Świat, jak złodziej, wydziera co dzień i w każdej godzinie wszystko dobre z serca, wykrada miłość dla ludzi, wykrada spokój i szczęście, kradnie nam Boga i Niebo” - zauważył niegdyś św. Brat Albert, zwany najpiękniejszym człowiekiem pokolenia. 25 listopada br., na progu Adwentu, w Centrum Pastoralnym przy ul. Podchorążych w Zamościu, poezją najwyższych lotów, słowem przywracającym nadzieję na dobro ludzkich serc, miłość, błogosławiony spokój, który trwa, „choć burza huczy wkoło” - ugościła nas jedna z najpiękniejszych osób naszego pokolenia - Alina Dorota Paul, zamojska poetka, lauretka wielu nagród na ogólnopolskich konkursach poetyckich, autorka wierszy dla dzieci i dla dorosłych, członkini Koła Literatów Polskich im. Zbigniewa Herberta. Wraz z zaproszonymi gośćmi i przyjaciółmi świętowała „narodziny” swoich najnowszych tomików: „Idą dzieci do Betlejem” i „Stukam do drzwi Nieba”; tomików - choć pozornie tak różnych - jednak znajdujących „wspólny mianownik” w odsłanianiu „widoku na Niebo”. Wzywających, poprzez słowo i obraz, do - nie tylko adwentowego, ale i życiowego - „stukania do drzwi Nieba”.
To niezwykłe spotkanie rozpoczął gospodarz miejsca, proboszcz parafii św. Michała Archanioła w Zamościu ks. prał. Wiesław Galant, witając gości, wśród których znaleźli się m.in.: Pasterz diecezji bp Wacław Depo, kanclerz Kurii Zamojskiej, dziekan dekanatu Zamość i proboszcz parafii katedralnej ks. prał. Adam Firosz, pierwszy proboszcz parafii św. Michała Archanioła ks. prał. Eugeniusz Goliński, konsultant do spraw katechezy mgr lic. Zofia Kowalczyk, rodzina Aliny Doroty Paul na czele z wójtem gminy Zamość Ryszardem Gliwińskim, dyrekcja i grono pedagogiczne Szkoły Podstawowej nr 9 w Zamościu, w której Alina Dorota Paul przez wiele lat uczyła katechezy, przedstawiciele służby zdrowia z dr Teresą Sosnowską, sąsiedzi, przyjaciele, dzieci i młodzież. Nawiązując do wiersza „W kalendarzu”, zawartego w tomiku „Stukam do drzwi Nieba”, ks. Prałat zachęcał do wspólnego „celebrowania liturgii życia”, którą jest spotkanie autorskie, wzajemnego ubogacania się obecnością, dzielenia się bogactwem i pięknem poezji. Swoje słowo wypowiedział także bp Wacław Depo. Ze skarbca twórczości Norwida wydobył na tę okazję cytat: „dziś, gdy znowu uważnia się rzeczy powabne i uderzające...”, komentując: „Dziś, gdy się uważnia, pokazuje, krzyczy rzeczami powabnymi i uderzającymi, cieszę się, że możemy się skupić i zamyślić nad tym, co jest bogactwem treści kolejnego tomiku Aliny i że on się ukazuje jako pewien dar dla nas, na progu nowego czasu, jakim jest Adwent”. Zwracając się do Poetki, zauważył, że w jej wierszach obecna jest odwieczna tęskonota za Bogiem, ale jednocześnie tęsknota Boga za człowiekiem. „Te dwa wymiary, Alino, obecne są w Twoich wierszach, również w tym tomiku «Stukam do drzwi Nieba», kiedy pokazujesz, że miara człowieczeństwa - tego pięknego człowieczeństwa - dopiero staje się właściwą, kiedy otwiera się na Boga. Dlatego Ci dziękujemy za to i błogosławimy na każde Twoje nowe wydobywanie piękna i dobra”. Prezentacja sylwetki Aliny Doroty Paul i jej dorobku poetyckiego, dokonana przez piszącą te słowa, stała się wprowadzeniem do recytacji jej wierszy. Na pierwszą część wieczoru złożyły się poezje z tomiku „Stukam do drzwi Nieba” w wykonaniu autorki i jej uczennicy Diany Tytoń. O oprawę muzyczną zadbała młodzież: Agnieszka (śpiew i skrzypce), Mariusz (śpiew), Mateusz (gitara). Druga część wieczoru była jeszcze bardziej wzruszająca - poezje z tomiku „Idą dzieci do Betlejem” zaprezentowali uczniowie SP nr 9 w Zamościu, występując z niezwykłym programem artystycznym przygotowanym przez wspaniałe nauczycielki: Annę Szuwarę, Barbarę Łuczuk, Martę Lepę. Tego wieczoru na scenie nie mogło także zabraknąć autorów obrazków zamieszczonych we wspomnianym tomiku. Pracowali oni pod okiem utalentowanej plastyczki Iwony Oleszczuk-Tytoń. Pani Iwona przygotowała również dekoracje i wystawę, które towarzyszyły piątkowej uroczystości. Wzruszona poetka dziękowała za tak kunsztowną oprawę jej wieczoru autorskiego oraz za obecność wszystkich gości.
Przyszedł wreszcie czas na gratulacje, kwiaty i... tort przygotowany przez koleżanki „z potrzeby serca” i w podziękowaniu za „świadectwo wiary, że Bóg może dokonać cudu, za siłę walki z przeciwnością losu; za umiłowanie Niepokalanej... Za uniesienie na fali słów, aż po wyżyny Nieba...”. Dyrekcja i nauczyciele SP nr 9, oprócz słów uznania i słodkiego upominku, przynieśli w darze także... karykaturę poetki wykonaną przez jedną z uczennic. „Pani wiersze są tak piękne, jak wiosenny poranek; tak pogodne, takie jak Pani (...), podziwiam Panią za pogodę ducha i za niezłomność i życzę Pani jeszcze wielu dni, żeby mogła Pani pisać dla nas takie piękne wiersze” - tymi słowy dr Teresa Sosnowska, wypowiedziała na koniec myśli i życzenia wszystkich obecnych na spotkaniu. Przywołany na wstępie św. Brat Albert mówił, że na drodze realizacji powołania „trzeba duszę dać”. Alina Dorota Paul robi to w swojej poezji i w swoim życiu. I to jest niewątpliwie tajemnica popularności jej wierszy i szerokiego grona otaczających ją przyjaciół.