Reklama

Modlitwa przy grobie Patronki

Niedziela łódzka 43/2008

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

„Pani Dyrektor, jako przewodniczący Samorządu Szkolnego zgłaszam gotowość odbycia przez całą społeczność Gimnazjum w Klukach pieszej pielgrzymki do grobu Patronki naszej szkoły, sługi Bożej Wandy Malczewskiej” - od takich słów rozpoczęła się nasza pielgrzymka do Parzna. Zorganizowana była po raz pierwszy przez dyrektor Ewę Łumińską i naszego katechetę proboszcza ks. Dariusza Mordakę. Odbyła się 26 września br., dokładnie w 112. rocznicę śmierci Wandy Malczewskiej.
Program pielgrzymki był bardzo urozmaicony. O godz. 8.30 ustawieni klasami, razem z dyrekcją oraz naszymi wychowawcami i nauczycielami, trzymając w rękach specjalnie przygotowane transparenty, z radością wyruszyliśmy w drogę liczącą prawie 8 km. Razem z nami szły dwie siostry karmelitanki z Kaszewic oraz pani Janina Siewiera, katechetka ze szkoły podstawowej. Podczas pielgrzymowania śpiewaliśmy, odmawialiśmy modlitwy i słuchaliśmy tekstów związanych z życiem naszej Patronki.
Po przybyciu do Parzna Ksiądz Proboszcz tamtejszej parafii opowiedział nam historię kościoła. Przed godz. 11 rozpoczęła się Msza św., której przewodniczył nasz Ksiądz Katecheta. W homilii usłyszeliśmy słowa z objawień Wandy Malczewskiej, ukazujące jej wielką miłość do Boga, Ojczyzny i wszystkich ludzi.
Po Mszy św. przeszliśmy do krypty, gdzie znajduje się grób naszej Patronki. To było jedno z najbardziej wzruszających przeżyć. Słowa modlitwy w intencji całego Gimnazjum wypowiedziała przedstawicielka uczniów Agnieszka Szczepanik i pani dyr. Ewa Łumińska. Ks. Dariusz Mordaka poprowadził modlitwę o rychłą beatyfikację Wandy Malczewskiej. Szkolna schola przygotowana przez p. Elżbietę Wesołowską zaśpiewała hymn szkoły, w którym wiele myśli poświęconych jest naszej Patronce. Nie zabrakło także wspólnego zdjęcia.
Niespodzianką dla wszystkich był słodki poczęstunek. Rada Rodziców naszej szkoły ufundowała pączki i bułeczki. Po poczęstunku przeszliśmy przed budynek starej plebanii, w którym znajduje się obecnie Muzeum Modlitewnika. Tam ostatnie miesiące życia spędziła Wanda Malczewska. Specjalny referat dotyczący powstania Muzeum wygłosiła dr Wiesława Piontek - jego inicjatorka i założycielka, a dotyczył on roli modlitewnika w życiu naszej Patronki. Na początku p. Piontek zaznaczyła, że pierwszy raz przemawia przez mikrofon przed tak młodą publicznością. Opowiadała bardzo ciekawie, zachęcając za każdym razem do pisania własnych modlitw. Na zakończenie zaprosiła wszystkich do wnętrza Muzeum, gdzie mogliśmy zobaczyć stare modlitewniki, obrazy, a także izbę, w której mieszkała Wanda Malczewska. Z Parzna do szkoły wróciliśmy już autokarami.
Wszystkim uczniom podobała się pielgrzymka, ponieważ mogliśmy po raz pierwszy w takiej formie oddać cześć naszej Patronce. Do pielgrzymki przygotowywani byliśmy już wcześniej. Na lekcjach religii pisaliśmy prace literackie i wykonywaliśmy plakaty poświęcone Wandzie Malczewskiej. Na korytarzu szkolnym z tych prac zorganizowana została specjalna wystawa.
Jesteśmy dumni, że naszemu Gimnazjum patronuje tak wspaniała postać, jaką była Wanda Malczewska. Jest to jedyna szkoła w naszej archidiecezji, nosząca jej imię. Pragniemy wciąż poznawać życie naszej Patronki, naśladować ją i uczyć się od niej takiej miłości, z jaką ona poświęcała się dla ludzi, których uczyła, wspierała w chorobie i biedzie, jednała między sobą i prowadziła do Boga.
Tegoroczna pielgrzymka pozostanie dla nas niezapomnianym przeżyciem. Mamy nadzieję, że za rok znów wyruszymy pieszo do grobu Wandy Malczewskiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież do Polaków: niech czas ferii sprzyja przyjaźni z Bogiem

2026-01-14 11:31

[ TEMATY ]

audiencja generalna

Leon XIV

papieskie pozdrowienie

Vatican Media

Do odkrywania piękna przyjaźni z Bogiem podczas zimowych ferii i pielęgnowania jej poprzez modlitwę i udział w liturgii, zachęcił Papież Polaków w pozdrowieniu podczas środowej audiencji generalnej.

„Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Bóg traktuje nas jako swoich przyjaciół i zaprasza do poznawania Go przez modlitwę i udział w liturgii. Niech czas waszych ferii zimowych będzie okazją do odkrywania piękna przyjaźni ze Stwórcą oraz z naszymi braćmi i siostrami – przyjaciółmi w wierze. Wszystkim wam błogosławię!”.
CZYTAJ DALEJ

Społecznicy stawiają krzyże i kapliczki we Francji

2026-01-14 18:32

[ TEMATY ]

Francja

Monika Książek

Krzyż przy drodze. Figura na rozdrożu. Znak wiary wpisany w krajobraz. We Francji, gdzie przez dekady symbole chrześcijańskie znikały z przestrzeni publicznej, rodzi się cichy, ale wyraźny ruch odnowy. „The Catholic Herald” opisuje działalność organizacji SOS Calvaires, która przywraca krzyże i kapliczki, przez stulecia kształtujące duchową tożsamość Francji.

Już w XVIII wieku św. Ludwik Maria Grignion de Montfort zachęcał wiernych, by francuską wieś ozdabiały przydrożne kalwarie – wizerunki Chrystusa ukrzyżowanego. Przedrewolucyjna Francja odpowiedziała na to wezwanie z entuzjazmem. Krzyże pojawiły się na skrzyżowaniach dróg, przy wejściach do wiosek i wzdłuż ścieżek, stając się nieodłącznym elementem krajobrazu.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję