Jezus narodził się w rodzinie Maryi i Józefa, poślubionych sobie małżonków. Ewangelia nazywa ich rodzicami Jezusa, chociaż tylko Maryja była Jego rodzoną matką, a Józef był opiekunem. Troszczył się o Świętą Rodzinę po ojcowsku i sama Maryja nazwała go ojcem: „Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie” (Łk 2,48).
Święto Świętej Rodziny wprowadzono na stałe do liturgii za pontyfikatu papieża Leona XIII (+1903). Był on też pierwszym papieżem, który wskazał na małżeństwo jako miejsce uświęcenia, nadrabiając wielowiekowy brak spojrzenia na rodzinę, jako na miejsce postępu duchowego i służby w Kościele. Papież Benedykt XV (+ 1922) rozszerzył święto Świętej Rodziny na cały Kościół.
Obrazy przedstawiające Najświętszą Rodzinę spotykamy już w katakumbach. Jednak dopiero w XIV wieku mamy pełne obrazy i rzeźby przedstawiające życie Świętej Rodziny. W Polsce najbardziej znane to: obraz Świętej Rodziny z Kalisza, w którym przede wszystkim czczony jest św. Józef; w Studziannie, gdzie Święta Rodzina przy stole spożywa posiłek; i podobnie obraz w Miedniewicach w pobliżu Niepokalanowa, w którym czczona jest Matka Boża.
W naszej diecezji dwie parafie dedykowane są Świętej Rodzinie: w Ropczycach i w Rzeszowie na osiedlu Krakowska-Południe. W parafii ropczyckiej w ołtarzu głównym znajduje się pozłacana płaskorzeźba Świętej Rodziny, natomiast w parafii rzeszowskiej, prowadzonej przez Misjonarzy Świętej Rodziny, czczona jest ikona napisana przez małżeństwo Magdalenę i Arkadiusza Wielskich z Lublina. Ikona została poświęcona przez Ordynariusza Rzeszowskiego w dniu odpustu parafialnego w 2003 r.
Ikona ta nie ilustruje żadnego wydarzenia zbawczego, ale ukazuje misterium Świętej Rodziny. Jest obrazem wzajemnych relacji, niepozbawionych napięcia między osobą i wspólnotą. Przedstawia przede wszystkim treści duchowe ukryte w symbolice kolorów, gestów i postawie poszczególnych osób. W pierwszym spojrzeniu widać na ikonie współzależność relacji rodzinnych Jezusa, Maryi i Józefa. Sama kompozycja ułożonych w trójkąt osób kojarzy się z symbolem osób Trójcy Świętej. Złote nimby na głowami wszystkich osób wskazują na ich świętość. Ideową treść ikony dopełnia srebrne, pięknie grawerowane tło symbolizujące tu czystość, wierność i szczęście.
Osoba Jezus znajduje się w centrum ikony. Jezus jest niejako „niesiony” przez Józefa i Maryję. Oni, jako małżeństwo, dźwigają Owoc związku, który dał im Bóg w osobie własnego Syna. To oni, jako rodzice, pomagają Mu wzrastać w wierze. Jasny kolor spodniej szaty Jezusa to symbol czystości i niewinności. Kolor złoty jest zapowiedzią przyszłego Królestwa.
Maryja z pokornie schyloną głową wprowadza nas w tajemnicę zwiastowania: „Oto Ja służebnica Pańska” (Łk 1,38). Zwrócona ku Jezusowi, Jemu służy jako matka i wychowawczyni. Czerwony kolor sukni wyraża obok miłości, piękna i młodości również zmaganie i walkę. Welon na głowie to atrybut kobiety zamężnej, która ma swój dom i oparcie w mężu (głowa Maryi spoczywa na ramieniu Józefa). Trzy gwiazdy na szacie Maryi wskazują na Jej dziewiczość przed, w czasie i po narodzeniu Jezusa.
Postać Opiekuna Świętej Rodziny jest najbardziej przesunięta w głąb, ale to właśnie Jego osoba scala wszystkich. Św. Józef obejmuje Maryję gestem pełnym tkliwości i miłości. Wyrazem tych uczuć oraz szacunku dla Matki Boga jest gest pochylonej głowy. Józef służy, czyni to, co polecił mu Pan: „nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki” (Mt 1,20). Strzeże i służy Maryi i Jezusowi. Kolor szat Józefa jest bardziej stonowany, brązowy. Oddaje dokładnie to, kim jest i jak żyje Józef: ziemię, materię, ubóstwo. Utrzymuje rodzinę z pracy własnych rąk, troszczy się o sprawy materialne rodziny. Jest ubogi, bo życie Świętej Rodziny w Nazarecie nie odbiegało od poziomu życia innych rodzin w tym czasie.
W postaci św. Józefa zwraca uwagę kolor spodniej szaty, której mały fragment znajduje się między głowami trzech osób. To kolor zielony przechodzący momentami w błękit. To połączenie „dwóch światów”. Kolor niebieski jest przypisany Maryi, jako kolor nieba, życia duchowego i mistycyzmu. Kolor zielony (przypisywany prorokom) wyraża pokój i równowagę, symbolizuje odrodzenie duchowe i jest znakiem nadziei. Połączenie tych dwóch kolorów na tak małej przestrzeni jest symbolem wiary, miłości i jedności małżeńskiej.
W ikonie zwraca uwagę ułożenie dłoni Jezusa, Maryi i Józefa. Są one bardzo blisko siebie, prawie się dotykają, ale bardzo delikatnie. Wskazuje to na znaczenie zarówno bliskości, jak i dystansu osób, bo każda z nich ma swoje własne powołanie. Mimo wzajemnego zwrócenia się ku sobie, pozostaje „przestrzeń swobodnego oddychania”. Tylko w ten sposób może istnieć zdrowa, zgodna wspólnota, rodzina odpowiadająca porządkowi stworzenia, trwająca w komunii z Bogiem.

Misjonarze Świętej Rodziny zapraszają na odpust parafialny w uroczystość Świętej Rodziny, 26 grudnia br. do kościoła parafialnego na osiedlu Krakowska-Południe (ul. Solarza 14). Suma o godz. 12. W każdy czwartek po Mszy św. o godz. 18 odmawiana jest nowenna do Świętej Rodziny. Zapraszamy małżonków i całe rodziny do wspólnej modlitwy u stóp Świętej Rodziny.