W liturgiczne święto Młodzianków Męczenników (28 grudnia ub.r.) odbył w się „Marsz dla Życia” w Budapeszcie. Wzięli w nim udział nie tylko przedstawiciele węgierskich, angielskich, słowackich, austriackich, szweckich, włoskich i rumuńskich środowisk „Pro life”, ale również stuosobowa grupa polskiej młodzieży skupiona wokół Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” w Szczecinie. Organizatorzy największych „Marszy dla Życia” w Polsce z pomocą „HLI-Polska” pojechali do Budapesztu, aby wesprzeć budzącego się węgierskiego „ducha obrony życia” w przestrzeni publicznej oraz okazać solidarność z narodem, który głośno wypowiada i konsekwentnie zwraca się ku fundamentalnym wartościom człowieka, idąc pod prąd zeświecczonej Europie.
Na mapie świata Węgrzy są odosobnieni, wprowadzając ustawę zasadniczą chroniącą ludzkie życie od poczęcia do naturalnej śmierci poprzez jednoznacznie brzmiący zapis w artykule 2. nowej Konstytucji Węgier, wchodzącej w życie 1 stycznia 2012 r.: „Godność ludzka jest nienaruszalna. Każdy człowiek ma prawo do życia i do ludzkiej godności, a ochrona życia płodu obowiązuje od momentu poczęcia”.
Węgrzy sami o swoim społeczeństwie mówią, że jest zlaicyzowane, że wolność obyczajów i bardzo liberalny stosunek do wartości pozostawił żałosne skutki w mentalności szczególnie młodego pokolenia. Twierdzą, że bardzo wyraźnie daje się zauważyć brak poparcia społecznego dla tej ustawy, a obojętność ludzi młodych oraz brak określonej aktywności wielu środowisk bez wątpienia nie ułatwiły rządowi pracy, dlatego fakt możliwości przejścia przez tę szalenie trudną drogę debaty społecznej i politycznej uważają za cud. Są wdzięczni prawicowemu premierowi Viktorowi Orbánowi za jego upór i konsekwencję i modlą się o to, by powrót do wartości zasadniczych dla człowieka miał swoje konsekwencje również we wszystkich innych obszarach życia społecznego.
Węgrzy są wdzięczni również nam, Polakom, za tak liczny udział w „Marszu”, gdyż dostrzegają w tym fakcie początek budzącej się „nadziei” na budowanie strategii obrony życia na świecie, do której apelował bł. Jan Paweł II w encyklice „Evangelium vitae”.