Mamy solidne, tradycyjne duszpasterstwo

Tak określa je ks. Andrzej Orlikowski. Pod koniec lipca minie 11 lat, odkąd jest proboszczem parafii Goszcza. Podkreśla, że podtrzymywane są przede wszystkim te formy duszpasterskie, które wynikają z ugruntowanej tradycji. Niektóre z nich są bardzo ciekawe, wręcz unikatowe, np. dość powszechne święcenie owsa łączone jest ze święceniem bobu i... rzucaniem nim w kapłana na pamiątkę ukamienowania św. Szczepana. A bób lepiej „udaje” kamienie niż owies. Poza bukietami i wiankami, święci się także ziemniaki na św. Marka. W oktawę Bożego Ciała przy każdym z 4 ołtarzy odmawia się modlitwy o szczęśliwy urodzaj, łącząc ceremoniał z poświęceniem pól. Trasa procesji jest taka sama, jak w Boże Ciało.
Dobrą frekwencją cieszą się nabożeństwa majowe, znacznie słabszą - czerwcowe. Podczas Wielkiego Postu są m.in. organizowane specjalne Drogi Krzyżowe - śpiewane, dla dorosłych, dwa razy w tygodniu, w piątki i w niedziele. - Ludzie wiedzą, kiedy jest Msza św., kiedy jestem w kancelarii, a kiedy w konfesjonale. Wiedzą, że cenię tradycję i lubię porządek - wyjaśnia Ksiądz Proboszcz.
Kościół w Goszczy - serce i najważniejszy obiekt okolicy, stoi w centrum parafii. Radością jest posługa 30 ministrantów. Z parafialnych statystyk wynika, że przy ołtarzu służą niemal wszyscy zdolni do tej posługi chłopcy. Na terenie parafii są dwie szkoły podstawowe: 6-klasowa im. gen. M. Langiewicza (katechizuje ksiądz proboszcz) oraz 3-klasowa w Polanowicach (katechizuje pani katechetka). Zawsze obecni i czynni w życiu parafialnym są strażacy, związani z Kościołem („tak jak ja czuję się związany ze strażakami”, wyjaśnia ks. Orlikowski).
W parafii jest duży procent ludzi z wyższym wykształceniem, co zapewne wiąże się z bliskością uniwersyteckiego Krakowa (w parafii mieszka kilkunastu pracowników naukowych, a wielu pracujących kontynuuje naukę na studiach zaocznych). Okoliczni rolnicy uprawiają przede wszystkim czosnek (ziemie na terenie parafii są doskonałe), a poza tym pracują w Krakowie. Czy osadnicy z niedalekiego Krakowa zaradzą kurczeniu się parafii? Proboszcz wyjaśnia, że dwa i pół razy więcej osób umiera, niż się rodzi. Parafia liczy 1300 osób. Tworzą ją wioski: Goszcza, Sadowie, Kocmyrzów-Luborzyca, Polanowice, część Szczepanowic, część Woli Więcławskiej (to właśnie ta wioska jest w szczególnym położeniu, bo jest rozlokowana na terenie dwóch diecezji i czterech parafii: Goszczy, Widomej, Więcławic, Michałowic). 1 dom Zalesia należy do gm. Michałowice.
Odpust w parafii przypada na św. Wawrzyńca (10 sierpnia), a dodatkowy, bardzo tutaj popularny, w ostatnią niedzielę maja, na święto Matki Bożej Pocieszenia. Przywiązanie do tego odpustu wynika z lokalnej historii. Opatrzność łaskawie potraktowała te okolice podczas II wojny światowej, nie doświadczyły one niemal żadnych działań i okropieństw wojennych. Odpust Matki Bożej Pocieszenia jest wyrazem wdzięczności wiernych.

Kościół świadkiem historii, świadectwem sztuki sakralnej

Pierwsza źródłowa wzmianka o kościele i parafii pochodzi z 1382 r. Pisze ks. Jan Wiśniewski: „Goszcza (....) o dwie mile od Krakowa odległa (...), stanowiąca uposażenie kapituły krakowskiej, dzierżawił ją Sędziwój z Tęczyna herbu Topór, kanonik krakowski (...). Wieś ta należała do wielu właścicieli, nim wielką pracą i kosztem została połączona w jedną całość i własność kapituły krakowskiej (ks. J. Wiśniewski, „Dekanat miechowski”, reprint Wyd. Jedność, 2000).
Autor monografii wyjaśnia także, iż na miejscu drewnianego, obecny kościół murowany z kamienia i otynkowany wzniósł ks. Dembiński, proboszcz miejscowy i kanonik krakowski w 1737 r., a kościół konsekrował bp Michał Kunicki 29 września 1747 r.
Wspólnota parafialna jest dumna ze swojej świątyni, z jej obecnego wyglądu i wystroju, który to efekt uzyskano ofiarnością, wkładem pracy, inicjatywą Księdza Proboszcza. Kościół w Goszczy jest odnowiony gruntownie i niemal kompleksowo - poza niektórymi elementami - z troską o jego piękno, dbałością o artystyczne detale i ogólne wrażenie.
Kościół jest jednonawowy. Tworzy go szersza prostokątna nawa i półkoliście zamknięte prezbiterium. Ołtarz główny jest barokowy, dwa boczne - późnobarokowe. W ołtarzu głównym znajduje się wizerunek Matki Bożej Pocieszenia (obecnie w konserwacji), choć dawniej był tutaj krucyfiks (obecnie w ołtarzu bocznym). Ołtarze, podobnie jak późnobarokowa ambona oraz wszystkie obrazy w kościele, są odnowione. Przestrzeń optycznie poszerza nowa posadzka, a podwyższa - specjalny kształt nowych, stylizowanych ławek. Trwają prace nad nową aranżacją burty chóru. Do zabytkowych elementów wnętrza należą: kamienna chrzcielnica (zapewne XVI w.) z herbami Korczak, Ogończyk, Rola i Kapituły krakowskiej; kropielnica kamienna, wykonana z fragmentu kapitela z płasko rzeźbioną postacią św. Piotra (ok. XVI w.); późnobarokowy obraz Ukrzyżowania; naczynia i szaty liturgiczne.
Aby wnętrze nadawało się do godnego sprawowania kultu, parafia zadbała o niezbędne inicjatywy remontowo-budowlane. Są to m.in.: nowe tynki renowacyjne wewnętrzne i zewnętrzne, wymiana dachu z więźbą dachową, instalacja energetyczna, ogromnienie, pokrycie wieży blachą miedzianą, elektryczny napęd dzwonów, renowacja ołtarzy, nowe posadzka i ławki, kompozycje z kostki granitowej na zewnętrz kościoła itd. Solidną pracę wykonano także na cmentarzu grzebalnym z 1818 r. - pan kościelny wyczyścił go z dziko rosnących gąszczy i cały czas dba o utrzymanie dobrego stanu.
Ostatnio najważniejszym wydarzeniem w życiu parafii było jej nawiedzenie przez ikonę Matki Bożej Częstochowskiej 18-19 kwietnia 2008 r., poprzedzone misjami.