Na opozycyjnej mapie najnowszych dziejów naszej Ojczyzny Stalowa Wola zajmuje dość ważne miejsce: jej znaczenie wynika z działalności stalowowolskiej „Solidarności”, a ta odwołuje się do swojego duchowego ojca i kierownika - bp Edwarda Frankowskiego. To właśnie osobie Księdza Biskupa poświęcona została jedna z ostatnich publikacji Diecezjalnego Wydawnictwa w Sandomierzu, której autorem jest ks. dr hab. Bogdan Stanaszek, zajmujący się w swoich badaniach dziejami Kościoła w PRL-u. Promocja książki „Zdecydowany przeciwnik ustroju. Władze PRL wobec ks. Edwarda Frankowskiego” miała miejsce 14 lutego 2008 r. w auli WZNoS KUL w Stalowej Woli. Na spotkanie z Autorem książki oraz jej Bohaterem - Biskupem Edwardem, przybyło wielu gości, min. marszałek województwa podkarpackiego Zygmunt Cholewiński, księża ze Stalowej Woli i okolic oraz mieszkańcy tego hutniczego grodu. Organizatora promocji, Wydawnictwo Diecezjalne, reprezentował jego wicedyrektor ks. Adam Sudoł, a rzeszowski oddział IPN-u - współautora wieczornej promocji - dyrektor Oddziału Ewa Leniart i Mariusz Krzysztofiński.
„Nielegalny proboszcz nielegalnej parafii” pw. Matki Bożej Królowej Polski, jak nazywano w tamtych czasach obecnego Księdza Biskupa, okazywał poparcie robotnikom z miejscowej huty, domagającym się przywrócenia swobód obywatelskich i reaktywowania „Solidarności”. Nie ulega wątpliwości, że bez determinacji robotników i bez ks. Frankowskiego „zdecydowanego przeciwnika ustroju i władz PRL” (ocena sformułowana przez komunistów w 1988 r.) ośrodek ten nie mógłby tak mocno zaistnieć na opozycyjnej mapie Polski. Działania podejmowane przez ks. Frankowskiego opisywane na kartach książki ukazane są ze specyficznej perspektywy: z pozycji władz państwowych. Książka powstała ze strzępów akt, które pozostały po byłej Służbie Bezpieczeństwa, wydziale do spraw wyznań oraz Komitecie Wojewódzkim PZPR w Tarnobrzegu. Dokumentację tę, zwłaszcza wytworzoną przez bezpiekę, niszczono masowo na przełomie 1989 i 1990 r., by ukryć ślady bezprawnej działalności.
Koleje życia bp. Edwarda Frankowskiego książka ukazuje w porządku chronologicznym, rozpoczynając od czasu jego przybycia do kaplicy w Chyłach (dzielnica Stalowej Woli) w 1967 r., przez inicjatywy podejmowane, gdy rodziła się „Solidarność” (lata 1980 i 1981), jak i próbę sił i decydujące stracie, ukazujące przebieg konfliktu między duszpasterzem i wspierającymi go parafianami, a komunistyczną władzą. Ksiądz Biskup, podsumowując wieczorne spotkanie, dziękował Stalowej Woli za to wsparcie, które było „jego siłą i odwagą”, pozwalającą mu pozostać niezłomnym wobec naporu agresji i kłamstwa.
Klub PiS złoży zawiadomienie do prokuratury dot. „ustawiania procesów sądowych przy przydziale sędziów i ławników” w sprawach b. wiceszefa MS i posła PiS Marcina Romanowskiego oraz dotacji dla Fundacji Profeto z Funduszu Sprawiedliwości – przekazał szef klubu PiS Mariusz Błaszczak.
W środę we wpisie na platformie X Błaszczak podkreślił, że PiS nie pozwoli na „ustawianie procesów sądowych” ani na „skandaliczne manipulacje przy przydziale sędziów i ławników” w sprawach dotyczących b. wiceszefa MS i posła PiS Marcina Romanowskiego oraz Fundacji Profeto. Jego zdaniem w sprawie Romanowskiego „ręcznie wybierano wygodnego sędziego zamiast losowania”, natomiast w sprawie ks. Olszewskiego i byłych urzędniczek „podmieniono ławników poza prawem”.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
Kongijski kardynał Fridolin Ambongo Besungu oświadczył, że 30 lat po publikacji adhortacja apostolska „Ecclesia in Africa” zachowuje nienaruszoną aktualność dla misji Kościoła na kontynencie afrykańskim. Przemawiając podczas 13. Zgromadzenia Plenarnego Stowarzyszenia Konferencji Biskupich Regionu Śodkowoafrykańskiego (ACERAC), trwającego w Ndżamenie od 25 stycznia do 1 lutego, metropolita Kinszasy pochwalił intuicję papieża Polaka, przypominając, że zawarta w adhortacji idea „Kościoła rodziny Bożej” nie jest wyrazem zwykłego ideału teologicznego, lecz stanowi prawdziwy duszpasterski plan działania dla kontynentu naznaczonego dziedzictwem kolonializmu, okresów dyktatury i głębokich podziałów, ale ożywianego żywą wiarą i wytrwałą nadzieją.
Jako przewodniczący Sympozjum Konferencji Biskupich Afryki i Madagaskaru, kard. Ambongo wezwał do „prawdziwej introspekcji kościelnej”, aby rozeznać, co z treści adhortacji, która była podsumowaniem Specjalnego Zgromadzenia Synodu Biskupów dla Afryki, przyniosło owoce, a co nie zostało nadal zakończone. Podkreślił, że wizja Jana Pawła II nie straciła nic ze swej trafności, wręcz przeciwnie: obecne wyzwania, trwające konflikty, podziały społeczne, kryzysy społeczne i przemoc czynią jeszcze bardziej naglącą misję Kościoła, który jest powołany do wprowadzania pojednania, sprawiedliwości, pokoju i nadziei, będąc wiernym Ewangelii i zwracając uwagę na konkretną rzeczywistość narodów afrykańskich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.