Tojuż druga Olimpiada „Victoria”, która ma na celu zintegrowanie środowiska osób niepełnosprawnych - wyjaśnia ks. Janusz Malski, moderator krajowy CPK. - Impreza jest skierowana szczególnie do osób z niepełnosprawnością intelektualną, bo ci ludzie rzadziej są dopuszczani do imprez sportowych. Tutaj konkurencje są przygotowane w taki sposób, że każdy może w nich uczestniczyć. To pozwala im uwierzyć we własne możliwości i to jest nasz główny cel.
Wszystko odbyło się jak na olimpiadę przystało - zapalono znicz i zawodnicy wypowiedzieli słowa przysięgi: - Pragnę zwyciężyć, lecz jeśli nie będę mógł zwyciężyć, niech będę dzielny w swym wysiłku - słowa pochodzą z tekstu ślubowania olimpiad specjalnych.
W zawodach wzięło udział 200 uczestników z 24 placówek mieszczących się w 4 województwach: dolnośląskim, lubuskim, wielkopolskim i warmińsko-mazurskim. Zawodnikom towarzyszyło ok. 50 opiekunów. - Najmłodszy uczestnik ma 9 lat, najstarsza uczestniczka 79 - mówi organizatorka Ewelina Guzewicz. - Cieszymy się z obecności tylu osób, bo dzisiaj niepełnosprawni mają dużo ciekawych propozycji i mogą wybierać. A mimo to każda impreza jest dla nich ważna, w każdą się bardzo angażują.
Wiele drużyn biorących udział w olimpiadzie ma spore doświadczenie. - Jeździliśmy już do Słupca, do Barda - wymienia Szymon Kwiatkowski z Niepublicznej Szkoły Podstawowej w Ludwikowicach. - Bardzo lubimy sport i zawsze przygotowujemy się do zawodów. A tutaj najlepszą konkurencją są dla mnie duże piłkarzyki. Kocham piłkę nożną.
Oprócz megapiłkarzyków na zawodników czekały m.in. takie konkurencje, jak: kręgle, ergometr wioślarski, sztafeta, przeciąganie liny, strzelanie z łuku, tenis stołowy i rzuty do celu. Przewidziano też zmagania opiekunów. Osoby, które akurat nie brały udziału w konkurencji, mogły pobawić się np. na skaczących rurach. Opiekunowie grup i wolontariusze pilnowali, żeby każdy uczestnik miał szansę w danej konkurencji - np. indywidualnie ustalano odległość zawodnika od urządzenia albo modyfikowano zasady. Chodziło o to, żeby maksymalnie wspomóc uczestnika, a jednocześnie go nie wyręczać. Odpowiedni sprzęt, podobnie jak w zeszłym roku, zapewniła firma Jerzego Górskiego (mistrza świata w podwójnym triatlonie w 1990 r.), która zajmuje się organizacją zawodów sportowo-rekreacyjnych. Po sportowych zmaganiach rozpoczęła się zabawa taneczna.
Po podliczeniu punktów ogłoszono wyniki i nastąpiło uroczyste udekorowanie zwycięzców. - Najlepsi stają na podium i otrzymują medale. Chcemy w ten sposób pokazać, że to są prawdziwe zawody. Ale żeby nikt nie czuł się pokrzywdzony, dla wszystkich przygotowaliśmy imienne dyplomy uczestnictwa oraz plecaki i koszulki z naszym logo - wyjaśnia Ewelina Guzewicz. - Tak naprawdę dla nich nagrody nie mają tak wielkiego znaczenia, oni cieszą się z samej zabawy i rywalizacji. Nie spotkałam tu nikogo, kto by pytał, co dostanie, jeśli wygra.
Z zawodnikami spotkali się patroni honorowi imprezy - prezydent Głogowa Jan Zubowski oraz starosta Anna Brok. Bp Stefan Regmunt przysłał list, w którym pochwalał inicjatywę Cichych Pracowników Krzyża: - Wydarzenia te są wyrazem chrześcijańskiej troski o „braci najmniejszych” (por. Mt 25, 40), do jakiej zachęca nas Ewangelia, a także mogą się przyczynić do lepszej integracji niepełnosprawnych ze społeczeństwem - pisał.