Reklama

W służbie bliźniemu

Hasło tegorocznego Tygodnia Miłosierdzia „Uczeń Chrystusa sługą miłosierdzia” ma zachęcić do przemyślenia postawy ucznia Chrystusa w aspekcie zaangażowania na polu miłosierdzia chrześcijańskiego. O autentyczności i wiarygodności bycia uczniem Chrystusa powinna świadczyć miłość bliźniego realizowana przez uczynki miłosierdzia. Takie świadectwo służby Bogu i bliźniemu dają na co dzień wolontariusze Parafialnych Zespołów Caritas

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Zadaniem Caritas - kościelnej organizacji charytatywnej - jest zarówno niesienie pomocy osobom potrzebującym, jak również zachęcanie poszczególnych osób do czynnego włączania się w bezinteresowną działalność na rzecz innych. Według ubiegłorocznego raportu Caritas Polskiej, Parafialne Zespoły Caritas są powołane już w ponad 4 tys. polskich parafii i skupiają blisko 39 tys. wolontariuszy. W diecezji zielonogórsko-gorzowskiej działa 209 PZC (na 253 parafie w diecezji), w których pracuje ok. 2,5 tys. wolontariuszy. Rocznie Parafialne Zespoły Caritas w naszej diecezji wspomagają i otaczają opieką ponad 50 tys. osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.

Wolontariat

Reklama

Parafialny Zespół Caritas, to grupa wolontariuszy bezpośrednio zaangażowanych w działalność charytatywną w swojej parafii. Ich zadaniem jest m.in. realizowanie i koordynowanie - w miarę możliwości i środków - inicjatyw i zadań stawianych przez Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej oraz pojawiających się w parafii. Do zadań PZC należy także mobilizowanie innych parafian do pomocy drugiemu człowiekowi i kultywowania parafialnych i rodzinnych zwyczajów charytatywnych. Wolontariusze PZC prowadzą m.in.: punkty pomocy żywnościowej i rzeczowej, są współtwórcami świetlic dla dzieci i młodzieży, prowadzą zbiórki żywności i pieniędzy, organizują pomoc dla dzieci, rodzin, osób starszych, niepełnosprawnych, samotnych i chorych. Włączają się w ogólnodiecezjalne akcje - np. Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom czy Wielkanocne Dzieło Caritas, organizują wypoczynek dla swoich podopiecznych - dzieci i seniorów. Praca PZC skupia się głównie na indywidualnej pomocy konkretnej osobie znajdującej się w potrzebie. Jednak pomoc ta nie musi być udzielana jedynie w formie wsparcia materialnego. Niejednokrotnie ważniejsze są drobne gesty życzliwości, obecność przy chorym czy rozmowa z samotnym...

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Formacja i edukacja

Wolontariusze Parafialnych Zespołów Caritas - zgodnie ze statutem PZC - mają obowiązek troszczenia się o pogłębienie własnego życia religijnego oraz dokształcania się w dziedzinie pracy charytatywnej. - Przynajmniej raz w miesiącu w parafii powinny się odbywać spotkania członków PZC obejmujące: formację religijną, formację metodyczno-dydaktyczną oraz sprawy organizacyjne - mówi ks. Marek Kidoń, dyrektor Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. Ponadto obowiązkiem członków zwyczajnych PZC jest uczestniczenie w spotkaniach formacyjnych i szkoleniach organizowanych przez Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej w celu doskonalenia podejmowanej posługi miłosierdzia.

Dar od Boga

Reklama

Posługa w Parafialnym Zespole Caritas to nie tylko oddawanie swojego czasu i sił innym ludziom, to również radość i wewnętrzna satysfakcja, której nie kryją doświadczeni wolontariusze PZC.
- Nieść pomoc bliźniemu to wielki dar i łaska od Pana Boga - podkreśla Janina Cytlak z PZC w Jeninie, laureatka nagrody Człowiek Człowiekowi 2008, wyróżniona w kategorii „świadectwo Caritas” przez kapitułę ogólnopolskiej nagrody „Ubi Caritas 2008” - za działalność na polu charytatywnym. Miłość bliźniego polega na tym, że kochamy w Bogu i z Bogiem drugiego człowieka. Jakże często ważne jest po prostu, by usiąść obok, wziąć w swoje ręce czyjeś dłonie i powiedzieć: Bracie, jak dobrze, że jesteś!
Wolontariusze PZC nie oczekują nagród i wyróżnień, choć na nie zasługują, bardzo często wystarczają im najprostsze gesty ze strony osób, wśród których pracują. - Bardzo dużo radości przynosi uśmiech dziecka czy osoby starszej - mówi laureatka nagrody Człowiek Człowiekowi 2008 - Barbara Biegasiewicz z PZC w Zawadzie.

Parafialny - zakorzeniony w parafii, realizuje jej misję, w której zawiera się wyraźnie działalność charytatywna. PZC jest ściśle związany z osobą proboszcza, który „pragnąc dobrze wypełnić funkcję pasterza, (…) powinien starać się poznać wiernych powierzonych jego pieczy. (…) Szczególną troską otacza biednych, cierpiących, samotnych, wygnańców oraz przeżywających szczególne trudności” (kan. 529 §1). PZC jest jednym z narzędzi, które pomagają w wypełnianiu kanonicznych obowiązków proboszcza.

Zespół - jest wspólnotą we wspólnocie parafialnej, świadectwem realizacji przykazania miłości Boga i bliźniego, ale również miejscem społecznego zaangażowania społeczności lokalnej.

Caritas - PZC działa w strukturze Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, korzysta z jej osobowości prawnej, posługuje się znakiem i nazwą Caritas, może liczyć na wsparcie w wypełnianiu podejmowanych zadań.

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: poważne zastrzeżenia wobec „błogosławieństw dla kochających się par”

2026-05-04 16:31

[ TEMATY ]

Watykan

Niemcy

pexels.com

Prefekt Dykasterii do spraw Nauki Wiary, kardynał Víctor Manuel Fernández, skierował list do biskupa Trewiru, Stephena Ackermanna, w którym zgłasza poważne zastrzeżenia wobec opracowanego w Niemczech „Vademecum” dotyczącego „błogosławieństw dla kochających się par”.

List, datowany na 18 listopada 2024 r. (prawie rok po opublikowaniu Fiducia supplicans) i opublikowany kilka dni temu przez Dykasterię stanowi odpowiedź na pismo wysłane 24 października 2024 r. przez bpa Ackermanna, również w imieniu ówczesnego przewodniczącego Niemieckiej Konferencji Episkopatu, bpa Georga Bätzinga.
CZYTAJ DALEJ

Mesyna: szczątki św. Hannibala Marii Di Francia wystawione na widok publiczny

2026-05-05 07:34

[ TEMATY ]

szczątki

Vatican Media

W Mesynie wystawiono na widok publiczny szczątki św. Hannibala Marii Di Francia

W Mesynie wystawiono na widok publiczny szczątki św. Hannibala Marii Di Francia

Ciało świętego będzie eksponowane do końca maja w bazylice św. Antoniego we włoskiej Mesynie, gdzie się urodził w 1851 r. W sobotniej Mszy św. inauguracyjnej w świątyni całkowicie wypełnionej przez wiernych wziął udział miejscowy arcybiskup Giovanni Accolla.

Jak podaje Vatican News, św. Hannibal pochodził z arystokratycznej rodziny. Mając 17 lat, odczuł powołanie do kapłaństwa. Postanowił całe swoje życie poświęcić modlitwie o powołania. W 1878 roku, będąc jeszcze diakonem, spotkał ślepego żebraka Francesco Zancone. Od tej pory opiekował się sierotami, biednymi i zapomnianymi. Dbał także o ich edukację. Po otrzymaniu święceń rozpoczął pracę duszpasterską w zaniedbanej, zamieszkałej przez biedotę i margines społeczny dzielnicy awiniońskiej, którą w Mesynie nazywano wówczas „skrawkiem ziemi przeklętej”. W 1882 roku zaczął zakładać pierwsze sierocińce. 5 lat później założył zgromadzenie zakonne Córek Bożej Gorliwości, a w 1897 roku Zgromadzenie Rogacjonistów Serca Jezusowego. Rogacjoniści oprócz trzech podstawowych ślubów zakonnych: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, składają czwarty ślub – ślub rogate, czyli nieustannej modlitwy o powołania.
CZYTAJ DALEJ

Majowe podróże z Maryją: Rzeszów - U Pani Rzeszowa w kościele Bernardynów

2026-05-05 20:50

[ TEMATY ]

Majowe podróże z Maryją

Sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej

Matka Boża Rzeszowska. Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem

Matka Boża Rzeszowska. Figura Matki Bożej z Dzieciątkiem

Zostawiamy za sobą nadsańskie wzgórza Przemyśla, by wjechać do tętniącego życiem Rzeszowa. W samym centrum tego nowoczesnego miasta bije jednak serce pełne dawnej wiary – Sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej. To tutaj, w cieniu klasztornych murów Ojców Bernardynów, od wieków króluje Maryja w swej cudownej figurze, niosąc pokój i nadzieję pokoleniom rzeszowian.

Nasze kroki kierujemy ku ołtarzowi, gdzie w centralnym miejscu jaśnieje późnogotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem. Jej historia jest niezwykła – według tradycji, w 1513 roku, w ogrodzie mieszczanina Jakuba Ado, na kwitnącej gruszy ukazała się jasność, a w niej postać Maryi. To cudowne wydarzenie dało początek kultowi, który przetrwał wieki. Maryja na rzeszowskiej figurze trzyma małego Jezusa, a oboje patrzą na nas z nieskończoną dobrocią, jakby chcieli powiedzieć, że w każdym „ogrodzie” naszego życia, nawet tym najbardziej zachwaszczonym trudnościami, może zakwitnąć Boża obecność.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję