Reklama

Świdnickie spotkania z kulturą

Posługa myślenia

Świdnickie Spotkania z Kulturą to cykliczne wydarzenie, które powiat świdnicki organizuje we współpracy z burmistrzem miasta przy udziale środowiska samorządowego, kulturalnego i oświatowego. W ramach spotkań przypominane są wybitne postaci kultury polskiej. Od trzech lat majowe spotkania poświęcane są śp. o. Mieczysławowi Albertowi Krąpcowi OP

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ojciec Krąpiec - główny twórca Lubelskiej Szkoły Filozoficznej, inicjator wydania pierwszej w Polsce Powszechnej Encyklopedii Filozofii, w latach 1970-83 rektor KUL - przywiązywał wagę, aby ukazywać cywilizację łacińską jako tę, z której wyrasta kultura polska i europejska, pokazać personalistyczną wizję życia społecznego jako aktualną. Jest to postać obecna w idei Spotkań i w pamięci mieszkańców miasta i regionu. 18 maja Spotkania z Kulturą zyskały też akcent papieski z racji rocznicy urodzin Karola Wojtyły i jego beatyfikacji. Gościem był prof. Mieczysław Ryba, kierownik Katedry Historii Systemów Politycznych XIX i XX wieku KUL, wykładowca w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Uczestnicy spotkania nt. „Jan Paweł II i o. Mieczysław A. Krąpiec w czasach komunizmu i liberalizmu” bardzo chętnie skorzystali z zaproszenia pomysłodawców wydarzenia - Mirosława Króla, starosty świdnickiego i Waldemara Jaksona, burmistrza Świdnika - aby w gościnnej Miejsko-Powiatowej Bibliotece Publicznej w Świdniku przeanalizować społeczne przesłanie Jana Pawła II i o. Krąpca. Dodatkową ilustracją tematu był program słowno-muzyczny przygotowany przez uczennice I LO.
Połączenie tych dwóch ludzi Kościoła, którzy wyrośli ze wspólnego korzenia KUL-u, ukazało słuchaczom ich wspólne punkty działania i kierunek myślenia. Na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim obaj uczyli i formowali studentów. Obaj zostawili tu swoje ślady - uczelnia Jana Pawła II szczyci się profesorem o. Krąpcem. Właśnie o nim w pogrzebowej homilii w 2008 r. mówił o. Jan Góra: „Żyłeś niezwykle skromnie, chodząc pieszo na uniwersytet, biorąc jedzenie z klasztornej kuchni do blaszanych menażek, byłeś jednak wielkim panem. To dzięki prawdzie, której służyłeś”. O. Krąpiec, wpisujący się w tradycję wielkich wychowawców, przywrócił pamięci naukowej postać pedagoga polskiego Feliksa Konecznego. Sam wybrał w życiu drogę naukowca. Rozumiał doskonale na czym polega misja katolickiej placówki akademickiej. Mawiał: „Po to jest uniwersytet katolicki, żeby nauczyć używania rozumu i nauczyć dowartościowania rodzimej kultury. Jak się tego nie będzie rozumieć, to uniwersytet jest niepotrzebny”. Ks. K. Wojtyła jako profesor KUL wyszedł poza mury uniwersytetu, bo ostatecznie jego słowa usłyszał cały świat. Będąc naukowcem formułującym myśli w książkach w sposób podyktowany przez wymogi akademickie, pozostał bardzo czytelny dla wszystkich odbiorców. Dzieła Wojtyły wpisują się w prawdę, iż bez podstaw filozoficznych nie sposób ułożyć współczesnej rzeczywistości, zachować ładu w edukacji, mediach, gospodarce, zmierzyć się z aktualnymi problemami, np. w ekologii.
Jan Paweł II i o. prof. Krąpiec, zostali wierni służbie wartości, prawdzie, religii katolickiej, pracując wytrwale dla rozwoju odpowiednio ukształtowanych ludzi, którzy będą zdolni przeciwstawić się złu. Marzyli o wychowankach, którzy będą umieli używać rozumu i wybierać prawdę gdziekolwiek się znajdą. Ta misja szczególnie przynależała do zadań o. Krąpca, na co dzień mającego kontakt z młodymi. O. Krąpiec oparł swoje poglądy na nauce św. Tomasza z Akwinu. Głosił, że człowiek jest osobą, posiada godność. Jan Paweł II przypominał, że warto bardziej być niż mieć, dostrzegał tak niedocenianą, a istotną rolę katolickiej nauki społecznej, która jest nauką praktyczną, szeroką, interdyscyplinarną. Jej zasady, mówiące o potrzebie bardziej sprawiedliwego świata, powinny mieć zastosowanie w życiu społeczeństw i narodów. Młode pokolenie karmi się jednak określonymi poglądami ze wskazaniem na koncepcję ewolucjonistyczną i z podejściem antykreacjonistycznym, niechęcią do Kościoła, z podważaniem jego nauk. Jan Paweł II uważał, że kreacjonizm nie wykluczając ewolucjonizmu wyznacza mu odpowiednie miejsce. Człowiek jest bytem, którego Stwórca chciał dla niego samego. Stwarzanie to tajemnica, zaś dostępna rozumowo dla człowieka jest ewolucja, która jednak mieści się w ramach stwarzania. Ogólnie pojęte jej zadanie - służba odkrywaniu prawdy, odpowiada na słowa Jana Pawła II wypowiedziane w kolegiacie św. Anny: „Niewiele jest rzeczy równie ważnych w życiu człowieka jak posługa myślenia”. Posługę tę Ojciec Święty definiuje jako „służbę prawdzie w wymiarze społecznym”.
Jan Paweł II i o. Krąpiec rozumieli, jak ważne jest dla narodu rzetelne przekazywanie wiedzy, która pozwoli orientować się w świecie. Wspierał ich w tym duch i echa nauk kard. Stefana Wyszyńskiego, wyczulonego na polskie wady i zalety narodowe, inicjatora moralnego przebudzenia, powrotu do źródeł narodu polskiego - religii katolickiej. O. Krąpiec widział dobro i korzyści w powrocie do wykształcenia typu klasycznego z językiem greckim i łacińskim, by, jak pisał, „nie być pozbawionym korzeni życia poznawczego”. Prawda umożliwia podejmowanie decyzji, które przyczyniają się, w myśl słów Jana Pawła II, do samostanowienia osoby ludzkiej. Cechą ks. Karola Wojtyły było dążenie do pełnego poznania istoty świata, który powstał z zamysłu Stwórcy, godząc w sobie wiele różnorakich elementów. Spojrzenie humanisty kierowało go w stronę rozważań filozoficznych, ale interesowało również to, co mają do powiedzenia inni naukowcy. Ks. Wojtyła kierował uwagę na zagadnienia etyki i moralności, wiedząc, że nauki przyrodnicze opisują świat, ale bez metafizyki jest to opis niepełny. Symboliczną pointą wspólnej drogi ks. Wojtyły i o. Krąpca była dedykacja Powszechnej Encyklopedii Filozofii: „Narodowi Polskiemu na ręce Jego Największego Syna Ojca Świętego Jana Pawła II”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +1 -1 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wałbrzych: Rozpoczęła się budowa pomnika św. Jana Pawła II

2026-11-15 16:47

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

pomnik

Wałbrzych

commons.wikimedia.org/red.

W Wałbrzychu rozpoczęły się przygotowania do budowy pomnika św. Jana Pawła II. Monument stanie przy Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego na osiedlu Podzamcze. Na realizację przedsięwzięcia mieszkańcy zebrali już 177 tys. zł. Uroczyste poświęcenie pomnika zaplanowano na 4 kwietnia 2027 r., w Niedzielę Miłosierdzia Bożego.

O rozpoczęciu prac poinformowało za pośrednictwem mediów społecznościowych Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego w Wałbrzychu. „Będzie to szczególne miejsce pamięci i refleksji, przypominające nam o życiu, nauczaniu i świadectwie wiary Papieża Polaka” - podkreślono w komunikacie parafii. Przedstawiciele sanktuarium podziękowali wszystkim darczyńcom i osobom zaangażowanym w realizację przedsięwzięcia, powierzając dalsze prace Bożej Opatrzności.
CZYTAJ DALEJ

Wiara jest kapitałem obrotowym

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Księga Przysłów kończy się poematem o dzielnej niewieście, alfabetycznym akrostychem, w którym każdy wers zaczyna się kolejną literą hebrajskiego alfabetu, pochwałą od alef do taw, od A do Z. „Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły”. Eszet chajil, kobieta dzielności. Chajil to słowo języka wojskowego i majątkowego, siła, zasobność, męstwo. Nie o urodzie mowa i nie o uległości, lecz o mocy. Lekcjonarz wybiera z poematu wersety o pracy i o dłoniach. Len i wełna, „pracuje starannie rękami”, wrzeciono i przęślica, i wers, który jest sercem wyboru: „otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce”. Ręce dzielnej niewiasty poruszają się w dwóch kierunkach. Ku warsztatowi i ku ubogim. Pracowitość bez miłosierdzia byłaby chciwością, miłosierdzie bez pracowitości pustym gestem. Liturgia czyta ten portret przed przypowieścią o talentach nieprzypadkowo. Oto ktoś, kto talenty puścił w obrót. Pointa poematu jest przewrotem hierarchii ocen: „kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana”. Szeker ha-chen we-hewel ha-jofi, wdzięk jest złudą, piękność zaś to hewel, to samo tchnienie-marność, które znamy od Koheleta (zob. glossę na 24 IX). Kryterium ostateczne to bojaźń Pańska, początek mądrości. „Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie sławią jej czyny”. Brama to miejsce sądu i publicznego życia. Poemat żąda dla kobiety publicznego uznania jej dzieł. Izrael czytał ten akrostych w każdy szabatowy wieczór przy stole rodzinnym. Kościół czyta w nim także figurę Mądrości i własną ikonę, Oblubienicę dzielną, której czyny będą sławione w bramie dnia ostatecznego.
CZYTAJ DALEJ

Ruch Czystych Serc: Między lękiem a zaufaniem

2026-11-16 11:34

[ TEMATY ]

Ruch Czystych Serc

archidiecezja łódzka

Joanna Popławska

Jak zaufać Bogu, kiedy życie stawia przed człowiekiem trudne wyzwania? Czy wiara może pomóc przezwyciężyć strach i pozostać wiernym swoim wartościom? Odpowiedzi na te pytania poszukiwali uczestnicy V Ogólnopolskiego Spotkania Ruchu Czystych Serc, które 14 listopada odbyło się w parafii Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi pod hasłem „Zaufanie na pierwszym planie”.

Wydarzenie zgromadziło młodych ludzi pragnących pogłębić swoją relację z Bogiem i odkrywać, czym jest prawdziwe zaufanie. Ogólnopolskie spotkania organizowane są w Łodzi od pięciu lat z inicjatywy lokalnej wspólnoty Ruchu Czystych Serc, w pobliżu liturgicznego wspomnienia bł. Karoliny Kózkówny, patronki ruchu. Jak wyjaśnia Ewelina Brożyńska, główna animatorka łódzkiej wspólnoty, każda edycja poświęcona jest innej cnocie, którą młodzi odkrywają, inspirując się życiem błogosławionej. W poprzednich latach rozmawiano o czystości, świętości, służbie Bogu i wdzięczności. Tym razem w centrum znalazło się zaufanie. – Dla mnie osobiście temat zaufania mocno wybrzmiał podczas rekolekcji. Zrozumiałam wtedy, jak ważne jest powierzenie swojego życia Panu Bogu – podkreśla animatorka.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję