To kolejna posługa, jaką w drodze do kapłaństwa obdarzeni są klerycy. Wszyscy kandydaci do sakramentu święceń w trakcie formacji seminaryjnej są bowiem ustanawiani lektorami i akolitami. Wykonywanie tych posług jest konieczne do właściwego przygotowania się do przyjęcia tego sakramentu.
Podczas homilii Ksiądz Biskup zwrócił uwagę na to, jak wielką godnością zostali obdarzeni kandydaci. Odtąd bowiem w szczególny sposób będą oni uczestniczyć w posługiwaniu Kościoła, dla którego źródłem i szczytem jest Eucharystia. Jako nadzwyczajni szafarze Komunii św. nowo ustanowieni akolici będą pomagać kapłanom i diakonom w wykonywaniu ich urzędu, w sposób szczególny udzielając wiernym Komunii św., a także zanosząc ją chorym. Przez liczne przykłady bp Adam ukazał, jak ważna jest ta pomoc, zwłaszcza w krajach, gdzie brak jest szafarzy zwyczajnych, ale także i w codziennych sytuacjach na parafii.
Do 1972 r. w Kościele łacińskim akolitat był ostatnim z 4 niższych święceń (ostiariat, lektorat, egzorcystat i akolitat) udzielanych kandydatowi do kapłaństwa w czasie formacji seminaryjnej. 15 sierpnia 1972 r. papież Paweł VI zniósł święcenia niższe w Kościele łacińskim, ustanawiając w zamian posługi lektoratu i akolitatu. Akolita ustanowiony obrzędem jest więc szafarzem nadzwyczajnym Komunii św. (zwyczajnymi szafarzami są biskup, prezbiter i diakon). Może on wystawić Najświętszy Sakrament do adoracji, nie ma natomiast prawa udzielenia nim błogosławieństwa. Akolita jest też upoważniony do puryfikacji naczyń liturgicznych w trakcie lub po zakończeniu liturgii.
Gdy nie ma kapłana lub diakona, akolita może prowadzić wigilię przy zmarłym i przy pogrzebie stacje w domu zmarłego i na cmentarzu. Do zadań akolity należą również: niesienie krzyża i świec w procesji wejścia, podawanie księgi, mikrofonu itp., przygotowanie ołtarza (rozłożenie korporału i położenie obok puryfikaterza, palki, kielicha oraz mszału; gdy brak diakona - podanie celebransowi pateny z chlebem), pomoc w przyjmowaniu darów, jeśli jest procesja z darami, lub podanie ich kapłanowi z kredensu, asystowanie kapłanowi podczas okadzenia darów, krzyża i ołtarza (jeśli nie asystują mu diakoni), okadzenie kapłana i wiernych (gdy brak diakona).
Posługi akolitatu udziela biskup lub wyższy przełożony zakonny, będący prezbiterem. W czasie tego obrzędu na znak dopuszczenia do służby Eucharystii kandydat otrzymuje z rąk celebransa patenę z chlebem i kielich z winem.