To jest dar Boży, dar Maryjny, życie i posługa Biskupa Mariana. Z naszych serc niech będzie Bogu nieustanne uwielbienie i dziękczynienie za posługę Księdza Biskupa i pytanie, czy i my nie powinniśmy wielu rzeczy pogłębiać, odbudowywać i napełniać sercem jeszcze większą miłością, a każdy dzień jeszcze większą pracą, a jednocześnie niech w duchu wiary będzie nieustanne patrzenie na Księdza Biskupa jako na pasterza sandomierskiej ziemi, sandomierskich serc, wspólnot, pasterza wiernego, mądrego, sprawdzonego, pewnego. Niech Bóg sprawi, aby to pasterzowanie Księdza Biskupa trwało po najdłuższe lata i było dopełnione i ubogacone darem zdrowia, by było otoczone zawsze wielką wdzięcznością ludu Bożego, kapłanów i osób konsekrowanych, a także by było napełnione wielką radością osobistą, radością serca samego Księdza Biskupa.
Bp Andrzej Dzięga

W bazylice katedralnej w Sandomierzu 3 stycznia odprawiona została Msza św. koncelebrowana jako dziękczynienie za 21 lat posługi biskupiej bp. dr. Mariana Zimałka. Mszy św. przewodniczył metropolita lubelski abp Józef Życiński. Obecny był również bp Edward Frankowski, bp Artur Miziński z Lublina, infułaci sandomierscy oraz ks. inf. Józef Wójcik z Suchedniowa, reprezentanci diecezji radomskiej, księża dziekani, władze miasta, przedstawiciele różnych uczelni, instytucji, stowarzyszeń, wspólnot.
Homilię wygłosił biskup ordynariusz Andrzej Dzięga, który przypomniał najważniejsze wydarzenia z życia bp. Mariana Zimałka oraz podkreślił jego zasługi dla Kościoła w Polsce oraz w diecezji sandomiersko-radomskiej i sandomierskiej. Z racji wieku Ksiądz Biskup złożył rezygnację z pełnienia posługi biskupa pomocniczego diecezji sandomierskiej, a Ojciec Święty Benedykt XVI tę rezygnację przyjął. Jak przekazał bp Andrzej Dzięga, Ojciec Święty Benedykt XVI ufa, że na nowy etap życia Księdza Biskupa będzie nie mniej intensywny od niezwykle bogatej w różne formy działalności posługi dotychczasowej.
Jak podkreślił Biskup Ordynariusz, posługę bp. Mariana Zimałka cechuje m. im. wielki kult Matki Bożej, troska o młodzież, o jej życie sakramentalne, otwarcie się na działanie Ducha Świętego, radość daru sakramentalnego bierzmowania, troska o duszpasterstwa młodzieży. Odbywa wakacyjne spotkania z grupami rekolekcyjnymi, oazowymi, troszczy się o katechetów, nauczycieli, aby ucząc także dobrze formowali i sami byli dobrze uformowani. Wieloletni wychowawca, wykładowca, spowiednik kapłanów, wciąż jest głęboko zatroskany o poziom życia i posługiwania kapłańskiego, ich praktyki duchowe, czytelnictwo. Znajduje czas na odwiedziny kapłanów seniorów i chorych, a duchowe wsparcie dla tych najbardziej zaangażowanych i utrudzonych, np. budową świątyń. Troszczy się o wspólnoty zakonne, pracował w Komisji KEP ds. Instytutu Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, o stowarzyszenia i wspólnoty katolickie. W ostatnich miesiącach stał się inicjatorem i propagatorem zawiązania nowej wspólnoty kontemplacyjnej Sióstr Klarysek w Sandomierzu. Dba o liturgię, paramenty liturgiczne, miejsca sacrum, remonty kościołów, kaplic, przydrożnych figur, cmentarzy, sztukę i kulturę chrześcijańską. Jest mecenasem sztuki, przyjacielem sandomierskiego Muzeum Diecezjalnego, jednym z inicjatorów Sandomierskiego Towarzystwa Naukowego, członkiem komitetu redakcyjnego „Studiów Sandomierskich”. Przewodniczył kolegium konsulatorów ds. przygotowania koncepcji konserwacji bazyliki katedralnej. Ksiądz Biskup zaangażowany był wielce w przygotowanie wizyt apostolskich Jana Pawła II w Radomiu i Sandomierzu, obchody milenijne na Świętym Krzyżu, w uroczystości koronacyjne obrazu Matki Bożej Różańcowej w Ożarowie, troszczy się o sanktuarium w Sulisławicach. Promuje i przybliża myśl Prymasa Wyszyńskiego, otwarty jest na posługę Polakom na obczyźnie, w Kanadzie, Niemczech, na Białorusi. Zaangażowany jest w pracach KEP i na rzecz Kościoła w Polsce, wielu komisji Kurii Diecezji Sandomierskiej oraz Sądu Biskupiego. Od lat z pasją angażuje się w przygotowywanie procesów beatyfikacyjnych. Imponująca jest praca naukowa oraz publicystyczna Księdza Biskupa. Jako miłośnik piękna polskiej i sandomierskiej ziemi umie się nim radować i pokazywać tę wartość młodszym. Gromadzi wokół siebie pasjonatów Sandomierza i przewodników, przez których został wyróżniony odznaką Honorowego Członka Przewodników Sandomierskich. W 1966 r. otrzymał godność kanonika honorowego, a następnie kanonika gremialnego Sandomierskiej Kapituły Katedralnej. W dowód wdzięczności mieszkańcy Sandomierza przyznali Księdzu Biskupowi m. in. tytuł Sandomierzanina Roku w 2003 r., Honorowego Obywatela Miasta Sandomierza, wyróżnienie Bene Meritus, wychowankowie Collegium Gostomianum odznaczenie statuetką Jana Długosza, maturzyści - odznaczenie Przyjaciel Młodzieży.
Na prośbę biskupa ordynariusza Andrzeja Dzięgi bp Marian Zimałek będzie kontynuował wszystkie obszary swojej dotychczasowej aktywności.

Bp Marian Zimałek urodził się we wsi Maków, parafia Skaryszew 9 maja 1931 r. W Radomiu ukończył gimnazjum im. J. Kochanowskiego. Z Sandomierzem, miastem biskupim, związał się wiarą i miłością od 60 lat, tj. od 1948 r. Tu ukończył Niższe Seminarium Duchowne i równocześnie Liceum Ogólnokształcące Collegium Gostomianum, studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk bp. Jana Kantego Lorka 29 maja 1955 r. w katedrze sandomierskiej. Doktorat z prawa kanonicznego uzyskał w 1959 r. na KUL-u. Był katechetą młodzieży szkół wyższych, pomaturalnych, średnich (do dziś jego wspólnota wychowawcza korzysta z ducha, mądrości, serca Księdza Biskupa, dedykowali mu księgę „Ożywia nadzieję” w 20. rocznicę sakry biskupiej), rektorem kościoła Świętego Ducha, który uczynił cenionym ośrodkiem sandomierskiej inteligencji. Od 40 lat związany był z WSD jako alumn, wykładowca, potem wicerektor, rektor i zarazem rektor kościoła seminaryjnego św. Michała. Podjął się wówczas trudnych prac konserwatorskich wystroju tego kościoła po pożarze w 1966 r. Jako pierwszy poddał myśl zbudowania odpowiedniej biblioteki seminaryjnej dla zabezpieczenia cennych zbiorów.
Bp Marian Zimałek został ustanowiony biskupem pomocniczym diecezji sandomiersko-radomskiej 30 kwietnia 1987 r. ze stolicą tytularną Isola. Jako hasło biskupie obrał słowa: „Spem alere” -„Ożywiać nadzieję” i temu zawołaniu był wierny całe życie. Jego homilie zawierają wiele słów nadziei i umocnienia łaską Bożą. Konsekracji dokonał Prymas Polski ks. Józef Kard. Glemp w Radomiu 8 maja 1987 r. Po przyjęciu sakry bp Marian Zimałek został wikariuszem generalnym. Po zmianach struktury administracyjnej Kościoła w Polsce, wprowadzonych bullą Papieża Jana Pawła II „Totus Tuus Poloniae populus”, 25 marca 1992 r. bp Marian Zimałek został przeniesiony do diecezji sandomierskiej na stanowisko biskupa pomocniczego. Kładł pierwsze fundamenty pod funkcjonowanie diecezji w jej obecnych strukturach.

Benedykt XVI przyjął rezygnację złożoną z racji wieku przez bp. Mariana Zimałka z pełnienia posługi biskupa pomocniczego diecezji sandomierskiej. Nuncjatura Apostolska w Polsce ogłosiła decyzję Ojca Świętego w sobotę 29 grudnia 2007 r. Jan Paweł II ustanowił go biskupem pomocniczym diecezji sandomiersko-radomskiej 30 kwietnia 1987 r. Jako hasło biskupie obrał słowa: „spem alere - ożywiać nadzieję”. Konsekracji dokonał prymas Polski kardynał Józef Glemp w Radomiu 8 maja 1987 r. Po przyjęciu sakry został wikariuszem generalnym. 25 marca 1992 r., po zmianach struktury administracyjnej Kościoła w Polsce, wprowadzonych bullą Jana Pawła II „Totus Tuus Poloniae populus”, został przeniesiony do diecezji sandomierskiej na stanowisko biskupa pomocniczego.
(ks. DW)