W Częstochowie żyje 300 bezdomnych. W mieście z miesiąca na miesiąc rośnie bezrobocie. Coraz więcej rodzin żyje bez zasiłku, bez nadziei, bez szans na chleb. Coraz więcej rodzin nie ma na pieluszki i mleko dla dzieci. Rośnie apatia, poczucie beznadziei. Równolegle rośnie nasza obojętność. Coraz większą odpowiedzialność za ludzi opuszczonych bierze na siebie Kościół i jego instytucje, w tym największą Caritas. Nikt tu nie liczy na Super Wiktory, tak modne dziś wyróżnienie.

Dobrze, że Kościół wsłuchuje się pilnie w wezwania i nauczanie Jana Pawła II o rosnącej potrzebie pokory. W jazgocie i zgiełku naszej codzienności, najtrudniej dostrzega się prawdy proste, Boże. Ich przestrzega Caritas idąc drogami Ewangelii.

Miniony Wielki Post sprzyjał refleksji nad dokonaniami w imię miłosierdzia, pokory, służby i miłości bliźniego.

Dobroci wynikającej z tych przesłań naszej wiary doświadcza każdego dnia od Caritas 200 głodnych częstochowian, którzy otrzymują chleb, i 700 ich "braci w głodzie i nędzy", otrzymujących gorące posiłki w punktach Caritas. W okresie poprzedzającym czas wielkiej nadziei i wiary, czas Zmartwychwstania Pańskiego Caritas częstochowska wyczulona na coraz intensywniejszy puls nędzy w życiu częstochowian podjęła kolejną, piękną akcję Jałmużny Wielkopostnej. To echo wielkich patriotycznych akcji Polaków bazujących na tzw. "wdowim groszu". Tym razem jałmużnikami byli ci, którzy są najbliżej istoty przeżycia i przetrwania głodnych. Są to wytwórcy chleba naszego powszedniego; częstochowskie piekarnie "Społem", Jędryka, Kryk, "Majami" i Brel z Myszkowa. Na rzecz Caritas zgodziły się one od każdego sprzedanego bochenka chleba, ze znaczkiem tej instytucji, odprowadzić 10 groszy z zysku, nie podwyższając oczywiście ceny chleba. To piękny i głęboko ludzki czyn. Caritas rozprowadził 39 tys. takich "chlebowych znaczków" . Oznacza to, że wymienione piekarnie, ich dyrekcje, zarządy i pracownicy przyniosły częstochowskim bezdomnym, bezrobotnym, pogrążonym i upodlonym Wielkanocny Prezent Nadziei w wysokości 3900 złotych.

Bóg jest miłosierny nieskończenie. Miłosierdzie Boże jest niezmierne. Miłosierdzie międzyludzkie jest miarą naszej miłości wzajemnej. Miłości bliźniego. Warto, by to wielkopostne jałmużne przebudzenie trwało nadal. By nie skończyło się na Zmartwych-

wstaniu Jezusa Chrystusa. To Zmartwychwstanie wszakże winno być zaczynem pogłębienia miłosierdzia międzyludzkiego. Tym bardziej, że pośród nas coraz więcej szakali i hien przyobleczonych w ludzkie kształty.