Reklama

Spadkobiercy miechowitów

Niedziela kielecka 18/2008

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Osada Wrocimowice ze średniowiecznymi korzeniami, o której wspominają źródła kronikarskie Długosza, ściśle splotła swoje losy z zakonem miechowitów. Ze wzgórza we Wrocimowicach, na którym stoi świątynia parafialna pw. św. Andrzeja Apostoła, rozciąga się piękna panorama na Racławice - historyczne miejsce zwycięstwa Kościuszki w 1794 r.
O bitwie pod Racławicami przypominają we Wrocimowicach mogiły kosynierów na miejscowym cmentarzu. Po śladach wielkiej historii kroczą dziś chętnie turyści odwiedzający te okolice. W tym urokliwym zakątku Małopolski coraz częściej szukają ciszy i spokoju „krakusy”.
To stąd pochodzi Marcin herbu Półkozic, zmarły 1442 r. chorąży krakowski, który wsławił się udziałem w bitwie pod Grunwaldem w 1410 r. W czasie bitwy ocalił chorągiew króla polskiego, którą chcieli zdobyć Krzyżacy, nacierający na Jagiełłę. O fakcie tym wspominają zarówno Józef Ignacy Kraszewski, jak i Henryk Sienkiewicz. Do dziś bohaterstwo Marcina w bitwie pod Grunwaldem przypomina krzyż, który ustawiono na wzgórzu za kościołem, w miejscu, gdzie kiedyś stał jego dwór.

Świątynia - wotum

Reklama

Jako wotum za zwycięstwo króla polskiego w wielkiej bitwie pod Grunwaldem dziedzic Marcin ufundował we Wrocimowicach świątynię pw. św. Andrzeja Apostoła. Rozwój parafii związany jest z datą 1593 r., kiedy to Mikołaj Koryciński, właściciel wioski Wrocimowice, przekazał ją kardynałowi Andrzejowi Batoremu, administratorowi biskupstwa warmińskiego i prepozytowi miechowitów. Osada przeszła pod zarząd miechowitów, którzy wybudowali tu swój dwór i budynki parafialne. Parafia Wrocimowice musiała być ważna dla zakonu miechowitów, skoro długie lata, aż do 1742 r. proboszczem był tu ks. Dembian Dembiński, doktor filozofii i doradca kapituły generalnej miechowitów.
Jego następca Paweł Józef Zaczyński podjął decyzję o wybudowaniu nowej, większej i okazalszej świątyni. Dzieła podjął się dopiero w 1748 r. ks. dr Jakób Radliński. Po sześciu latach nowy kościół ukończono. Konsekracja miała miejsce już w następnym stuleciu - w 1887 r. bp Tomasz Kuliński poświecił świątynię.
Okazała świątynia jest chlubą tutejszej wspólnoty parafialnej od pokoleń.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Kościół - ich wspólne dobro

Reklama

- Wielkie zasługi w prowadzonych pracach remontowych ma ks. kan. Mieczysław Mańka, poprzedni proboszcz. To dzięki jego zaangażowaniu i ofiarności wiernych na kościele zrobiono nowy dach i przykryto go blachą miedzianą, uporządkowano otoczenie kościoła, poprawiono i odnowiono mur cmentarza przy kościele i odrestaurowano ołtarze. Wybudowano także nową plebanię i budynki gospodarcze - podkreśla obecny proboszcz ks. Ryszard Witek, który pracuje w parafii od 1998 r.
Razem z wiernymi ks. Witek kontynuuje rozpoczęte prace i podejmuje nowe inwestycje. W ostatnim czasie odnowiono polichromię wnętrza świątyni i zewnętrzną elewację, wykonano nowe nagłośnienie, poprawiono i uzupełniono ogrzewanie. Odrestaurowano wszystkie ławki i drzwi do kościoła i zakrystii. Świątynię chroni nowe zabezpieczenie antywłamaniowe. Ostatnio zaś odnowiono wszystkie naczynia liturgiczne. Dzięki współpracy z wójtem gminy Radziemice kościół zyskał zewnętrzne oświetlenie. Wyburzono stary budynek organistówki i zrobiono nowy parking dla samochodów.
Prace porządkowe nie ominęły cmentarza. Usunięto stare drzewa, oczyszczono plac z chaszczy i chwastów. Z pomocą parafian udało się wykonać asfaltowe alejki i nowe wejście na cmentarz. Poprawiono i uzupełniono także cmentarne ogrodzenie.
- Zaangażowanie moich parafian, poczucie odpowiedzialności za wspólne dobro, jakim jest kościół, ich życzliwość i hojność pozwalają kontynuować prace i podejmować nowe przedsięwzięcia - podkreśla Ksiądz Proboszcz.
Co tydzień mieszkańcy sprzątają kościół i przystrajają go kwiatami. Oprawę liturgii podkreślają zabytkowe odrestaurowane organy. Dumą wspólnoty jest 35-osobowa dziecięco-młodzieżowa orkiestra dęta pod batutą Krzysztofa Szoty. Orkiestra z Wrocimowic, która gra od ośmiu lat, nieraz zdobywała już nagrody na różnych konkursach. Jej obecność uświetnia różne lokalne uroczystości, także coroczne obchody bitwy pod Racławicami. W śpiew angażuje się młodzieżowa schola liturgiczna. Przy ołtarzu służy grupa 19 ministrantów. Duszpasterski kontakt z młodzieżą i dziećmi zapewniają katechezy, które Ksiądz Proboszcz prowadzi każdego roku dla dzieci przystępujących do Pierwszej Komunii, młodzieży bierzmowanej, par przygotowujących się do sakramentu małżeństwa.
W parafii nie ma żadnej szkoły. Młodzież i dzieci dowożone są do różnych placówek, znajdujących się na terenie gminy i powiatu, toteż większe duszpasterskie działania są utrudnione - przyznaje Ksiądz Proboszcz.
Troską wspólnoty jest modlitwa o powołania. I tak za powołania modlą się członkinie w czterech kołach różańcowych (dwa z nich są w Sudołku, po jednym w Kaczowicach i Wrocimowicach). Po peregrynacji obrazu Matki Bożej, w parafii powstały dodatkowo dwa męskie koła różańca.

Po peregrynacji

- Peregrynacja zaowocowała odnowieniem i pogłębieniem życia sakramentalnego wielu wiernych. Nawet dekorowanie i przystrajanie, jakkolwiek to jedynie zewnętrzny gest, to jest on także wyraźnym znakiem szacunku i miłości wierzących do Matki Chrystusa - zaznacza ks. Witek. - Przywiązanie to Kościoła widać także we frekwencji na Mszach świętych, na 1118 wiernych, systematycznie w Eucharystii uczestniczy 580 osób. Oczywiście, wciąż trzeba poszukiwać nowych form posługi wśród wiernych, aby przygotowały do właściwej odpowiedzi na wyzwania czasu - podsumował Ksiądz Proboszcz.

Parafia św. Andrzeja Apostoła we Wrocimowicach

Główny ołtarz tworzy kompozycja trzech dużych rozmiarów obrazów pochodzących z XIX wieku. Po lewej widać obraz Wniebowstąpienia, po środku - patrona parafii św. Andrzeja, po prawej - Wniebowzięcie NMP. Z boku, po lewej stronie znajduje się kaplica Matki Bożej Szkaplerznej. Bractwo Szkaplerza Świętego ma swoją długą tradycję w parafii, sięgającą XVII wieku. Znajduje się w niej także piękny krucyfiks. Po prawej umieszczono ołtarz Męki Pańskiej, na zasuwie z obrazem św. Jana Kantego.

2008-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież do młodzieży: trwajcie przy Jezusie, On was poprowadzi

2026-11-21 14:29

[ TEMATY ]

ŚDM

PAP/EPA/FABIO FRUSTACI

Wiara może być trudna, ale nie jak trudne zadanie z matematyki czy zawiły problem w filozofii. Wiara to przede wszystkim przyjaźń z Chrystusem – powiedział Papież na spotkaniu z włoską młodzieżą z regionu Lacjum. Do Auli Pawła VI przybyło 6 tys. młodych. Leon XIV odpowiadał na ich pytania.

Spotkanie wpisuje się w obchody Światowego Dnia Młodzieży, który przypada jutro w Niedzielę Chrystusa Króla i jest obchodzony na szczeblu lokalnym. Młodzi Włosi byli w Watykanie od wczesnego rana. Modlili się i słuchali świadectw. W południe przyszedł do nich Papież i odpowiedział na pięć pytań.
CZYTAJ DALEJ

Ewangelicki biskup na tropie Edmunda Wojtyły

2026-11-20 23:06

[ TEMATY ]

Milena Kindziuk

Red

To właśnie ewangelicki biskup śp. Paweł Anweiler pozwolił mi ustalić nowe fakty na temat Edmunda Wojtyły, brata św. Jana Pawła II. Dlatego teraz, gdy dotarła do mnie wiadomość o śmierci tego znanego i cenionego biskupa, wieloletniego zwierzchnika Diecezji Cieszyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, chcę o tym przypomnieć.

Kiedy zbierałam materiały do książkowej biografii doktora Edmunda Wojtyły i szukałam świadków jego życia, w pierwszej kolejności udałam się do Bielska-Białej. To tam brat Papieża mieszkał i od 1931 roku pracował jako lekarz na oddziale zakaźnym miejscowego szpitala (wtedy był to Bielsk). Do historii przeszedł jako wybitny lekarz, który oddał swe młode życie dla pacjentki – 20-letniej Rozalii, chorej na nieuleczalną wtedy chorobę zakaźną, szkarlatynę. Kiedy zarażony Edmund cierpiał w gorączce przekraczającej 40 stopni i kiedy przez wiele dni umierał, opiekowały się nim pielęgniarki - ewangelickie diakonisy.
CZYTAJ DALEJ

Powstał cykl podcastów o sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej

2026-11-22 09:27

[ TEMATY ]

Kalwaria Zebrzydowska

Karol Porwich/Niedziela

Powstał cykl dziesięciu podcastów, który przybliża słuchaczom sanktuarium pasyjno-maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zabytek światowego dziedzictwa UNESCO – poinformował jego rzecznik ojciec Tarsycjusz Bukowski. Słuchowiska dostępne są w internecie.

- „Ukryte warstwy Kalwarii” to cykl dziesięciu odcinków o sanktuarium. Miejscu, które od ponad czterystu lat współtworzą fundatorzy i zakonnicy, artyści i rzemieślnicy, pielgrzymi i mieszkańcy. W każdym kolejnym zaglądamy pod inną warstwę: przyrodę Dróżek, bernardyńską medycynę, kalwaryjskie stolarstwo, anioły, polichromie bazyliki, początki sanktuarium, dziadów kalwaryjskich i kulisy misteriów. Opowiadają historycy, konserwatorzy, bernardyni, rzemieślnicy i ludzie, którzy tę tradycję tworzą dziś – powiedział bernardyn ojciec Tarsycjusz.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję