W wielu naszych rodzinach odbywają się w maju Pierwsze Komunie św. Rok komunijny to bardzo ważny czas w życiu dziecka i całej jego rodziny, bo dobre przygotowanie dziecka związane jest z podejściem do tego sakramentu św. jego najbliższego otoczenia. Dziecko uczy się bowiem dopiero przeżywania swojej religijności, uczy się rozpoznawania tego, co jest dobre, a co złe, a także rozpoznawania stanu swego sumienia. Dzieci przywiązują wtedy do wszystkiego głęboką uwagę - nieraz mówi się o nich nawet „mali teologowie”, tak piękna i czysta jest w nich myśl teologiczna. A i księża czasem zastanawiają się, skąd ta dziewczynka czy chłopiec to wie, bo przecież są tacy mali i jeszcze mało dojrzali, a jednocześnie ich myślenie jest bardzo dojrzałe i teologicznie bardzo poprawne.
Pierwsza Komunia św. jest takim szczytem, który mały człowiek zdobywa i dlatego jest wielkim wydarzeniem w rozwoju duchowym dziecka. Powinno więc ono przeżyć ten dzień jak najpiękniej i w duchu Bożym. Aby zminimalizować wszystko, co może rozproszyć nastrój uduchowienia i powagi w tym dniu, dzieci w naszych parafiach już w ciągu roku otrzymują komunijne pamiątki - książeczki, różańce i medaliki, z których uczą się też korzystać, m.in. uczą się modlitw, pieśni, wiedzą, czemu służy medalik zawieszony na szyi.
Komunijnym problemem - jeśli można to tak określić - są prezenty, którymi obdarowywane są dzieci i do których przywiązuje się zbyt wielką uwagę. Naturalna chęć posiadania czegoś jest sprawą dość niebezpieczną, bo może doprowadzić do tego, że zamiast przeżywać realną obecność Chrystusa, dziecko przeżywa obecność w domu komputera, roweru czy innego drogiego prezentu. Pan Jezus spychany jest wtedy na plan dalszy.
Oczywiście, trzeba być wdzięcznym za prezenty, ale trzeba też uczyć dziecko dystansu wobec rzeczy materialnych. Istotą tej uroczystości jest przyjęcie Pana Jezusa i to On w Eucharystii jest największym darem dla dziecka. Tej uroczystej chwili nie powinien rozpraszać także strój, choć na tę okazję jest on zawsze wyjątkowy. Trzeba zrobić wszystko, by nie odebrać dziecku tego, co jest największym skarbem tego dnia.
Także w kolejne dni tzw. białego tygodnia dzieci, ubrane uroczyście, będą realizować zaplanowany program duszpasterski. Tę radość trzeba bowiem przeżywać na różnych płaszczyznach, by dziecko było świadome wielowymiarowości Kościoła.
W czasie pokomunijnym ważne jest również pielgrzymowanie dzieci, np. na Jasną Górę czy do innych sanktuariów maryjnych. Dzieci przybywają do Matki Jezusa z eucharystycznym darem Jej Syna i chcą Ją prosić, by pomagała im być z Jezusem, kochać Go i zawsze o Nim pamiętać.
Pamiętajmy, że Pierwsza Komunia św. powinna mieć charakter religijny, uczyć pobożności szczerej i prawdziwej, takiej, która prowadzi dziecko do kościoła, a nie na wybieg dla modeli czy na aukcję otrzymanych prezentów komunijnych. Bo cała uroczystość służy temu, by podkreślić, jaki skarb będzie teraz otrzymywać dziecko w Komunii św.