W Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu 7 maja odbyła się konferencja pt. „Karol Wojtyła i Stefan Wyszyński w dziejach współczesnej Polski”. Prelekcje wygłosiły s. prof. Zofia Zdybicka ze Zgromadzenia Sióstr Urszulanek oraz prof. dr hab. Krystyna Czuba.
„Jan Paweł II, syn polskiej ziemi - powszechny nauczyciel prawdy i miłości Boga i człowieka” to temat referatu wygłoszonego przez s. prof. Zofię Zdybicką, słuchaczkę wykładów ks. Karola Wojtyły na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Na wstępie prelegentka wskazała na silną więź i przyjaźń między kard. Stefanem Wyszyńskim i kard. Karolem Wojtyłą. Przypomniała sytuację, kiedy to Ksiądz Kardynał upadł do stóp i ucałował dłoń nowo wybranemu Papieżowi. Dla Jana Pawła II kard. Wyszyński był przykładem biskupiego posługiwania.
Następnie Siostra Profesor skoncentrowała się na ukazaniu wielkości Błogosławionego. Podkreśliła, że Jan Paweł II jako profesor filozofii na KUL-u sformułował filozofię personalistyczną oraz antropologię teologii. Rozważania na ten temat zawarł w książkach „Miłość i odpowiedzialność” oraz „Osoba i czyn”. Opowiedział się w nich za koncepcją człowieka jako osoby posiadającej nienaruszalną godność. S. prof. Zofia Zdybicka zauważyła, że prawda filozoficzna dotyczy każdego człowieka bez względu na to, czy jest wierzący, czy niewierzący, dotyczy prawdy objawionej we wcieleniu. Powtarzając za Janem Pawłem II, mówiła, że nie ma sprzeczności między wiarą a rozumem.
- Heroizm, wielki umysł o wielu talentach, dar modlitwy, wrażliwość na Boga i człowieka - tymi przymiotami cechował się Błogosławiony. - Pokazywał prawdę o człowieku i Bogu jako drogę duchowej analizy naukowej - zauważyła.
Celem pontyfikatu Jana Pawła II było całkowite otworzenie się na Chrystusa. Chodziło o to, „by Chrystus był znany, poznany i kochany” - mówiła s. prof. Zofia. Jan Paweł II dokonał przewrotu antropologicznego, czyniąc z tego drogę pontyfikatu, ponadto dokonał nowej interpretacji problemów społecznych, politycznych, religijnych (i innych), dając im wyraz w encyklikach. Wskazała na encykliki, które napisał. Wymieniła tu: „Redemptor hominis”, „Redemptoris Mater”, „Dives in Misericordia”, „Dominum et vivicantem, „Evangelium vitae”, „Laborem exercens”, „Centesimus annus”.
- Jan Paweł II to obrońca małżeństwa - powiedziała s. prof. Zofia. Przypomniała, że papież w swoim nauczaniu wskazywał na geniusz kobiety jako żony i matki. Ponadto był nauczycielem modlitwy, mistrzem życia duchowego. To w niej, w modlitwie, rozwiązywał problemy świata i Ojczyzny, pięknie kochał Boga i człowieka. Był otwarty na Boga i świat. Papieżowi Polakowi zawdzięczamy również rozpowszechnienie kultu Miłosierdzia Bożego.
S. prof. Zofia zauważyła, że Jan Paweł II był patriotą. W dramatach „Hiob” i „Jeremiasz” oraz w poemacie „Myśląc Ojczyzna” zawarł swe rozważania na temat narodu polskiego. Swą miłość do Ojczyzny wyrażał przez gest całowania polskiej ziemi. Przywołała słowa Papieża wypowiedziane w czasie pobytu w Kielcach: „Całuję tę ziemię, bo nie może się z nią rozstać moje serce”. Janowi Pawłowi II bliska była Jasna Góra, tam wyrażał swoje Totus Tuus - miłość do Matki Bożej.
Postacią niezwykle ważną w dziejach Polski był Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński. Na temat tegoż Sługi Bożego referat pt. „Miłość do Ojczyzny przesłaniem i posługiwaniem pasterskim Prymasa Tysiąclecia” wygłosiła prof. Krystyna Czuba. Zaznaczyła, że Stefan Wyszyński był synem i ojcem ojczyzn. Służył Polsce z oddaniem. Zasłynął z przeprowadzonego w latach komunistycznych Milenijnego Aktu Oddania się w niewolę Matce Bożej. Był światłym przykładem patrioty, oddanego bez reszty Ojczyźnie. Mówił: „Kocham Ojczyznę, bardziej niż własne serce”. Ksiądz Kardynał wzorce patriotyczne czerpał z wielkiej literatury polskiej, historii Polski, od świętych, np. od bł. Wincentego Kadłubka. Kard. Wyszyński bronił polskiej ziemi, cenił wolność narodu, strzegł rodzin. Mówił, że „rodzina to niepisana konstytucja Polaków”. Prof. Czuba przypomniała, że ten wielki patriota posiadał odwagę cywilną, by sprzeciwić się władzy komunistycznej, która wielokrotnie podejmowała walkę z Kościołem katolickim. Potrzebą serca Księdza Kardynała było wychowywanie Polaków do miłości historii własnej Ojczyzny. Prelegentka powtórzyła za Sługą Bożym, że Polacy mogą być dumni ze swojej Ojczyzny. Uczelniom i szkołom powierzył ważne zadanie: stanie na straży wolności narodowej.
Uwieńczeniem konferencji był spektakl zaprezentowany w auli WSKSiM pt. „Nie lękajcie się… Otwórzcie drzwi na oścież Chrystusowi” w wykonaniu studentów WSKSiM w ramach Laboratorium Słowa prowadzonego przez Halinę Łabonarską. W sztuce teatralnej zostały wykorzystane utwory m.in. Karola Wojtyły „Pieśń o Bogu ukrytym”, „Renesansowy psałterz”, fragmenty z papieskich homilii oraz „Magnificat”, „Papież słowiański” Juliusza Słowackiego. Wystąpieniom towarzyszyły pieśni „Ave Maria”, utwory Fryderyka Chopina oraz Amedeo Minghiego„Un uomo venuto da lontano”.