Koncertem „Musica dolorosa - muzyka żałobna czterech stuleci” w bazylice katedralnej w Sandomierzu 9 maja uczczono pamięć prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z małżonką oraz polskiej elity politycznej, ofiar katastrofy pod Smoleńskiem. Organizatorami koncertu było Stowarzyszenie Musica Humana oraz Sandomierskie Centrum Kultury. Wystąpił Zespół Muzyki Dawnej „La Tempesta”. W programie znalazły się muzyczne opracowania tematyki żałobnej powstałe w epoce renesansu, baroku, klasycyzmu i romantyzmu. Koncert rozpoczął się częścią pierwszą „Requiem” Antoine’a Brumela. wielogłosowego opracowania mszy żałobnej. Przejmująca była też renesansowa pieśń Josquina Despreza o bólu rozstania, zatytułowana „Mille regretz”, czy sześciogłosowe „Crucifixus” Antonio Lottiego, kompozytora weneckiego późnego baroku, urzekające urodą brzmień i retoryką motywów muzycznych. Zaprezentowane zostały również motety: Jana Sebastiana Bacha „Jesu, meine Freude” ze słowami rozważań o doczesności życia i wieczności ducha, ponadczasowy monument w historii muzyk „Ave verum” Williama Byrda, niosący wyjątkowy rodzaj skupienia, piękna i harmonii, wyjątkowej urody „Tristis est anima mea” Johanna Kuhnaua, kantora w kościele św. Tomasza w Lipsku, oraz „Miserere mei, Deus” Wolfganga Amadeusza Mozarta do tekstu żałobnego psalmu 51. Na koniec odśpiewano fragment wstrząsającej, monumentalnej kompozycji „Stabat Mater” Gioacchino Rossiniego, a także wzruszający lament za odchodzącą osobą „Plorate filii Israel” Giacomo Carissimiego z muzycznego trenu „Historia di Jephte”.
Zespół „La Tempesta” powstał w 1998 r. Zaliczany jest do czołowych zespołów zajmujących się stylową prezentacją muzyki od XVI do XIX w. Zespół występował m. in. w Studio im. W. Lutosławskiego, Filharmonii Narodowej, na Zamku Królewskim w Warszawie, na Festiwalu Muzyki Dawnej, festiwalu Wratislavia Cantans.
Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
Zamiast „na obraz i podobieństwo Boga” często zaczynamy żyć na obraz i podobieństwo własnego profilu. Nowy watykański dokument „Dokąd zmierzasz, ludzkości?” (Quo vadis, humanitas?”) dotyczy samego sedna problemów cyfrowej epoki.
W świecie, który obsesyjnie pyta: „co jeszcze potrafi sztuczna inteligencja?”, Kościół odwraca kamerę w inną stronę. Nie interesuje go przede wszystkim to, jak szybkie będą kolejne modele AI i ile zawodów zastąpią roboty, ale jaki będzie kształt ludzkiego umysłu i religijności w tej nowej, cyfrowej kulturze. Dokument przypomina, że w obliczu technologicznego przyspieszenia potrzebna jest „propozycja teologiczna i duszpasterska”, która widzi życie jako „powołanie integralne” i „współodpowiedzialność wobec innych i wobec Boga”. To jest punkt wyjścia: nie jesteśmy projektem do optymalizacji, lecz powołaniem do przyjęcia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
