W zakończonym Roku Kapłańskim koncentrowaliśmy uwagę na mężczyznach, którzy przyjęli święcenia kapłańskie - prezbiterat. Są one udzielane klerykom w seminariach duchownych, którzy przygotowują się do nich przez 6 lat, przedtem przyjmując diakonat. Diakonat i prezbiterat są również przyjmowane przez księży zakonnych. Istnieją także zakony tzw. laickie, które nie mają w swoich szeregach księży, są zrzeszeniami braci zakonnych, ale zakony i zgromadzenia zakonne oraz stowarzyszenia w większości mają u siebie kapłanów. Wszystkie podlegają Kongregacji Zakonów i Instytutów Świeckich. Zakon odpowiada za przyjmowanego kandydata na diakona i wskazuje biskupowi, że należy go święcić.
Kapłani w zakonach mają swoje specjalne powołanie. Z jednej strony kierują się charyzmatem zakonnym - jeżeli np. zakon jest nastawiony na misje, to charyzmatem misyjnym; jeżeli na pomoc biednym, to charyzmatem miłosierdzia; jeżeli głoszenie Słowa Bożego, to charyzmatem kaznodziejskim itp. - a z drugiej są kapłanami. Człowiek szukający swojego miejsca w Kościele i w świecie może więc znaleźć swoje spełnienie w jakiejś wspólnocie zakonnej, która odpowiada cechom jego osobowości i intencjom.
Powołanie zakonne ma swoją specyfikę, jest oparte na regule i ślubach zakonnych - czystości, posłuszeństwa, ubóstwa. Wszystkie śluby zakonne są też związane z celibatem. Człowiek więc przychodzący do zakonu jest poddawany swoim przełożonym, wybieranym w sposób demokratyczny, i dbającym o pewien porządek zarówno w samej wspólnocie, jak i w jej relacjach ze wspólnotą całego Kościoła. (Ksiądz diecezjalny podczas swoich święceń przyrzeka posłuszeństwo swojemu biskupowi).
Zakonnicy obdarzeni darem kapłaństwa sprawują Eucharystię i inne sakramenty, prowadzą domy rekolekcyjne, opiekują się sanktuariami itd. - cele zakonów męskich są bogate w charyzmaty. Zakony te są źródłem wielu powołań, bo oferują różne drogi do realizacji swojego kapłańskiego powołania. Ponadto do zakonów zgłaszają się często ludzie wykształceni już w jakimś zawodzie, poszukujący, stwierdzając, że tutaj mogą się spełnić.
W Kościele jest bardzo wiele zakonów męskich, zakonnicy pięknie pracują wśród ludzi i dla ludzi, znajdując zadowolenie z tego, co robią, i spełniając swoje kapłaństwo.
Rok Kapłański był szczególnym czasem również dla zakonów męskich, czasem podkreślającym wagę ich kapłaństwa, które zostało im dane w zakonie czy w zgromadzeniu. Wszyscy przełożeni uczestniczący w powszechnej misji Kościoła winni to dobrze analizować i omadlać. Ojciec Święty bowiem otwierając nas wszystkich na kapłanów, nie pomija zakonów, przeciwnie: pragnie, by mogły spełniać swoją rolę, pomagając swoim współbraciom osiągnąć jak największe i najwyższe cele obecne w Bożym planie zbawienia.