Dm ten nosi imię mojej matki, Emilii… Znajdują w nim schronienie i pomoc kobiety, które mimo ofiar i przeciwności pragną strzec daru swego macierzyństwa. Jestem wdzięczny za ten wielki dar Waszej miłości do człowieka i troski o życie” - mówił Jan Paweł II w 1999 r. w Wadowicach.
Jest czwartkowe popołudnie, kiedy spotykam się z s. Elżbietą, kierownikiem Domu Samotnej Matki w Wadowicach. Chcę dowiedzieć się czegoś więcej na temat ośrodka, będącego obecnie w remoncie. Od razu moją uwagę przykuł pięknie zagospodarowany przy budynku teren rekreacyjny, gdzie mieści się plac zabaw. Z moją rozmówczynią spotykam się przy wejściu. W głębi serca cieszę się, że siostra, pomimo natłoku obowiązków, znalazła dla mnie czas. Z rozmowy dowiaduję się, że tutejszy Dom Samotnej Matki powstał w roku ogłoszonym przez Jana Pawła II Rokiem Rodziny, będącym czasem wzmożonej troski o każdą ludzką rodzinę i o każde poczęte życie. Opiekę nad Domem objął Wydział Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Krakowskiej i Siostry Albertynki. Ośrodek powstał z intencji i ofiar wielu osób, które pragnęły w ten sposób wyrazić swoją miłość i troskę o życie jeszcze nienarodzonych dzieci. - Z czasem jednak to się zmieniło. Znalazły w nim schronienie nie tylko kobiety w stanie błogosławionym, ale też matki z nieco starszymi dziećmi - dodaje s. Elżbieta.

Zagrożenia macierzyństwa

Czy współcześnie macierzyństwo jest bardziej zagrożone niż kiedyś? Czy kilkadziesiąt lat temu było inaczej? Świat wokół nas zmieniał się i zmienia nieustannie. Pieniądz zaczął rządzić. I to on, albo raczej jego brak, jest częstym problemem, z którym muszą zmagać się ludzie we współczesnym świecie. Brakuje funduszy na mieszkanie. Życie w społeczeństwie, wychowanie dziecka, pociąga za sobą koszty. Problem finansowy dotyka z roku na rok coraz większą liczbę małżeństw. Do tego dochodzi alkoholizm i przemoc, które są chyba jednymi z najczęstszych czynników wpływających na zagrożenie macierzyństwa.
Po tych krótkich refleksjach zaczynam zastanawiać się, czego najbardziej potrzeba mieszkankom wadowickiego Domu Samotnej Matki. Na nurtujące mnie pytanie szukam odpowiedzi u Siostry Kierownik. - Mieszkanki Domu najbardziej poza schronieniem, potrzebują spokoju i poczucia bezpieczeństwa, co staramy się im zapewnić - odpowiada s. Elżbieta. Udaje mi się spotkać i porozmawiać także z jedną z mieszkanek tutejszego Domu. Anna jest matką dwóch synów. Na moje pytanie odpowiada bez wahania: - Mam to, czego najbardziej na co dzień mi brakowało: dach nad głową i poczucie, że nic mi nie grozi. Niektórzy marzą o wilii z basenem, jeszcze inni o luksusowym samochodzie, a kobiety, które znajdują schronienie w wadowickim Domu Samotnej Matki, pragną spokoju i bezpieczeństwa…

Docenić dar

Dzieci są darem od Boga. Borykając się jednak ze swoimi problemami na co dzień, matki nie są w stanie doceniać jego wielkości. - Często trafiające do naszego Domu kobiety są zagubione, nie czują daru macierzyństwa. Przychodząc tutaj, dopiero z biegiem czasu zaczynają go odkrywać - mówi s. Elżbieta. Jak dowiedziałam się z rozmowy z nią, Dom Samotnej Matki w Wadowicach to niejedyna działalność Sióstr Albertynek w zakresie ratowania i wspierania macierzyństwa. Oprócz tego ośrodka Siostry prowadzą także w Krakowie Dom Matki i Dziecka, działający na podobnych zasadach. Wszystko po to, aby wesprzeć te, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej. Siostry oprócz tego, że zapewniają kobietom schronienie, chcą pomóc im zrozumieć, jakim darem obdarzył ich Bóg.
Pewna pisarka, Mirosława Juchnik, napisała kiedyś: „Każdej kobiecie, niezależnie od tego, czy najpierw chce zrobić karierę, a później założyć rodzinę, czy też odwrotnie, życzę, aby doznała piękna, które niesie ze sobą bycie matką”. Całe szczęście, że we współczesnych czasach, mimo tylu zagrożeń macierzyństwa, znajdują się ludzie, instytucje, które chcą chronić ten dar, odkrywać jego piękno i pomagać matkom w wychowaniu potomstwa. Bo dziecko to dar, wielki dar, za który Bogu zawsze i wszędzie należy dziękować.

Modlitwa matki za dziecko

„O Boże, Stworzycielu i Ojcze mojego dziecka! Z Twojej woli otrzymałam dar macierzyństwa. Dziś ofiaruję to dziecko Tobie. Proszę, aby Twoje kochające ojcowską miłością Serce, otaczało je czułością i opieką. Błogosław moje dziecko. Niech zawsze pamiętam, że i ja mam być dla niego wzorem prawości i ofiarnej miłości.”