1 stycznia 2012 r. na mapie diecezji rzeszowskiej pojawiła się nowa parafia - pw. bł. Władysława Findysza, kapłana i męczennika, erygowana przez Biskupa Rzeszowskiego. W tymże dniu bp Kazimierz Górny na Wzgórzu św. Rocha w Rzeszowie poświęcił nową kaplicę, która będzie służyć za kościół parafialny
Miasto Rzeszów ciągle się rozrasta, powstają nowe osiedla mieszkaniowe, tworzą się nowe wspólnoty. Wzgórze św. Rocha, które majestatycznie góruje nad Rzeszowem, dotąd było słabo zurbanizowane, ale rozwój miasta i świetne położenie sprawiły, że i tam z biegiem czasu zaczęły powstawać nowe domy. Stąd od kilku już lat trwały intensywne prace, by tworzące się nowe osiedle miało także kościół. Wieloletnie starania ks. prał. Stanisława Tarnawskiego, proboszcza parafii św. Rocha w Rzeszowie i wielu parafian przyniosły piękny owoc. Parafia zakupiła teren z dobrą lokalizacją, gdzie zbudowano tymczasową kaplicę, której projektantem jest arch. inż. Krystyna Drozd. Kaplica zbudowana została z nowoczesnych materiałów, dzięki czemu jest ciepła i bardzo praktyczna. Zostały wykonane przyłącza mediów, a także przygotowano wyposażenie kaplicy. Mogły więc zaistnieć minimalne warunki, aby erygować nową parafię. Biskup Rzeszowski erygował ją z dniem 1 stycznia 2012 r. Terytorium nowej parafii wcześniej w największej części należało do parafii św. Rocha w Rzeszowie - Słocinie, a także niewielka część do parafii w Malawie i w Chmielniku Rzeszowskim. Pierwszym proboszczem nowej parafii został mianowany ks. mgr Władysław Srebrny, który dotychczas pełnił funkcję wikariusza parafii św. Rocha w Rzeszowie. Patronem parafii został bł. Władysław Findysz, kapłan i męczennik - będzie to pierwsza parafia dedykowana temu Błogosławionemu w diecezji rzeszowskiej.
Uroczystość poświęcenia świątyni i zainaugurowanie parafii miało miejsce 1 stycznia br., w Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki. Uroczystej Mszy św. przewodniczył bp Kazimierz Górny, który dokonał na początku Mszy św. poświęcenia kaplicy oraz ołtarza i przedmiotów wyposażenia. Kaplica otrzymała od Biskupa Rzeszowskiego dwa dary: obraz beatyfikacyjny bł. Władysława Findysza, kapłana i męczennika oraz polichromowaną wierną kopię figury Matki Bożej Rzeszowskiej. Wierni zaś z nowej parafii ufundowali niezbędne przedmioty do kaplicy, monstrancję, kielichy, puszki, lekcjonarze, mszał, szaty liturgiczne, stuły, które Biskup Rzeszowski poświęcił w czasie ofiarowania.
Najbardziej wzruszającym momentem pierwszej Mszy św. w nowej kaplicy było poświęcenie tabernakulum i złożenie tam konsekrowanych w czasie Mszy św. hostii. Odtąd w nowej parafii na Wzgórzu św. Rocha zamieszkał Chrystus. Biskup Rzeszowski wyraził wdzięczność ks. prał. Stanisławowi Tarnawskiemu i wszystkim wykonawcom i ofiarodawcom. Zaś zwracając się do pierwszego proboszcza tej parafii i wiernych życzył im wielkiej ufności w Bogu i zaangażowania w budowanie nowej wspólnoty parafialnej, bo stworzyła ona jedną rodzinę, troszczącą się zwłaszcza o ubogich, chorych i cierpiących.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
Na konferencji obecna byłą liczna delegacja synodu archidiecezji wrocławskiej.
Czy Kościół powinien być synodalny? Czym synodalność różni się od demokracji?
Wokół tematów synodalności, relacji Kościoła z państwem i ekumenizmu odbyła się na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu czwarta edycja ogólnopolskiej konferencji naukowej Quaestio Ecclesiae. Wydarzenie, które zgromadziło teologów z różnych uczeni w Polsce, jest inicjatywą naukową Katedry Eklezjologii i Sakramentologii Papieskiego Wydziału Teologicznego. – Cieszę się, że tak wielu prelegentów odpowiedziało na zaproszenie, grono jest naprawdę bardzo zacne. Ciesze się także z dużej delegacji synodu naszej archidiecezji, bo to znaczy, że temat jest aktualny – mówił witając uczestników ks. dr hab. Jacek Froniewski, Kierownik Katedry Eklezjologii i Sakramentologii PWT, kanclerz kurii wrocławskiej. – Konferencja odbywa się już po raz czwarty i to moja wielka radość, że tak pięknie się rozwinęła. A zaczęło się od inicjatywy doktorantów – dodawał.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
