Reklama

Duszpasterstwo Akademickie KUL

Miejsce przemiany

Niedziela lubelska 12/2011

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niech nam towarzyszy świadomość, że w tym namiocie spotkania kampusu uniwersyteckiego, ma dokonywać się przede wszystkim transformacja naszego myślenia, byśmy potem byli świadkami Jezusa Chrystusa pośród świata - mówił bp Mieczysław Cisło do społeczności akademickiej zgromadzonej w kaplicy kampusu KUL na Majdanku. 2 marca br. administrator archidiecezji lubelskiej poświęcił kaplicę pw. Maryi Matki Błogosławionej Nadziei oraz odprawił Mszę św. inaugurującą działalność nowego Ośrodka Duszpasterstwa Akademickiego KUL.
Ks. prof. Stanisław Wilk - rektor KUL, wyrażając radość z powstania kaplicy w kampusie uniwersyteckim na Majdanku, podkreślał, że „jest to miejsce szczególnie ważne dla tych, którzy poszukują prawdy, dążą do niej i chcą dawać świadectwo Prawdzie”. Kaplica jest wspólnym dziełem uniwersytetu i archidiecezji lubelskiej. Decyzję o jej utworzeniu oraz o powołaniu Ośrodka Duszpasterstwa Akademickiego w filii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na Majdanku podjął jeszcze abp Józef Życiński. - Dlatego ta kaplica oraz nadzieja, jaką z nią wiązał, należy do dziedzictwa Metropolity lubelskiego - podkreślał bp Cisło. Abp Życiński ustanowił także duszpasterzy posługujących studentom dziennikarstwa, pedagogiki, politologii, kulturoznawstwa i retoryki stosowanej, kształcących się w tym kampusie - ks. Piotra Pasterczyka oraz ks. Wojciecha Rebetę. Wystrój kaplicy został oparty na motywie krzyża oraz wzbogacony o witraże zaprojektowane przez Leszka Mądzika. Szczególnym znakiem jedności Kościoła z uniwersytetem jest natomiast obraz Maryi Matki Błogosławionej Nadziei, ofiarowany wspólnocie akademickiej przez bp. Mieczysława Cisło. Patronalne święto kaplicy będzie obchodzone w święto Zwiastowania NMP.

Punkt odniesienia

Administrator archidiecezji lubelskiej, przypominając poświęcenie Polaków odbudowujących kościoły po II wojnie światowej oraz ich determinację w walce o nowe miejsca modlitwy w czasach komunistycznych, kontrastował je ze smutnym obrazem współczesnych młodych, dla których przyjęcie sakramentu bierzmowania jest znakiem „rozstania się z Kościołem” na wiele lat. - Dziś najważniejsze pytania dotyczące życia ludzkiego zostały stłumione przez kulturę i cywilizację, a młodzi pytają: «Co da nam Kościół czy chodzenie na Mszę, która jest nudna? Co będziemy z tego mieli?». Funkcjonuje utylitarne podejście do religii, Kościoła, samego Boga. Dlatego trzeba, abyśmy wychodząc z przestrzeni świątyń byli świadkami dla tych, którzy będą szukali prawdy - mówił. Świadectwo jest szczególnie ważne, gdy wizje życia stworzone przez młodego człowieka rozpadają się w zderzeniu „z krzyżem losu, bo jeśli wtedy człowiek nie znajdzie Boga, popada w pustkę, beznadziejność, rozpacz, a niekiedy również zatraca wolę życia”. W tym kontekście bp Cisło podkreślał: - Naszym zadaniem jest, aby ta kaplica akademicka była punktem odniesienia i przestrzenią wypełnioną adoracją, refleksją modlitwą, liturgią, spotkaniami duszpasterskimi, ale by niosła potrzebę związania z innymi sercami. Żeby kaplica nie wypełniała się tylko samotnikami, którzy przychodzą na adorację Najświętszego Sakramentu i w samotności wracają do swoich domów, ale by tu rodziła się wspólnota, która przeniesie się do sal wykładowych, do miejsca rozrywki czy innych zadań świadczenia o Jezusie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W tradycji chrześcijańskiej łódź często staje się obrazem wspólnoty

2026-01-02 08:56

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Autor listu stawia miłość wzajemną w centrum życia Kościoła. Źródłem pozostaje miłość Boga, już pokazana w posłaniu Syna. Teraz widać jej owoc we wspólnocie. Miłość brata otwiera przestrzeń zamieszkania Boga. Jan używa czasownika (menō), „trwać”. W tej tradycji oznacza stałe przebywanie, jak w domu. W zdaniu „nikt nigdy Boga nie oglądał” słychać echo Prologu Ewangelii Jana (J 1,18). Niewidzialny Bóg pozwala się rozpoznać w miłości, która działa. Wzajemna miłość sprawia, że Jego obecność staje się realna, a miłość w człowieku dochodzi do pełni (teleioō).
CZYTAJ DALEJ

Skandal w szkole w Kielnie – ciąg dalszy. Krzyż wyrzucony do kosza, ministerstwo milczy

2026-01-05 18:27

[ TEMATY ]

szkoła

krzyż

Kielno

Vatican Media

Sprawa krzyża wyrzuconego do kosza w Szkole Podstawowej w Kielnie nie cichnie. Wręcz przeciwnie – pojawiają się kolejne fakty, zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa oraz reakcje polityków. Wciąż jednak brak odpowiedzi ze strony Ministerstwa Edukacji. Lokalna społeczność mówi wprost: doszło nie tylko do złamania prawa, ale do demonstracyjnego pogwałcenia wartości, na których od lat opiera się ta szkoła.

Jak już informowaliśmy w artykule „Skandal w szkole w Kielnie. Nauczycielka wyrzuciła krzyż do kosza”, w jednej ze szkół podstawowych w Kielnie na Kaszubach (gmina Szemud) miało dojść do bulwersującego zdarzenia. Według relacji publikowanych w mediach społecznościowych oraz informacji przekazanych przez rodziców, nauczycielka języka angielskiego zażądała zdjęcia krzyża ze ściany sali lekcyjnej. Gdy uczniowie zaprotestowali, sama zerwała krucyfiks i wrzuciła go do kosza na śmieci. Rodzice i świadkowie podkreślają, że nie był to incydent przypadkowy ani emocjonalny wybuch, lecz akt dokonany publicznie, w obecności dzieci, co dodatkowo potęguje wagę sprawy.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję