Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, aby wyprawił robotników na żniwo swoje” - te słowa towarzyszyły diakonom podczas święceń prezbiteratu, udzielonych w archikatedrze lubelskiej. Abp Józef Życiński, który udzielał święceń wraz z biskupami pomocniczymi bp. Ryszardem Karpińskim oraz bp. Arturem Mizińskim, księżmi proboszczami i wikariuszami, modlili się o wytrwałość i męstwo dla neoprezbiterów. Także rodzice, rodzeństwo, krewni, przyjaciele i zaproszeni goście, którzy wypełnili katedrę po brzegi, prosili Boga o łaski potrzebne dla nowo wyświęcanych.
W tym roku święcenia prezbiteratu przyjęli: dk. Grzegorz Bogdański (parafia św. Tomasza Becketa w Targowisku), dk. Łukasz Boguta (parafia św. Wita w Mełgwi), dk. Radosław Gąska (parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasieninie), dk. Paweł Klępka (parafia św. Jana Chrzciciela w Dysie), dk. Grzegorz Lipiński (parafia św. Maksymiliana Marii Kolbe w Hucie Józefów), dk. Dariusz Lipski (parafia św. Anny w Lubartowie), dk. Paweł Łukaszewski (parafia Miłosierdzia Bożego w Siennicy Nadolnej), dk. Tomasz Radliński (parafia Chrystusa Króla w Biłgoraju), dk. Rafał Sobczuk (parafia św. Kingi w Świdniku), dk. Michał Szadziuk (parafia Trójcy Świętej w Chełmie), dk. Dominik Szymański (parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chełmie), dk. Paweł Tomaszewski (parafia Najświętszego Serca Jezusa w Pliszczynie), dk. Krzysztof Wójcik (parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasieninie) oraz dk. Zbigniew Zarzeczny (parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Potoku Stany). Diakoni, którzy przyjęli święcenia kapłańskie, złączeni z biskupem i jemu posłuszni, mogą sprawować sakramenty: Eucharystii, namaszczenia chorych, pokuty i pojednania, a także głosić Słowo Boże. Przez osobiste świadectwo życia przyczyniają się do budowy i umacniania Kościoła. Przez nałożenie rąk, modlitwę konsekracyjną, pocałunek pokoju, Ksiądz Arcybiskup przyjął ich do prezbiterium diecezjalnego.
W homilii abp Józef Życiński podkreślał, że nowo wyświęcani mają kontynuować dzieło zapoczątkowane przez Chrystusa: nieść ludziom nadzieję i pomagać im szukać żywego Boga. Przypominał, że kapłaństwo to nie tylko,,piękno i poezja”, lecz także ból i cierpienie związane z odrzuceniem przez współczesny świat, który nie chce bronić ludzkiego życia od chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci. Ksiądz Arcybiskup dziękował rodzicom neoprezbiterów oraz najbliższym za świadectwo wiary i atmosferę umożliwiającą wzrastanie w łasce powołania.
Przez przyjęcie drugiego stopnia święceń, neoprezbiterzy będą mogli służyć wiernym poprzez sprawowane sakramenty i głoszenie Słowa Bożego. W najbliższym czasie otrzymają pierwsze nominacje i zaczną posługę w naszych parafiach na większą chwałę Bożą.