Nasza stara Europa jest kontynentem mającym swoją wielką historię. To dzieje zmagań różnych narodów i kultur, zapisane w księgach historycznych, ale także w literaturze i sztuce, w naukach filozoficznych i w technice, w europejskiej cywilizacji.
Jednym ze znaków naszej europejskiej tożsamości jest krzyż. Tożsamość Europy, a w niej Polski legitymuje się przez obecność krzyża. Nie ma kraju europejskiego, w którym nie byłoby krzyży, obrosłych historią, legendą, zakorzenionych tradycją. Historia Europy to dzieje krzyża - oczywiście w sensie pewnych idei. To dzieje przyjmowania chrześcijaństwa przez kolejne narody i budowania kultury, sposobu życia i moralności opartej na Dekalogu. Rosła więc Europa - i urosła - w blasku Ewangelii. Dziś wyrazem tego jest m.in. piękno chrześcijańskich katedr i kościołów, kaplic i klasztorów, które powstawały w ciągu wieków. Z tymi budowlami sakralnymi zawsze był związany krzyż - znak Męki i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, znak naszego zbawienia. To najważniejszy zewnętrzny znak chrześcijańskiej Europy. Z tym znakiem Europa się zżyła, jest on wyrazem europejskiego myślenia, a także kultury europejskiej. Tymi wartościami Europa żyła przez wieki. Jej legitymacją, jej stemplem był krzyż.
Także dzisiaj ten znak wiary w Jezusa Chrystusa i Boga w Trójcy Jedynego jest dla mieszkańców Europy bardzo ważny. I chociaż w niektórych krajach Europy nastąpiła jakaś zapaść religijna, wielu ludzi przestało praktykować wiarę, to na dnie serca Europejczyka jest jednak zawsze szacunek dla wartości ewangelicznych, jest jakaś przynajmniej minimalna wiara w Boga, są Boże przykazania, które określają stosunek do bliźniego. To wszystko wiąże się właśnie z kulturą krzyża.
O kulturze krzyża trzeba mówić również w Polsce. Nasz kraj tak jak Europa jest naznaczony kulturą krzyża. Polska jest nie do pomyślenia bez krzyża. Nieprzypadkowo Ojciec Święty Jan Paweł II przypominał w Zakopanem, że mamy bronić krzyża. Bo to jest nasza tożsamość. Niezależnie od różnych układów czy pokus politycznych, którymi Polska jest nękana, krzyż jest dla nas zawsze znakiem najważniejszym. Wszak mówiło się zawsze Polak-katolik. Nie wolno nam pozbywać się tej tożsamości. Jeżeli byśmy ją stracili, to kim będziemy? Kto, jakie idee będą stanowić naszą tożsamość? Krzyż rozrysowuje nasze życie wewnętrzne, uczy nas miłować Boga i bliźniego, uczy kochać Ojczyznę. Polska jest wrośnięta w kulturę krzyża i Jezusowej Ewangelii, dlatego przetrwała w ciężkich latach zaborów i wróciła na mapę Europy. Bo polska rodzina była silna Chrystusowym krzyżem. Świadomość mocy krzyża mieliśmy zawsze i dlatego podpisujemy się oburącz pod słowami poety: „Tylko pod krzyżem, tylko pod tym znakiem Polska jest Polską, a Polak Polakiem”.