Reklama

Rok ks. Piotra Skargi w Toruniu

Niedziela toruńska 5/2012

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Uchwałą Sejmu RP rok 2012 został ogłoszony „Rokiem ks. Piotra Skargi”. Główną okazją do tych obchodów jest przypadająca 27 września 2012 r. rocznica 400-lecia śmierci tego sławnego jezuity. Celem tego Roku jest wydobycie i pokazanie zatroskania ks. Skargi o państwo i naród, jego wizji miłości do Ojczyzny, przedstawienie na jego przykładzie sposobów obecności Kościoła w przestrzeni publicznej, poza tym ukazanie ks. Skargi jako pisarza, filantropa oraz człowieka solidarnego z ubogimi.
Ks. Piotr Skarga urodził się 2 lutego 1536 r. w jednej ze szlacheckich rodzin w Grójcu na Mazowszu. Po ukończeniu szkoły parafialnej w rodzinnym mieście w 1552 r. został zapisany na Akademię Krakowską, gdzie po 3 latach studiów na Wydziale Filozoficznym otrzymał tytuł bakałarza. Następnie objął kierownictwo szkoły parafialnej przy katedrze Świętojańskiej w Warszawie. W 1560 r. wraz ze swym uczniem, Janem Tęczyńskim (synem wojewody lubelskiego Andrzeja), udał się w podróż do Wiednia - tam Piotr Skarga zetknął się z zakonem jezuitów. Po 2-letnim pobycie za granicą powrócił do Rzeczypospolitej i udał się do Lwowa, gdzie w 1564 r. otrzymał święcenia kapłańskie.
W 1567 r. przeniósł się na dwór Jana Krzysztofa Tarnowskiego w Gorliczynie koło Przeworska. Tam ks. Skarga podjął decyzję wstąpienia do dynamicznie rozwijającego się i niezwykle popularnego wówczas w całej Europie zakonu jezuitów - Towarzystwa Jezusowego. Na początku 1569 r. wyjechał do Rzymu, gdzie 2 lutego rozpoczął nowicjat. Po 2 latach formacji powrócił do kraju i objął stanowisko wykładowcy i kaznodziei kolegium jezuickiego w Pułtusku. W 1573 r. ks. Skargę przeniesiono do Wilna, gdzie pełnił funkcję wicerektora tamtejszego kolegium. W okresie wileńskim ks. Skarga rozwinął ożywioną działalność, zarówno duszpasterską, jak i pedagogiczną oraz pisarską. Pozycją w dorobku piśmienniczym ks. Skargi, która zachowała największą wartość do dnia dzisiejszego, okazały się przede wszystkim „Żywoty świętych” (1579 r.).
Dla polskich jezuitów ważną datą był 1579 r., gdyż wtedy to król Stefan Batory dekretem z 1 maja utworzył w Wilnie, w miejscu kolegium jezuickiego, akademię o prawach i przywilejach podobnych do Akademii Krakowskiej. Formalne otwarcie placówki nastąpiło rok później, a pierwszym jej rektorem został ks. Skarga.
W 1584 r. władze zakonne przeniosły ks. Skargę do Krakowa, gdzie został mianowany przełożonym domu zakonnego św. Barbary. Już w tym samym roku założył Arcybractwo Miłosierdzia, którego głównym celem była pomoc ubogim. Z jego inicjatywy założono również Bractwo Betanii św. Łazarza, które roztoczyło opiekę nad żebrakami. Dla przeciwdziałania lichwie w 1588 r. założył tzw. Komorę Potrzebnych, służyła ona udzielaniu pod zastaw bezprocentowych pożyczek.
Od 1588 r. ks. Skarga pełnił urząd nadwornego kaznodziei króla Zygmunta III Wazy. Zakonnik był zwolennikiem ograniczenia władzy sejmu i zwiększenia władzy królewskiej, piętnował jednocześnie wady polskiej szlachty, wytykając jej chciwość i swawolę. Swoje poglądy na zagadnienia państwa i sprawowania władzy przedstawił w „Kazaniach sejmowych” (1597 r.). Ks. Piotr Skarga zmarł 27 września 1612 r. w Krakowie, został pochowany w kościele św. Piotra i Pawła.
Organizatorami toruńskich obchodów „Roku ks. Piotra Skargi” są Uniwersytet Mikołaja Kopernika oraz Towarzystwo Jezusowe w Toruniu. Wszystkie wydarzenia toruńskie zostały wpisane do ogólnopolskiego programu obchodów tego Roku. Bliższe informacje o planowanych wydarzeniach można znaleźć na stronie internetowej: www.skargapiotr.pl.

5 lutego, godz. 17
Kościół Akademicki Ducha Świętego
- Msza św. (rocznica urodzin ks. Piotra Skargi)
- wykład: o. dr Robert Danieluk SJ, Rzymskie Archiwum Towarzystwa Jezusowego: Jezuickie inspiracje działań Piotra Skargi
- „Kazania Sejmowe” ks. Piotra Skargi w interpretacji Pawła Kowalskiego aktora Teatru Horzycy w Toruniu

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

28 marca, godz. 16.30
Instytut Historii i Archiwistyki, Collegium Humanisticum, ul. W. Bojarskiego 1, Aula, sala AB 1.22
- prof. Kazimierz Maliszewski,
Ks. Piotr Skarga (1536 - 1612) - propagator kulturowej i duchowej przemiany szlachty polskiej i stworzonego przez nią ustroju państwowego

19 kwietnia, godz. 20
Duszpasterstwo Akademickie Ojców Jezuitów
- prof. Zofia Mocarska-Tyc, Instytut Literatury Polskiej
Ks. Piotr Skarga w malarskiej wizji Jana Matejki

10 maja, godz. 17
Wydział Teologiczny, Aula Magna
- ks. prof. Jan Perszon, Kościół wojujący? Wizja Kościoła w kazaniach ks. Piotra Skargi

5 czerwca, godz. 17
Wydział Politologii i Stosunków Międzynarodowych, sala 310
- prof. Wojciech Polak, Krytyka polskich wad narodowych, a także elementów życia społecznego i politycznego w kazaniach ks. Piotra Skargi, jako źródło do refleksji nad dzisiejszą kondycją państwa i narodu polskiego

7 października, godz. 17
Kościół Akademicki Ducha Świętego
- Msza św. (rocznica śmierci ks. Piotra Skargi)

8 października, godz. 16
Biblioteka Główna UMK
- Otwarcie wystawy poświęconej ks. Piotrowi Skardze

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Matka Boża Objawienia na Placu św. Piotra. Papież pobłogosławił figurę Maryi z Tre Fontane

2026-10-05 11:15

[ TEMATY ]

Plac św. Piotra

Papież Leon XIV

Matka Boża Objawienia

pobłogosławił

Tre Fontane

Włodzimierz Rędzioch

Papież pobłogosławił figurę Matki Bożej z Tre Fontane

Papież pobłogosławił figurę Matki Bożej z Tre Fontane

„Z całego serca błogosławię wiernych, którzy dzisiaj z tego Placu udadzą się z pielgrzymką do Sanktuarium Matki Bożej Objawienia przy Via Laurentina, kontynuując tradycję zapoczątkowaną przez Papieża Piusa XII”. Tymi słowami wypowiedzianymi po modlitwie Anioł Pański Leon XIV pozdrowił pielgrzymów, którzy 4 października wyruszali w pielgrzymce do rzymskiej dzielnicy Tre Fontane, gdzie w 1947 r. miały miejsce objawienia Matki Bożej.

Nie wszyscy wiedzą, że w Wiecznym Mieście miały miejsce objawienia maryjne, ale tylko jedno z nich zostało oficjalne uznane przez Kościół. Chodzi o objawienie się Madonny Alfonsowi Ratisbonne 20. stycznia 1842 r. w kościele Sant'Andrea delle Fratte. Ratisbonne, który był bogatym młodym żydowskim bankierem ze Strasburga, natychmiast po objawieniu zapragnął zostać katolikiem - 31 stycznia 1842 roku został ochrzczony w rzymskim kościele Il Gesù, przyjmując imię Maria. 3 czerwca 1842 roku papież Grzegorz XVI oficjalnie uznał to wydarzenie za cudowne działanie Boże za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny.
CZYTAJ DALEJ

Dobra Marta i dobra Maria mieszkają w jednym domu Kościoła

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Joanna Popławska

Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
CZYTAJ DALEJ

Felieton: „Brak męstwa jest początkiem porażki”

2026-10-06 11:29

ks. Łukasz Romańczuk

W książce „Wstańcie, chodźmy” napisanej przez świętego Jana Pawła II jest rozdział „Bóg i odwaga”, gdzie autor podkreśla, że dla apostolstwa najważniejsze jest dawanie świadectwa prawdzie. A brak męstwa jest początkiem porażki. Chciałbym teraz zwrócić uwagę na postać błogosławionego kardynała Stefana Wyszyńskiego, który w zapiskach więziennych zapisał tak: „Największym brakiem apostoła jest lęk, bo on budzi nieufność do potęgi Mistrza, ściska serce i kurczy gardło.”

Apostoł już nie wyznaje czy jest apostołem? Uczniowie, którzy opuścili Mistrza, już go nie wyznawali. Dodali odwagę oprawcom. Każdy, kto milknie wobec nieprzyjaciół sprawy rozzuchwala ich. A lęk Apostoła jest pierwszym sprzymierzeńcem nieprzyjaciół sprawy. Zmusić do milczenia przez lęk to jest zadanie strategii bezbożnych ludzi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję