Główne diecezjalne uroczystości rocznicowe odbyły się w Gorzowie Wlkp. Spod katedry na pl. Jana Pawła II wyruszył Biały Marsz. W miejscu pamiętnego spotkania z Ojcem Świętym odprawiona została uroczysta Eucharystia, której przewodniczył bp Stefan Regmunt.
Zielonogórzanie tradycyjnie już spotkali się przy pomniku Papieża Polaka w parafii pw. Ducha Świętego. Mszę św. w intencji rychłej beatyfikacji Ojca Świętego odprawił bp Adam Dyczkowski. - On już jest święty, on zawsze i wszędzie był święty! - mówił podczas homilii Ksiądz Biskup. Dla upamiętnienia 3. rocznicy odejścia Jana Pawła II do Domu Ojca na placu przed kościołem posadzony został dąb papieski, wyhodowany z żołędzi dębu „Chrobry” pobłogosławionych przez Jana Pawła II w kwietniu 2004 r.
Głogowskie miejskie uroczystości rocznicowe ponownie odbyły się w parafii pw. Miłosierdzia Bożego. Mszę św., która zakończyła się o godz. 21.37, celebrowali księża z Głogowa i okolic, a homilię wygłosił ks. Dariusz Gronowski. Modlitewne spotkanie poprzedzone było koncertem Tomka Kamińskiego.
W Zbąszynku bp Stefan Regmunt poświęcił pamiątkową tablicę w Zespole Szkół Technicznych im. Jana Pawła II. Żarska parafia pw. św. Józefa Oblubieńca oraz Żarski Dom Kultury zaprosili mieszkańców na koncert Chóru „Cantores Viridimontani”. W zielonogórskim III LO przygotowano kącik pamięci poświęcony Janowi Pawłowi II, podczas przerw młodzież mogła posłuchać słów Ojca Świętego oraz spróbować papieskich kremówek. W południe przy gubińskiej farze odbyło się ekumeniczne modlitewne spotkanie, w którym uczestniczyło kilkaset młodych osób. W Gostchorzu uroczyście odsłonięta została figura Jana Pawła II, a w Krośnie Odrzańskim tradycyjnie już miejscem spotkania ku czci Ojca Świętego był nadodrzański bulwar noszący imię Jana Pawła II. W Nowym Miasteczku, Szprotawie, Świebodzinie i Witnicy mieszkańcy czuwali przy pomnikach Jana Pawła II. W nowosolskiej parafii pw. św. Antoniego miał miejsce finał trzeciej edycji konkursu prozy, poezji i nauczania Karola Wojtyły - Jana Pawła II pod hasłem: „Młodość to jest okres pokus, młodość to jest okres walki, zmagania się człowieka”.
Cała diecezja w tym dniu wspominała Jana Pawła II. W każdej parafii odbywały się m.in.: czuwania, nabożeństwa, okolicznościowe spotkania, koncerty i uroczystości.
Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.
Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
83-letni ksiądz z Pionek oskarżony o molestowanie seksualne siedmioletniego chłopca został uniewinniony. Wyrok jest prawomocny. Zdarzenie miało dotyczyć sytuacji sprzed kilkunastu lat. Pokrzywdzony – już jako 18-latek – zaatakował duchownego na ulicy. Śledczym tłumaczył, że kiedyś kapłan go skrzywdził.
Sąd II instancji utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kozienicach, który w czerwcu 2025 r. uniewinnił księdza Leona C. od zarzutu przedstawionego mu przez prokuraturę – poinformowała PAP w środę wiceprezes Sądu Okręgowego Renata Król. W związku z utajnieniem procesu dziennikarze poznali jedynie wyrok, bez jego uzasadnienia.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
