Stalin i wykonawcy tej zbrodni, a także innych pociągających miliony ofiar, wśród których były także setki tysięcy naszych rodaków, pozostali bezkarni, a ludobójstwa systemu komunistycznego w powojennym podziale świata nie dało się osądzić. Zaistniało tzw. kłamstwo katyńskie usiłujące winą obciążyć Niemców. Wersja ta uparcie podtrzymywana była przez komunistów, a prawda konsekwentnie ukrywana przez cały czas PRL-u. Upowszechniały ją tylko środowiska opozycyjne w nielegalnych wydawnictwach, polska emigracja i pielęgnujące pamięć rodziny katyńskie. Dopiero upadek w Polsce w 1989 r. systemu komunistycznego, przekazane przez prezydenta Rosji Borysa Jelcyna dokumenty zbrodni położyły kres temu największemu kłamstwu XX stulecia.
Nareszcie można było porządkować odkryte mogiły, fundować tablice i pomniki, rozpocząć edukację społeczeństwa, w czym niebagatelną rolę odgrywajądziałania Instytutu Pamięci Narodowej. Do zwolenników polityki historycznej, przywracającej pamięć narodową, należał Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński. Jego zdaniem, taka polityka, to elementarny obowiązek państwa. Kształtuje ona świadomość narodową. Przywrócona pamięć jest konieczna dla przetrwania Polaków, dla przywrócenia ładu moralnego, dla określenia wzorców, wskazania dobra i zła. Dlatego w jego działaniach wiele było przypominania wydarzeń historycznych. Do spektakularnych przedsięwzięć należała budowa Muzeum Powstania Warszawskiego. Prezydent zainicjował politykę honorowania osób zasłużonych dla odzyskania wolności i niepodległości Polski. Często byli to niedocenieni wcześniej bohaterowie zmagań o Niepodległą.
Prezydent RP uważał, że „pamięć o Katyniu musi być obecna w publicznych debatach, w dziełach kultury, w sercach i sumieniach. Ta pamięć, to nasz obowiązek, to możliwość chociaż częściowego, symbolicznego spłacenia długu wdzięczności, jaki mamy wobec tych, którzy oddali życie za Ojczyznę”. Zatem dla Lecha Kaczyńskiego było rzeczą oczywistą, że przypadająca w tym roku 70. rocznica mordu na polskich obywatelach w lesie katyńskim powinna być upamiętniona w sposób uroczysty. Wizytę w tym miejscu uważał w wymiarze symbolicznym za ważną dla Polski, dla Polaków i ich tożsamości.
10 kwietnia 2010 r. na czele polskiej delegacji prezydent Lech Kaczyński udał się samolotem w podróż do Katynia. Blisko celu, podchodzący w trudnych warunkach atmosferycznych do lądowania na lotnisku w Smoleńsku samolot spadł na ziemię. Szczątki maszyny stanęły w płomieniach, wszyscy uczestnicy lotu - 96 osób - ponieśli śmierć.
Zginęła Pierwsza Dama Maria Kaczyńska, ostatni Prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, wysocy urzędnicy państwowi, parlamentarzyści, duchowni i generalicja, kombatanci, przedstawiciele Federacji Rodzin Katyńskich. Naród polski pogrążył się w żałobie. Straciliśmy osoby należące do elity intelektualnej Ojczyzny.
Mieszkańcy naszego regionu pamiętają wizyty prezydenta Lecha Kaczyńskiego na ziemi szczecińskiej. Był tu m.in. 28 września 2006 r. jako gość XX Zjazdu Krajowego NSZZ „Solidarność” w Szczecinie i 30 sierpnia 2007 r., upamiętniając 27. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych w Szczecinie. 14 października 2008 r. przybył na 26. Zjazd Kresowych Żołnierzy Armii Krajowej w Międzyzdrojach. Podczas tych wizyt udekorował wysokimi odznaczeniami państwowymi działaczy podziemnej „Solidarności” oraz zasłużonych kombatantów. Rok temu przybył na miejsce tragedii w Kamieniu Pomorskim, gdzie w pożarze spłonęły 23 ofiary. Odwiedził oddział oparzeniowy szpitala w Gryficach. W czerwcu 2009 r. odwiedził gminę Rewal, spotykając się z mieszkańcami Trzęsacza w sprawach Gazociągu Północnego, zachęcając do wyborów do Parlamentu Europejskiego. Przejechał wówczas z dziećmi zielonej szkoły kolejką wąskotorową z Trzęsacza do Pogorzelcy.
O spokój jego duszy i ofiar katastrofy pod Smoleńskiem modlono się we wszystkich kościołach rzymskokatolickich archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, a także innych Kościołów i związków wyznaniowych. Pierwszą Mszę św. w ich intencji zaraz po otrzymaniu bolesnej informacji odprawił bp Marian Błażej Kruszyłowicz podczas uroczystości święceń kapłańskich. W sobotę wieczorem wypełniła się bazylika archikatedralna pw. św. Jakuba Apostoła. Modlitwy za wyczytane z listy ofiary katastrofy rozpoczął ks. kan. Jan Kazieczko. Mszę św. w ich intencji sprawował metropolita abp Andrzej Dzięga. Przybyli na nią najwyżsi przedstawiciele władz wojewódzkich i miejskich, poczty sztandarowe organizacji, harcerze.
W homilii abp Andrzej Dzięga podkreślił miłość do Polski, poczucie służby i obowiązku, które prowadziło zmarłych do Katynia i jedność, jakiej doświadcza modlący się naród. „Chciałoby się powiedzieć: O Polsko, dopóki swoje chwile trudne i ważne umiesz przed Bogiem przemyśleć i Bogu zawierzyć, masz w sobie siłę. To jest trudny dzień i nie ma właściwych słów, aby jego atmosferę oddać. Doświadczamy dzisiaj znowu przy słowie Katyń rany głębokiej, którą będziemy przez całe pokolenie musieli leczyć balsamem nadziei i Bożego miłosierdzia” - mówił metropolita i prosił o modlitwę za Polskę. „Niech Bóg da Polsce nowe pokolenia umysłów otwartych i mądrych, serc szczerych i kochających, niech da Polsce ludzi zgodnych i współpracujących, niech da Polsce nową moc, a tym, którzy zginęli, niech da pokój wieczny”. Ksiądz Arcybiskup ogłosił kontynuowanie modlitw w archidiecezji za ofiary (Koronka do Miłosierdzia Bożego, Różaniec św., Msze św.) i bicie w dzwony przed godz. 21. W Niedzielę Miłosierdzia Bożego 11 kwietnia sprawował drugą Mszę św. w sanktuarium Miłosierdzia Bożego; również Rada Miasta Szczecin uczciła ofiary na nadzwyczajnej sesji. Radni podpisali list kondolencyjny, który otrzymają marszałkowie Sejmu i Senatu.
W kadrze zdjęcia wystawionego w katedrze portretu Prezydenta znalazł się krzyż zmartwychwstałego Chrystusa. Okres liturgiczny, który przeżywamy, niech serca dziś napełnione bólem i żalem umocni i pozwoli odczytać to tragiczne wydarzenie w świetle Wielkanocnego Poranka.