, będzie jak drzewo przeznaczone do wycięcia i spalenia (por. Łk 3, 9). Przez nawrócenie i szczerą pokutę staniemy się dorodnym ziarnem gromadzonym w Bożym spichlerzu. Jedno jest pewne, im więcej włożymy wysiłku w przygotowanie siebie samego, tym bardziej radosne będą święta Bożego Narodzenia. Radością świąt jest sam Jezus Chrystus, który rodzi się dla naszego zbawienia. Zewnętrzne przygotowania, jak choinka, prezenty, dobre jedzenie, są tylko dodatkiem, nieraz dobrym i koniecznym do przeżycia wymiaru duchowego świąt Bożego Narodzenia.
W pierwszą Niedzielę Adwentu rozpoczęliśmy nowy rok pracy duszpasterskiej pod hasłem: „Bądźmy uczniami Chrystusa”. Co powinien wiedzieć każdy uczeń? Przede wszystkim powinien być świadomy, kto jest jego nauczycielem. Naszym nauczycielem jest Jezus Chrystus. Szczególnie powinniśmy słuchać Jego słowa. „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!” (Mk 9,7) - mówi Bóg Ojciec w czasie przemienienia. Patrzeć na życie Jezusa i naśladować Go w modlitwie, w przebaczaniu innym. Powinniśmy nauczyć się składać dar z naszego życia. Być dla innych - to dewiza każdego ucznia Jezusa. Jezus pyta nas nieustannie: Czy miłujesz Mnie więcej? Co dla nas jest najważniejsze? Uczeń Chrystusa będzie odrzucał materializm, liberalizm i relatywizm moralny. Będzie odrzucał własne przekonanie, będzie natomiast słuchał, co mówi do nas Bóg, w sumieniu i na tym budował autorytet. Uczeń Chrystusa będzie się starał o piękno języka, który dzisiaj jest bardzo brzydki. Będzie się dokształcał w sprawach wiary i religii. Z podziwem patrzymy na tych, którzy potrafią się jednoczyć wokół pewnych idei. Żałujemy, że dobro tak słabo jednoczy ludzi w różnych ruchach i stowarzyszeniach katolickich.
W tym klimacie Adwentu i nieustannego przychodzenia Jezusa do naszego życia, przeżywać będziemy w katedrze 15 grudnia 2007 r. o godz. 10 Eucharystię - dziękczynienie za 15 lat istnienia diecezji oraz jubileusz 50-lecia kapłaństwa naszego Najdostojniejszego Pasterza Biskupa Adama. Pierwszy pasterz diecezji - biskup Adam jest widzialnym znakiem żywego Kościoła, zrodzonego z przebitego boku Chrystusa i zbudowanego na fundamencie Apostołów oraz znakiem naszej więzi z Ojcem Świętym.
Niech obecność wszystkich kapłanów będzie wyrazem naszego głębokiego przywiązania do Biskupa oraz okazją do dziękczynienia. Niech będą obecni przedstawiciele trzech kapituł, instytucji kościelnych, księża seniorzy, siostry zakonne i ci wszyscy wierni, dla których szczególnie drogi jest nasz Kościół oraz jego Biskup.
Wszystkich diecezjan prosimy o modlitwę w tym dniu, a wspólna Eucharystia niech będzie najlepszym obrazem naszego Kościoła.

Słowo Księdza Biskupa odczytane w kościołach w niedzielę 9 grudnia br.