Suma odpustowa, którą sprawował nowo wyświęcony Biskup, była pierwszą Sumą odpustową w jego posłudze biskupiej, ale nie pierwszą posługą. - Tak, to moja pierwsza Suma odpustowa, ale nie pierwsza posługa. W środę, 30 listopada br. udzielałem sakramentu bierzmowania w Rudzicy (64 osoby), a w sobotę, 3 grudnia, sprawowałem liturgię u sióstr Elżbietanek w Cieszynie. Było to związane z 40. rocznicą ślubów zakonnych obchodzonych przez trzy siostry: s. Barbarę, s. Wiktorię i s. Dominikę - powiedział „Niedzieli na Podbeskidziu” bp Greger. Zapytany o parafię w Strumieniu i o sprawowaną Sumę w tym sanktuarium, stwierdził: - Nie mam wcześniejszych więzi z parafią w Strumieniu, chociaż środowisko nie jest mi obce. Ks. prał. Oskar Kuśka, proboszcz tej wspólnoty parafialnej, był moim przełożonym w katowickim seminarium duchownym. To on zaprosił mnie na tę odpustową liturgię. Poza tym przez 7 lat pracowałem w jednej parafii z ks. Romanem Kanafkiem, który pochodzi ze Strumienia. Znam jego rodziców i rodzeństwo. Byłem na pogrzebie jego mamy, śp. Stanisławy. A przed rokiem uczestniczyłem w pogrzebie śp. Renaty Hutniczak, młodej katechetki, mojej byłej studentki i absolwentki bielskiego Instytutu Teologicznego im. św. J. Kantego.
Odpust w parafii św. Barbary był poprzedzony rekolekcjami, które prowadził jezuita, o. Longin. Godzinki ku czci św. Barbary rozpoczynały niedzielną uroczystość z udziałem Biskupa, a całość transmitowało diecezjalne radio Anioł Beskidów. W uroczystości odpustowej obok bp. Gregera, ks. proboszcza Oskara Kuśki oraz wikariuszy parafii, wzięli udział kapłani z dekanatu strumieńskiego i okolic, siostry zakonne, służba liturgiczna i kościelna, górnicy, poczty sztandarowe, delegacja honorowych dawców krwi, przedstawiciele władz samorządowych oraz pozostali wierni. Chór „Lutnia” uświetniał uroczystość swoim śpiewem, a orkiestra dęta przygrywała podczas pieśni.
Bp Piotr Greger przewodniczył Eucharystii o 11 i wygłosił homilię, w której zwrócił szczególną uwagę na postawę pokuty i nawrócenia: - Pokuta i nawrócenie jawią się w sercu człowieka wtedy i tylko wtedy, kiedy człowiek ma świadomość popełnionej winy - zauważył. Jednym z przejawów tego, że człowiek coraz bardziej traci poczucie grzechu i winy, jest tzw. grzech strukturalny: - Grzech strukturalny polega na tym, że człowiek dostrzegając zło, wmawia sobie, że nie on jest temu winien, ale struktury życia. To próba zepchnięcia odpowiedzialności za zło na okoliczności życia. Próba wyjaśnienia i czasem nawet usprawiedliwienia tymi okolicznościami takiego czy innego grzechu - tłumaczył Hierarcha. Podjął także tematykę selekcjonowania przez ludzi Bożych przykazań, akceptowania tych, które są wygodniejsze i odrzucania tych, które wymagają od człowieka czegoś więcej. - Nie wymyślimy nic lepszego od tego, co Bóg dał nam w przykazaniach. One są właśnie po to, aby nie dyskutować, zastanawiać się, ale po to z pomocą Bożej łaski realizować to, co w tych przykazaniach jest zapisane - zauważył, po czym odniósł się również do kwestii kuszenia ludzi przez szatana i wskazał najskuteczniejszy sposób walki z nim: - Pan Jezus w ogóle z nim nie dyskutuje. Jest radykalnie i zdecydowanie od razu „nie” na wszystkie propozycje, które szatan Mu daje.
Procesja z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła i nabożeństwo do św. Barbary z ucałowaniem jej relikwii zakończyły uroczystość odpustową. Murowany kościół w Strumieniu powstał w latach 1789-1790 z fundacji księcia sasko-cieszyńskiego Alberta Kazimierza oraz jego żony, arcyksiężnej Marii Krystyny i zastąpił poprzednią drewnianą świątynię. Komisarz biskupi i dziekan cieszyński, ks. Alojzy Lohn, poświęcił go 5 grudnia 1790 r. Dekretem bp. T. Rakoczego z 29 listopada 2009 r. powstało tutaj sanktuarium. W ołtarzu głównym znajduje się XVIII-wieczny obraz św. Barbary. Święta w lewej ręce trzyma Pismo św., na którym jest kielich z Hostią, a w prawej - palmę męczeństwa oraz miecz, którym została ścięta. Barbara urodziła się około 285 r. w Heliopolis. Jej ojciec, poganin Dioskur, wybudował wieżę, w której zamknął córkę za jej potajemne przejście na chrześcijaństwo i ślubowanie życia w dziewictwie. Barbara stała się gorliwą chrześcijanką, w wieży kazała wybić 3 okno na cześć Trójcy Świętej i wymalowała krzyż. Potajemnie spotykała się z innymi chrześcijanami. Poganie to odkryli i poddali ją torturom, a kiedy ona nadal nie chciała złożyć ofiary pogańskim bożkom, jej ojciec 4 grudnia 306 r. ściął ją mieczem. Sam umarł nagle z bólu nad tym, co zrobił. Św. Barbara jest czczona jako patronka dobrej śmierci, w tym patronka ludzi narażonych na nagłą śmierć, np.: górników, hutników, marynarzy, żołnierzy.