Śpiew jest zawsze wyrazem ludzkich uczuć, doświadczeń, przeżyć, jest wyrażaniem głębi serca, dlatego w wigilię święta Chrztu Pańskiego dom Sióstr Uczennic Krzyża na Stołczynie wypełnił się radością i modlitwą ludzi, którzy przybyli na warsztaty muzyczno-liturgiczne, aby nie tylko podszkolić swoje umiejętności w zakresie śpiewu liturgicznego, ale także pochylić się nad bogactwem bożonarodzeniowej tradycji Kościoła i wspólnie chwalić obiecanego Zbawiciela.
Na zaproszenie Centrum Formacji Świeckich odpowiedziało liczne grono osób - przyjechała schola z parafii św. Ottona w Pyrzycach, młodzi z parafii Świętego Ducha w Szczecinie-Zdrojach, grupa śpiewająca w parafii w Szczecinie-Podjuchach oraz wielu studentów i osoby pracujące.
Po przyjęciu i powitaniu uczestników rozpoczęliśmy pracowity dzień nauki i starań o to, by nie tylko nie zgubić żadnej nuty wielogłosowych harmonii, ale by prawda, którą śpiewaliśmy, przeniknęła głębiej w nasze życie. Do południa udało nam się wzajemnie poznać i przećwiczyć utwory w sekcjach głosowych. Dzięki temu w południe już jako wspólnota zaśpiewaliśmy liturgiczną modlitwę psalmami oraz „Anioł Pański”. Tak umocnieni odbyliśmy pierwszą próbę tutti pod batutą s. Beaty, a następnie zasiedliśmy razem do stołu. Po smakowitym obiedzie, za który serdecznie dziękujemy siostrom, przyszedł czas konferencji. Uczestnicy warsztatów zostali podzieleni na 5 grup, w których wspólnie wraz z odpowiedzialnymi animatorami wzięli udział w opracowaniu jednego z wybranych tematów dotyczących okresu Bożego Narodzenia. Dzięki zaangażowaniu wszystkich wysłuchaliśmy ciekawych i pomysłowych wystąpień o historii i źródłach tradycji kolędowych w Polsce. Przeszliśmy drogą dni świątecznych, w które wprowadza nas liturgia tego wyjątkowego czasu, a nawet poznaliśmy kolędy w wielu europejskich językach.
W Godzinie Miłosierdzia zatrzymaliśmy się, by wspólnie modlić się Koronką, a potem rozpoczęliśmy ostatnią próbę tutti. W harmonii głosów ćwiczyliśmy wybrane pieśni i części stałe, aby owoc naszej pracy jak najpiękniej mógł wybrzmieć w śpiewie na Eucharystii. Wieczornej Mszy św. przewodniczył i wygłosił do nas słowo ojciec duchowny AWSD w Szczecinie ks. Janusz Szczepaniak.
Po uroczystych I nieszporach święta Chrztu Pańskiego nadszedł czas wspólnego kolędowania. Przy dźwiękach gitar, trąbki, grzechotek i słodkich smakołykach śpiewaliśmy radośnie nowo narodzonemu Jezusowi! Zaproszony na to spotkanie gość specjalny Michał Giełzak (wielokrotnie aranżował osobiście kolędy, przygotowywał oprawę pasterek, a nawet nagrał kolędową płytę) podzielił się z nami swoim zachwytem nad tą niepojętą tajemnicą Boga z nami, która rozbrzmiewa w kolędach. To był niezwykle intensywny dzień! Pełen radości i wrażeń! Mamy nadzieję, że wspólny czas, śpiew, modlitwa pozwoliły wam doświadczać Bożej bliskości! Już teraz zapraszamy na kolejne warsztaty!
Bardzo się staramy, aby ten czas nie był tylko radosnym spotkaniem z ludźmi, ciekawą formą nauki i poznawania bogatych śpiewów Kościoła, ale by pozwalał każdemu z nas i tym, którzy zawędrują na te warsztaty, wchodzić coraz głębiej w istotę Liturgii, zbliżać się do Źródła i prawdziwie doświadczać mocy Eucharystii w codziennym życiu!
„Ewangelista Łukasz nie wspomina, że aniołowie śpiewali. Pisze bardzo powściągliwie: zastępy niebieskie wielbiły Boga słowami: «Chwała Bogu na wysokościach…» (Łk 2,13). Ale od zawsze ludzie wiedzieli, że mowa aniołów jest odmienna od ludzkiej i że tej nocy radosnego orędzia był to śpiew, w którym zajaśniała wzniosła chwała Boża. W ten sposób śpiew aniołów pojmowany był od samego początku jako muzyka pochodząca od Boga, a nawet jako zachęta, by połączyć się w śpiewie, w radości serca, aby być umiłowanymi przez Boga. «Cantare amantis est», śpiew jest właściwy temu, kto kocha - powiada św. Augustyn. I tak poprzez wieki śpiew aniołów stawał się wciąż na nowo śpiewem miłości i radości, śpiewem tych, którzy kochają. W tej godzinie przyłączmy się pełni wdzięczności do tego śpiewu wszystkich wieków, który łączy niebo i ziemię, aniołów i ludzi. Tak, dzięki Ci składamy, bo wielka jest chwała Twoja. Dziękujemy Ci za Twą miłość. Spraw, byśmy stawali się coraz bardziej ludźmi kochającymi razem z Tobą, a zatem ludźmi pokoju” (z homilii Ojca Świętego Benedykta XVI, Wigilia Bożego Narodzenia 2010).