Słowa skierowane do małżeństw w trakcie uroczystej liturgii eucharystycznej na Jasnych Błoniach. Papież wzywa w nich i zachęca wszystkie rodziny - podkreślając to kilkakrotnie - do upodobania w Słowie Bożym, do umiłowania Słowa Prawdy, a co za tym idzie, do działania w duchu tego Słowa! Zaprasza również wszystkie zgromadzone małżeństwa ze Szczecina i wszystkie małżeństwa na ziemi polskiej do odnowienia ślubowań małżeńskich wobec Matki Bożej w Jej fatimskim wizerunku.
„Praca, jak uczył kard. Stefan Wyszyński, ma dwa cele: «udoskonalenie rzeczy i udoskonalenie człowieka pracującego... ma być tak wykonywana, by w jej wyniku człowiek stawał się lepszy» («Duch pracy ludzkiej», s. 36). Dzieje się tak, gdy realizowana jest rada św. Pawła «cokolwiek czynicie, z serca wykonujcie jak dla Pana, a nie dla ludzi, świadomi, że od Pana otrzymacie dziedzictwo jako zapłatę» (Kol 3,23-24). Bardzo dobrze, że się Wam spodobały te słowa (...). Trzeba mieć upodobanie w Słowie Bożym. Jeśli jest upodobanie w Słowie Bożym, to za nim idzie działanie w duchu tego Słowa. I o to bardzo nam chodzi, o to bardzo chodzi Kościołowi w Polsce, wszystkim moim braciom biskupom, tu obecnym z Księdzem Prymasem, i mnie, polskiemu papieżowi (papież nigdy nie jest polski, ale jest polski). Bardzo chodzi o to, ażeby było upodobanie do Słowa Bożego, było upodobanie do Słowa Prawdy. Tylko takie upodobanie może rodzić działanie w duchu Prawdy, może kształtować prawdziwą odnowę, a przecież tutaj właśnie, na Wybrzeżu, mówiło się tak wiele o tej odnowie, której nie przestajemy pragnąć. Pragnę teraz zaprosić wszystkie, zgromadzone tutaj małżeństwa - a pośrednio stąd, ze Szczecina, wszystkie małżeństwa na ziemi polskiej - do odnowienia ślubowań małżeńskich wobec Matki Bożej w Jej fatimskim wizerunku! Ten wizerunek będzie na końcu Mszy św. ukoronowany.
Drodzy Bracia i Siostry! «Niech w Was przybywa słowo Chrystusa z całym swym bogactwem» (por. Kol 3,16). To słowo stało się Waszym udziałem. Stało się poniekąd słowem od dnia, kiedy wypowiedzieliście na stopniach ołtarza: «ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci». W tym ślubowaniu małżeńskim słowo Chrystusa w całym bogactwie swej zbawczej, uświęcającej treści, stało się słowem sakramentu małżeństwa. A Wy jesteście tego wielkiego sakramentu szafarzami. To jest Wasz «kapłański» udział w tajemnicy Chrystusa i Kościoła. To jest sakrament całego Waszego życia. Proszę więc, abyście za chwilę powtórzyli te słowa, które idą z Wami przez wszystkie dni tego życia, aż do śmierci! Powtórzcie, aby odnowić w Waszych sercach ich zbawczą moc. Powtórzcie, aby odnowić łaskę sakramentu, która została Wam dana w dniu zaślubin i która stale jest Wam dawana, jeśli jej szukacie. Jeśli z nią współpracujecie. Powtórzcie... I «niech sercami Waszymi rządzi ten Chrystusowy pokój» (por. Kol 3,15), którego «świat dać nie może» (por. J 14,27). Chrystus sam daje ten pokój tym, którzy Go całym sercem szukają. Odnawiając Wasze przyrzeczenia małżeńskie, oddajcie całe Wasze życie rodzinne, Wasze dzieci, Wasze troski rodzicielskie w macierzyńskie dłonie Maryi. Złóżcie je pod sercem tej Matki, która idzie przed nami «w pielgrzymce wiary». W duchu tego właśnie zawierzenia rodzin polskich prosimy, aby przyjęła od nas «papieskie korony» na swój fatimski wizerunek jako znak czci i miłości wszystkich rodzin całego Ludu Bożego na polskiej ziemi”.